Saturday, 18 July 2015
15 June 2021
پس‌نشینی‌تند

«پناهندگان سیاسی، فراموش‌شدگان بزرگ»

2011 May 21

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

در خبری که در رسانه‌های فارسی زبان بازتاب‌های گسترده‌ای داشت «هیلاری‌ کلینتون» وزیر امور خارجه‌‌ی ایالات ‌متحده اعلام کرد که در راستای حمایت از جوانان ایرانی که آینده‌ی ایران را رقم خواهند زد، آمریکا بخشی از محدودیت‌های زمانی ویزای دانش‌جویی را برداشته و امکان ورود چندین‌باره آنان به آمریکا را برای‌شان فراهم کرده است. وزارت امور خارجه آمریکا می‌گوید: «این تغییر به دانش‌جویان ایرانی و کسانی که طبق برنامه‌های مبادله به آمریکا می‌آیند امکان می‌دهد تا با سهولت بیش‌تری مسافرت کنند و از این طریق موجبات پیش‌برد هدف ما در ارتقا جریان آزاد اطلاعات و اندیشه‌ها فراهم خواهد آمد». «کلینتون» خطاب به مردم ایران افزوده است: «تا زمانی که دولت ایران به سرکوب ظرفیت‌های شما ادامه می‌دهد ما در کنارتان خواهیم ایستاد و از آرمان‌ها و حقوق شما پشتیبانی خواهیم کرد.»

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

واقعیت آن است که دولت «اوباما» در قبال اتفاقات پیش آمده پس از انتخابات در ایران مواضع روشن‌ و شفاف‌تری را نسبت به دولت‌های‌پیشین آمریکا در برابر جمهوری اسلامی اتخاذ کرده است که جای قدردانی دارد. اما آیا حرکاتی مانند تحریم افراد و شرکت‌های مرتبط با سرکوب‌گران‌ مردم در ایران اقدامی کافی بوده است؟ یکی از دغدغه‌های همیشگی دولت آمریکا در برخورد با جمهوری‌ اسلامی، مسئله ‌امنیت‌ ملی ‌آمریکا و بحث دست‌یابی حکومت ایران به انرژی‌ هسته‌ای است. این نگرانی در جای خودش قابل درک است اما تا زمانی که روی‌کرد آمریکاییان به ایران و دولتش از مسایل امنیتی و اقتصادی به سوی مسایل حقوق‌ بشری تغییر جهت نیابد، نمی‌توان امیدی به تاثیر این حرکات بر جمهوری ‌اسلامی داشت. اقدامات آمریکا باید طوری برنامه‌ریزی شود که برای مردم و آزادی‌خواهان جنبه‌ی تشویقی داشته و نوک پیکان تحریم‌ها و تنبیه‌ها به سمت حکومت و ناقضان حقوق‌بشر رفته و بر زندگی مردم ‌عادی تاثیر منفی نگذارد.

روزنامه‌نگاران، کنش‌گران‌ سیاسی مستقل و مدافعان حقوق ‌بشر از آن دست گروه‌هایی بودند که در چند سال اخیر مورد بیش‌ترین و شدیدترین تهاجم‌ها از سوی جمهوری‌اسلامی قرار گرفتند. اینان بازداشت و شکنجه و تحقیر شده و بسیاری از آنان مجبور به ترک میهن شدند. این افراد که به عنوان پناهندگان اندیشه و یا سیاسی در کشورهای دوم منتظر دریافت پاسخ برای پذیرش و ورود به کشورهای سوم هستند، متاسفانه در بدترین شرایط روحی، جسمی و اقتصادی به سر برده و از امنیت جانی برخوردار نیستند، چرا که به سبب روابط خوبی که کشورهایی هم‌چون «ترکیه»، «مالزی» و «قبرس» با جمهوری ‌اسلامی دارند، ماموران اطلاعاتی و امنیتی ایران به راحتی می‌توانند در آن‌ها به هدف‌های‌شان رسیده و به آسانی بگریزند. با وجود آن‌که مسوولان دولت «ایالات‌ متحده‌ی ‌آمریکا» بارها از حمایت خود از معترضین پس از انتخابات سخن گفته‌اند اما متاسفانه تاکنون هیچ حمایت جدی و یا حرکت مثبتی در راستای بهبود و یا تسریع روشن‌شدن وضعیت پناهندگی این گروه صورت نگرفته است. برخی از این عزیزان ماه‌ها و سال‌ها بدون هیچ پشتوانه‌ی مالی و در شرایط وحشت‌ناک اقتصادی و روحی-روانی در انتظار روشن‌شدن وضعیت پرونده‌های‌شان هستند که در موارد بسیاری منجر به پیش‌آمدهای ناگواری برای آنان شده است که به آسانی‌ جبران‌پذیر نمی‌باشد. از وزارت‌خارجه‌ی آمریکا انتظار می‌رود که این موضوع مهم و اساسی را هم مانند بسیاری دیگر از موارد مورد نظر قرار داده و با تغییر و تسریع در انجام مراحل مختلف پرونده‌های پناهندگان‌سیاسی، گامی بلند در حمایت از آزادی‌خواهان ایران بردارد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , ,