Saturday, 18 July 2015
14 June 2021
در نشست این ماه گروه مطالعات زنان انجمن جامعه شناسی ایران مطرح شد

«زن و زندان»

2009 November 16

وقتی مجازات زندان برای مجرمین عادی تعیین می‌شود ای کاش این اندیشه نیز در ذهن مجازات‌کنندگان وجودداشته باشد که در پایان مدت حبس آن فرد به میان جامعه و مردم برمی‌گردد یک نادم است؟ یک بیمار درمان شده است؟ یک مجرم انتقام‌جو است ؟ یک بیمار روانی است؟ یک معتاد له شده است؟ و یا فردی که در این مدت تحت نظارت و تربیت گروهی مددکارو دوستدار حقوق بشردر پروسه‌ای آموزشی و درمانی قابلیت حضور در جامعه را یافته؟
در این میان زنان زندانی که عمدتن قربانیان و همدستان جرم محسوب می‌شوند تا چه حد در فضایی امن پناه یافته و به دور ازخشونت‌ها و بی‌حرمتی‌های رایج شخصیت وقابلیت‌های زنانه خویش را شناخته‌اند؟ این‌ها مسایلی است که در نشست این ماه انجمن جامعه شناسی مطرح شده است.

20091116-prison women-koocheh
موضوع نشست این ماه گروه مطالعات زنان انجمن جامعه شناسی ایران«زن و زندان» بود در این نشست ابتدا دکتر «رزا قراچورلو» درباره «بررسی استانداردهای بین المللی رفتار با زنان زندانی» و سپس سکینه موسوی کارشناس ارشد مطالعات زنان درباره وضعیت زنان زندانی در ایران به سخنرانی پرداختند.

رزا قراچورلو گفت: «زنان به دلیل حصوری که در خانواده دارد وقتی درون زندان قرار می‌گیرند هم شاهد نقض حقوق زنان و هم نقض حقوق کودکان هستیم. عمومن جای مناسبی در زندان برای نگهداری فرزندان این زنان وجود ندارد. بسیاری از زنانی که باردار هستند در زندان شرایط بسیار نامناسبی دارند .از درمان‌های خاص توسط پزشکان زن در هر ماه محروم هستند. زن زندانی به دلیل دوری از خانواده بیش از مردان آسیب می‌بیند و ایزوله می‌شوند احتمال دیدن فرزندانشان کم تر است.»
سازمان بهداشت جهانی در گزارش خود اعلام کرده باید برای زنان مکان‌هایی در نظر گرفته شود که بتوانند همسر خود را درصورت تمایل ببینند، حتا رابطه جنسی داشته باشند بدون این‌که در دید دوربین‌ها یا ماموران زندان قرار داشته باشند. اما متاسفانه در بسیاری از کشورها حتا ملاقات عادی وجود ندارد.
آمارها نشان می‌دهند معمولن زنان به دلیل فروش یا معاونت در توزیع مواد مخدر در زندان هستند یا به دلیل جرایم غیرخشن؛ برای مثال براساس آمار 77% زنان به دلیل اول و33% به دلیل دوم در زندان هستند. برنامه عمل سازمان ملل با عنوان خشونت علیه زنان را متوقف کنید تحت نظر شورای امنیت برنامه ریزی شده است چرا که زنان بعد از کودکان در جنگ ها آسیب پذیرتر از مردان هستند. در جنگ جهانی اول ژاپنی ها زنان کره ای و چینی را استثمار جنسی کرده بودند یا در 1993 در جنگ صرب ها علیه بوسنیایی ها و آلبانی تبارها زنان در زندان درمعرض خشونت های جنسی گسترده‌ای قرار گرفتند. بارداری‌های اجباری یا عقیم سازی‌های اجباری در مورد زنان زندانی در جنگ‌ها اتفاق می‌افتد.
قراچورلو در ادامه خاطر نشان ساخت: «مسئله مهم دیگر شیوع ایدز در زندان است زنان ایدز را در زندان از طریق سرنگ آلوده یا شریک جنسی آلوده می‌گیرند و عامل پخش آن می‌شوند بنابراین چرخه خشونت و ایدز ادامه می‌یابد. کمپین دربرنامه عمران ملل متحد سعی در کاهش ایدز در داخل و خارج زندان در بین زنان کاهش دارد.»

زنان زندانی بیش از مردان در معرض خطر هستند، سو تغذیه، بارداری و یائسگی زنان را آسیب پذیرتر از مردان می‌کند بنابراین به مراقبت‌های بیشتری در زندان نیازمندند.

قراچورلوبیان در ادامه عنوان کرد : «زندانبان‌های زن باید از نظر روحی روانی مشکل نداشته باشند و رفتار منطقی و درست با زندانی داشته باشند. زنان زندانی به علت عادت ماهانه یا بارداری نیازهای ویژه‌ای دارند یا مثلن به علت نیاز به سیگار ممکن است به سبب وضعیت فرودستی مورد سواستفاده زندانبان مرد قرار بگیرند. بنابراین دولت‌ها باید نیازهای روحی و روانی زن‌ها را برطرف کنند. دولت‌ها باید امکان شکایت از زندانبان را برای زنان زندانی در نظر بگیرند هم‌چنین شکایات باید توسط قاضی بی‌طرف به دقت بررسی شود و تحقیقات لازم به عمل آید نه این‌که پرونده مختومه شود. هم‌چنین باید برای زنان قربانی سواستفاده جنسی راه احقاق حق و دسترسی به درمان‌های موثر وجود داشته و هرکسی که گزارش یا شهادتی درباره پرونده‌های این چنینی می‌دهد باید در امان باشد.»
در انتها وی گفت: «زنان زندانی بیش از مردان در معرض خطر هستند، سو تغذیه، بارداری و یائسگی زنان را آسیب پذیرتر از مردان می‌کند بنابراین به مراقبت‌های بیشتری در زندان نیازمندند. در فدراسیون روسیه بیش از50% زنان زندانی به ایدز دچارند اما در مورد ایران هیچ آمار و اطلاعاتی وجود ندارد.»
سخنران بعدی خانم«سکینه موسوی» نتیجه تحقیقات خود را درباره شرابط زنان زندانی در ایران برای حاضران بیان کرد. وی گفت: «در سال‌های اخیر با بحران جمعیت در زندان‌ها مواجه هستیم با مقایسه رشد جمعیت متوجه رشد جمعیت زنان زندانی می‌شویم. در دنیا کارشناسان به این نتیجه رسیده‌اند که زندان مکان کارآمدی نیست. هزینه‌های بالای نگهداری زندانیان، آموزش اصول بزهکاری در زندان سبب شده است سیاست گذاران به بررسی مجدد نقش زندان در بازپروری زندانی بپردازند.»
وی در ادامه گفت: «محیط زندان برای برخی از زنان جای امنی است مثلن گروهی از دختران فراری و روسپی‌ها از اواخر آذر سعی می‌کنند جرایم آشکاری را انجام دهند تا ماه‌های سرد را در زندان بگذرانند. یا برای سهیلا قدیری زندان جای امنی بود زیرا از نظر او آزادی یعنی زیر باران خوابیدن. یا زنی که با هم کاری3 فرزندش شوهرش را کشته بود می‌گفت عصرها وقتی در زندان بسته می‌شود من احساس امنیت می‌کنم به خاطر خشونت جنسی شوهرش نسبت به او و دست درازی‌هایش نسبت به دخترانش.»
موسوی اشاره کرد: «تقریبن 80% زنان زندانی یا شوهران معتاد دارند یا زنان سرپرست خانواده هستند. مردان معتاد زنانشان را وادار به روسپی‌گری می‌کنند و بهره اقتصادی را هم مرد مدیریت می‌کند. آیا این زن می‌تواند از شوهرش شکایت کند چگونه باید ثابت کند بی‌گناه است؟ چگونه اکراه و اجبار خود را ثابت کند؟»

منبع:  مریم رحمانی/  مدرسه فمنیستی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: