Saturday, 18 July 2015
23 June 2021
مجله جاماندگان-‌سایه‌ای هراسان در شبستان عتیق-قسمت نود‌و‌شش

«خاتمی یعنی ردی از ترس و بی‌لیاقتی و دروغ»

2011 May 18

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

لطفن بسیار بی‌غرض این سه تعریف ویکی‌پدیایی را گوش کرده و تاریخ‌ها را بر هم منطبق کنید:

انتخابات هفتمین دوره ریاست جمهوری ایران در 2 خرداد 1376 برگزار شد. این انتخابات که به پیروزی غیرمنتظره محمد خاتمی انجامید آغازگر دورانی است که به اصلاحات معروف شده‌ است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

پیروزی خاتمی عملن فصل جدیدی از تاریخ جمهوری اسلامی را رقم زد. فصل جدیدی که نشانه اصلی آن پویایی فضای سیاسی بود و البته امید به تغییر و بهبود وضعیت کشور برای اکثریت ایرانیان نوجو، این دوره اصطلاحات سیاسی خاص خود را بر سر زبان‌ها انداخت. طیف طرف‌داران خاتمی یا همان جناح چپ به نام دوم خردادی‌ها یا اصلاح‌طلبان شناخته شدند. اصلاح‌طلبان معتقد به لزوم تغییرات اساسی در اداره امور کشور بودند. البته به ظاهر در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. از جمله اهداف اصلاح‌طلبان کاهش اختیارات رهبری بود و در مقابل جناح راست یا محافظه‌کاران قرار گرفتند. جناح راست اعتقادی به تغییرات اساسی نداشند و در کنار قانون اساسی، اطاعت صرف از رهبری را از اصول اصلی خود می‌دانستند. البته محافظه‌کاران جناح راست در اواخر دوره خاتمی جای خود را به نسل جدیدی از نیروهای جوان‌تری دادند که به «اصول‌گرایان» معروف شدند.

تعریف بعدی:

گفت‌وگوی تمدن‌ها نظریه‌ای است در روابط بین‌الملل. این نظریه در فرم کنونی اولین‌بار توسط محمد خاتمی، رییس جمهوری سابق ایران، مطرح شد. او در اصل ایده گفت‌وگو میان تمدن‌ها را به عنوان واکنشی به نظریه جنگ تمدن‌های «ساموئل هانتینگتون» مطرح ساخت.

عبارت گفت‌وگوی تمدن‌ها بعد از این‌که در سپتامبر 1998 سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای سال 2001 را «سال گفت‌وگوی تمدن‌ها» نام نهاد، مشهور شد. پس از آن در بهمن 1377 دولت ایران مرکز بین‌المللی گفت‌وگوی تمدن‌ها را برای هماهنگی فعالیت‌های مربوط به گفت‌وگوی تمدن‌ها تاسیس کرد.

گفت‌وگوی تمدن‌ها نظریه‌ای است در روابط بین‌الملل. این نظریه در فرم کنونی اولین‌بار توسط محمد خاتمی، رییس جمهوری سابق ایران، مطرح شد. او در اصل ایده گفت‌وگو میان تمدن‌ها را به عنوان واکنشی به نظریه جنگ تمدن‌های «ساموئل هانتینگتون» مطرح ساخت

در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران نیز روز 30 شهریور «روز گفت‌وگوی تمدن‌ها» نام‌گذاری شده بود که در سال 1389 به دلیل «منقضی شدن زمان این مناسبت و نداشتن متولی خاص» از تقویم حذف شد.

حال تعریف سوم :

‏‏در روز 23 آبان سال 1376 به دلیل احساس‏ ‏خطر در رابطه با مسئله مرجعیت شیعه و حکومتی شدن مرجعیت و‏ ‏دخالت ارگان‌های دولتی در آن آیت‌اله منتظری در طی سخن‌رانی راجع به استقلال کامل قوای سه‌گانه، مسوول بودن کلیه افراد در برابر‏ ‏قانون و رد فراقانونی بودن رهبری و تاکید بر محدود بودن قدرت آن‏ ‏طبق قانون اساسی، آزادی عمل در انتخاب مرجعیت شیعه، و آزادی‏ ‏تشکل‌های حزبی و گروهی مطالبی را بیان کرد. مخالفین با‏ ‏قدرت‌نمایی و اعزام نیروهایی از سپاه، اطلاعات و بسیج ‏‏شهرستان‌های مختلف ضمن حمله به حسینیه و تخریب و اشغال آن، به‏ ‏منزل مسکونی و دفتر او نیز یورش برده و با شکستن اثاثیه و پاره کردن اوراق و غارت مدارک خسارت زیادی وارد کردند. در حمله به منزل و محل‏ ‏سکونت وی، تعدادی از مسوولین سپاه پاس‌داران اصرار داشتند ‏منتظری را به بهانه حفظ جان به مکان نامعلومی انتقال دهند که با مخالفت وی روبه‌رو شدند. حسینیه پس از چند روز که محل‏ ‏استقرار و مانور دادن اشغال‌گران بود، در حالی که به شکل مخروبه‌ای‏ ‏درآمده و هنوز هم به همان صورت باقی است به حکم دادگاه ویژه روحانیت پلمب شد و پس از چند روز در یورشی مجدد و باز بنا به‏ ‏حکم دادگاه ویژه روحانیت در زمان دادستانی آقای ری‌شهری ‏درب‌های ورودی به منزل منتظری مسدود و جوش داده شد و‏ ‏تنها درب ورودی به قسمت داخلی منزل او را باز گذاشتند که این‏ ‏درب نیز به وسیله قراردادن کیوسک و گماردن نیروهای سپاه پاس‌داران‏ ‏در جلوی آن به‌طور شبانه‌روزی کنترل می‌شد و بیش از پنج سال ایشان‏ ‏جز با فرزندان و خواهر و برادران و نوه‌های خویش با شخص دیگری‏ ‏اجازه ملاقات نداشت.

منتظری در تابستان 1379  وب‌گاه اینترنتی خود را تاسیس کرد و اولین مرجع تقلید شیعه بود که نظرات و فتاوای خود را از طریق اینترنت به اطلاع پیروانش رساند. تاسیس پای‌گاه اینترنتی منتظری شگفتی زیادی را در جامعه برانگیخت چرا که او چندین سال در حبس خانگی به‌سر می‌برد. تمامی آثار منتظری بر روی این پای‌گاه اینترنتی قرار گرفته بود. او به گفته نزدیکانش مثل یک آدم امروزی خبرهای سایت‌های مختلف را دنبال می‌کرد و در مورد مطالب سایتش صحبت می‌کرد، پس از مرگ منتظری واحد سایبری سپاه پاس‌داران این سایت را برای مدتی به‌طور کامل مسدود کرد.

کیوسک حصر در تاریکی شب پنج‌شنبه 10 بهمن 1381 برداشته شد که از حضور خبرنگاران و تصویربرداران جلوگیری شد، گرچه وی پس از چندی از تداوم مزاحمت‌ها و شنود از سوی سپاه شکوه کرد.

اگر ایرانی نباشید، یا از فضای مناسبات سیاسی و جو سنگین اصلاح‌طلبی به دور باشید، پس از شنیدن این سه تعریف بی‌طرفانه و خبری چه نظری خواهید داشت، در کشوری مردم به‌صورت خودجوش توانسته‌اند برخلاف نظر یک حکومت اقتدارگرا دولتی را برگزینند که قصد اصلاحات کلی داشته و نشاط سیاسی و اجتماعی و عدالت را به ارمغان آورد، رییس جمهوری با آرای زیاد.

در سویی دیگر از همین کشور، شخصی که اتفاقن در این کشور مذهبی مرجع تقلید است، دقیقن برای اصرار بر خواسته‌های ابتدایی و اهداف همین جنبش در حصر خانگی به سر می‌برد.

رییس‌ جمهوری اصلاحات بارها به قم سفر می‌کند، خود روحانی‌ست و آیت‌اله محبوس نیز در همین شهر است و آقایی که شعار تغییرات بر زبان دارد، نه تنها برای آزادی‌اش کوچک‌ترین اقدامی انجام نمی‌دهد، بلکه حتا به دیدارش هم نمی‌رود، حال سوال:

آیا او شخصی ترسوست؟

آیا او بازی‌گری چیره‌دست و مظلوم‌نماست؟

آیا این رفتاری از روی سهل‌انگاری بوده است؟ و هزاران آیای دیگر…

هرچه که بوده، آقای رییس‌ جمهوری که می‌خواست گفت‌وگوی تمدن‌های‌اش را بین‌المللی کند، از آن‌جا که صادقانه عمل ننمود، به سرنوشتی بسیار دردناک‌تر و تحقیرآمیزتر از آیت‌اله دچار شد.

او حتمن به‌خوبی می‌داند که نسل‌های آینده، مانند آنان که او را انتخاب کردند، با نام‌اش مهربان نخواهند بود، آن‌ها شفاف و بی‌رحمانه تمامی داده‌های واقعی را متصل کرده و او را محکوم به انواع بی‌کفایتی‌ها خواهند نمود، در روند تاریخ یک کشور، هرگز حاکمان را برای سیمای‌ متبسم، نوع لباس، سبک سخن یا حتا نیت درونی‌شان قضاوت نمی‌کنند، آن‌چه به یادها خواهد ماند، پاراگرافی کوتاه از بی‌لیاقتی گروهی‌است که حتا شهامت هم نداشتند.

شاید، تنها شاید، اگر فقط در این یک مورد، آقای خاتمی و اصلاح‌طلبان حاکم توانسته بودند بر ترس‌شان و تابوهای‌شان چیره شوند، سرنوشتی تا بدین حد ناگوار برای آنان و ناامیدانه برای ایرانیان رقم نمی‌خورد.

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , , ,