Saturday, 18 July 2015
21 June 2021
مجله جاماندگان-‌سایه‌ای هراسان در شبستان عتیق-‌قسمت صد‌و‌سوم

«توابین مصلح در میان اصلاح‌طلبان»

2011 May 25

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

در برنامه گذشته دیدیم که چگونه اصول‌گرایان نهایت استفاده را از سستی اصلاح‌طلبان کردند، در دو دوره ریاست جمهوری آقای محمد خاتمی، وضعیت طبقات متوسط و فرادست جامعه رونق گرفت و در عوض وضع تهی‌دستان زیر ضربه خردکننده تورمی که نرخ آن به حدود 20 درصد می‌رسید رو به خرابی گذاشت، تنگ‌دستان که از سخن‌پردازی در‌باره فضائل گفت‌وگوی تمدن‌ها گوش‌شان پر شده بود، به چشم خود می‌دیدند که هردم از قدرت خرید آن‌ها کاسته می‌شود، لاجرم انتخاب آقای احمدی‌نژاد که وعده زندگی به‌تری به بی‌نوایان می‌داد و مافیای ثروت‌مندان را نکوهش می‌کرد ریشه در هم‌پیمانی عملی میان آنان و محافظه‌کارانی داشت که سودای بازیابی اسلامی سفت و سخت را در سر می‌پروراندند، در واقع آن‌چه باعث شد اقتدارگرایان مستبدتر بازگردند، آرای تهی‌دستانی بود که از اصلاح‌طلبان خسته و به دامان محافظه‌کاران پناه آورده بودند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اصلاح‌طلبان در طول هشت سال ریاست جمهوری آقای خاتمی به هیچ‌گونه اصلاحی در دست‌گاه دولتی دست نیازیدند و هیچ چاره ملموسی برای نظامی که بر درآمد بادآورده نفتی و زمین‌بازی بنیاد گرفته است ارایه ندادند.

با جای‌گیری احمدی‌نژاد به عنوان رییس ‌جمهوری، کسی که در خارج از تهران کم‌تر شناخته شده بود، ماجرای تکراری مقامات اتوبوسی دوباره به وقوع پیوست و زیر و رو کردن‌های عمیق مقام‌ها در صحن دولت آغاز شد. تمام سلسله مراتب سیاسی و نهادین جابه‌جا و چندین هزار مقام را دست به‌دست کرد. حتا سرپرستان و روسای دانش‌گاه‌ها هم در امان نماندند و دانش‌گاهیانی را که نزدیک به اصلاح‌طلبان بودند بازنشسته کرد. احمدی‌نژاد که می‌دانست قشر غیر‌مکتبی دست‌گاه دولتی وی را قبول ندارد در پاییز 2006 سازمان برنامه و بودجه که اعتبارات مالی به وزارت‌خانه‌های گوناگون تخصیص می‌داد را منحل کرد، اختیارات این سازمان را به استان‌داری‌ها سپرد که وابسته به وزارت کشور یکی از دژهای محافظه‌کاران است.

رییس جمهوری جدید در قالب قراردادهایی که به دلار منعقد شده است، مبالغ هنگفتی را میان جناح‌هایی از سپاه پاس‌داران که پشتیبان وی بودند توزیع کرد، چندین میلیارد دلار هزینه ساختن شبکه لوله‌های انتقال گاز را به قرارگاه بازسازی خاتم‌الانبیا سپرد و سپاه پاس‌داران به غولی اقتصادی و یکی از بازی‌گران عمده بخش نفت تبدیل شد

رییس جمهوری جدید در قالب قراردادهایی که به دلار منعقد شده است، مبالغ هنگفتی را میان جناح‌هایی از سپاه پاس‌داران که پشتیبان وی بودند توزیع کرد، چندین میلیارد دلار هزینه ساختن شبکه لوله‌های انتقال گاز را به قرارگاه بازسازی خاتم‌الانبیا سپرد و سپاه پاس‌داران به غولی اقتصادی و یکی از بازی‌گران عمده بخش نفت تبدیل شد. این گشاده‌دستی‌های دولت، که بخشی از هوادارانش را در بر می‌گیرد، هم‌راه با سیاست «چاپ بدون پشتوانه اسکناس» راه را بر تورمی گشود که با افزایش قیمت مایحتاج اولیه، قدرت خرید تهی‌دستان را بیش‌تر از پیش کاهش داده، و بخش بزرگی از تنگ‌دست‌ترین اقشار جامعه و طبقه خرده‌پای شهری با منابع محدود درآمد را سرخورده کرد.

با این‌همه مانند دوران آقای خاتمی ایرانیان صبوری کردند و سپس خود مردم به اعتراضی رویاروی برنخاستند، بلکه بیش‌تر دانش‌گاهیان، روشن‌فکران و روزنامه‌هایی با گرایش اصلاح‌طلبی بودند که خویشتن را سخن‌گوی آن‌ها برای سرزنش سیاست اقتصادی و اجتماعی حکومت و افزایش بی‌کاری ساختند.

شکست سیاسی و اقتصادی اصلاح‌طلبان به احیای شعارهای پیش‌ین و شاید تندتر جمهوری‌ اسلامی مانند ضدیت با غرب، جست‌وجوی اسلامی ناب و سرسخت و محدودیت‌های افراطی برای نسلی که فضای باز اصلاحات را تجربه کرده بودند، به وجود آورد، اتمسفری سنگین که به علت عدم پاسخ‌گویی درست اصلاحات بر جامعه مستقر شد، گرچه دولت احمد‌ی‌نژاد از سوی والدین به سوی محافظه‌کارانی که با شعارهای پوپولیستی برسر کار آمده بودند، مشروعیت یافته بود، اما در این میان جوانان با بی‌علاقگی با آن دوران خداحافظی کردند.

پس از زمان اصلاح‌طلبان تحمل شرایط بعدی که آن‌هم به واقعیت نزدیک نشد بسیار سخت‌تر شد و تمام این مسایل منجر به حوادث انتخابات 88 شد.

در سال 88 از منظر مردم انتخاب سومی وجود نداشت یا باید گرسنه و اسیر می‌بودی یا فقط گرسنه، به هر صورت لب‌خند دروغ به‌تر از اخم و توهین بود، اتفاق خاصی در لایه‌های سیاسی نیافتاده بود، جناحی بازنده قصد شروع بازی به نیت برد را داشت، امری که مانند همیشه بدون پشتی‌بانی مردم ممکن نبود، و همین بود که به رویارویی و سپس درگیری انجامید.

میزحسین موسوی و کروبی به جا‌ی‌گاه اپوزیسیون درون نظام تغییر موضع دادند و شعارهایی را مانند دور اول آقای خاتمی سردادند که با مقابله حکومت روبه‌رو شد، اما حکومت مذهبی که یکی از ابزار قدرتش حضور توده «حال با هر بهانه‌ای» است، تا پس از انتخابات بازی را به‌هم نزد و پس از آن بود که قواعد عجیبی وارد نظام سیاسی- اجتماعی ما شد.

پس از انتخابات علاوه بر مردم عادی، تعداد زیادی از فعالان سیاسی، روزنامه‌نگاران، روشن‌فکران به جرم  هدایت اعتراضات، اقدام عملی در جهت تخریب، حادثه آفرینی و پوشش خبری بازداشت شدند.

با وجود آن‌که این اولین معارضه دولت و مردم در نظام جمهوری ‌اسلامی نبود، اما تعداد بسیار زیادی از اصلاح‌طلبان به نام به حبس‌های بلندمدت محکوم شدند و این ماجرا ادامه داشت تا به حبس خانگی موسوی و کروبی رسید، در میان اصلاح‌طلبانی که در دادگاه‌های فرمایشی به ضرر خود اعتراف کردند، بودند کسانی که نقش نادم را برعهده گرفتند و بعضی تواب، البته که اکنون برعهده گرفتن نقش تواب به کم‌هزینگی سال‌های ابتدایی انقلاب نیست و تا رهبری یا عضو مهم و فعالی موفق به تعویض خاک‌ریز شود توسط میلیون‌ها چشم زیر نظر است و همین کار را دشوار می‌کند.

اما نکته حساس درآن جاست که اصلاح‌طلبانی که دوبار موفق به آشتی دادن ملت با نظام شدند، حال که بر اساس شواهد توابینی در میان خود دارند بسیار خطرناک‌ترند، این توابین الزامن نباید در زندان باشند و یا در حصر، تنها کافی‌ست با نیت‌های خیرخواهانه وانمود کنند که قصد شرکت در انتخاباتی برای مهار استبداد دارند و روی‌سخن را با جوانانی قرار دهند که آشنایی با گذشته آن‌ها نداشته‌اند و تشخیص ندهند که آنان به همان نیتی که پس از هاشمی، انتخابات سال 76 را رقم زدند، دوباره به بازی فراخوانده شده‌اند، عرصه سیاست، جای سهل‌انگاری نیست، در مدتی کوتاه، اصلاح‌طلبان در صورت غیبت آگاهی‌دهندگان هشداردهنده، نظام جمهوری اسلامی را برای دوره‌ای دیگر با آرای مردمی تقویت خواهند کرد، نباید فراموش کرد که آن‌ها سودمندترین یاوران نظام‌مند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , ,