Saturday, 18 July 2015
27 October 2020

«آرامش وجدان جمعی یا آرامش مناصب»

2009 November 17

وقتی خبری مبنی بر آزار و اذیت تعدادی شرور را می‌شنوی، اولین چیزی که به ذهن می‌آید همان امنیت پایینی است که درست در شرایطی که پلیس امنیت حاضر باش اعلام کرده خودنمایی می‌کند.
سمیه توحیدلو در وب‌لاگ خود «برساحل سلامت» با ذکر این مطلب چنین می‌نویسد: «ماجرا، ماجرای سیاسی نیست. این‌که عد‌ه‌ای در یک شلوغی هرچه خواستند کردند و به راحتی به قانون هم پاسخ‌گو نشدند و آزاد شدند، نمایای یک جامعه ناامن است. جامعه‌ای که زندان‌هایش پر است از زندانیان  تفکر و نامشان می‌شود زندانی امنیت، اما در بیرون زندان نه خانواده‌ها هستند که امنیت دارند، نه مرزها و مناطق مرزی هستند که آرامند و نه سرمایه اجتماعی بالایی هست که جامعه را و پیوستگی اش را حفظ نماید.
آسیب‌های اجتماعی در هر جامعه هست. میزان و نوع این آسیب‌ها هم به تناسب مکان و زمان متفاوت است. اما مهم این است که گروه‌های مختلف در قبال این اسیب‌ها چه عکس العملی نشان می‌دهند. مثلن نقش جامعه شناس، مددکار یا روان شناس چیست؟ نقش پلیس کجای داستان است. بازدارنده‌ها کدامند.
این روزها زندان قرار شده بازدارندگی سیاسی داشته باشد. البته کثرت استفاده از آن حتا زندان را هم لوث کرده است. از طرف دیگر عده‌ای که بودنشان در فضای اجتماعی، دارای پیامدهای خطرناک است، درست در روز انجام جرم، آزاد می‌شوند. این عدم تناسب‌هاست که نشان از بیماری اجتماعی در جامعه دارد. بیماری‌ای که نتیجه‌اش می‌شود کاهش سرمایه اجتماعی. اعتماد عمومی پایین می‌آید و احساس امنیت به عنوان یک شاخص توسعه اجتماعی پایین خواهد امد. امنیت ،با احساس امنیت بسیار متفاوت است. شاید زیاد نباشند کسانی که روزانه در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار می‌گیرند. اما اخباری از این دست، احساس امنیت اجتماعی را پایین خواهد اورد. ترس و بی‌اعتمادی و ناآرامی را در بین خانواده‌ها مستولی می‌کند. حساسیت‌ها را در خانواده‌ها بالا می‌برد. روابط را از شفافیت خارج خواهد کرد. پیامدهای این احساس، به لحاظ اجتماعی آنقدر دنباله دار هست که وادارمان کند به آن‌ها بیاندیشیم.
یادمان نرود در خلال بحث‌های سیاسی امروز، در خلال آماده باش‌های امنیتی پلیس و گاردها، در خلال اماده بودن نیروهای امنیتی وزارتخانه‌ای، شهر و خیابان و مردم عادی را که زندگیشان را نباید ببازند. آرامش‌شان نباید از دست رود. ممکن است امنیت را بتوانیم به دامان جامعه‌ای بازگردانیم، اما احساس امنیت را به راحتی نمی‌شود بازگرداند. مواظب حس‌های عمومی ِ وجدان جمعی یک جامعه باید بود.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: