Saturday, 18 July 2015
18 June 2021
کوچه سلامتی - حمله قلبی

«کمک‌های نجات دهنده»

2011 May 27

دکتر آویده مطمئن‌فر‌/ رادیو کوچه

avideh@koochehmail.com

همان‌طور که در برنامه قبلی کوچه سلامتی گفته شد، حمله قلبی یک اورژانس پزشکی است. افراد معمولن به‌طور متوسط بعد از احساس نشانه‌های حمله قلبی سه ساعت صبر می‌کنند تا تقاضای کمک کنند. بسیاری از قربانیان حمله قلبی قبل از رسیدن به بیمارستان جان می‌سپارند در صورتی که هر‌چه زودتر قربانی حمله قلبی به بخش اورژانس بیمارستان برسد، شانس زنده ماندن بیش‌تری دارد. درمان فوری پزشکی نیز میزان آسیب به قلب در پی حمله قلبی را کاهش می‌دهد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

من می‌خواستم در این برنامه در مورد کمک‌های اولیه‌ای که واقعن می‌تواند جان یک فرد را نجات دهد صحبتی کرده باشم. البته در نظر داشته باشید که این برنامه و روش شرح داده‌شده در این‌جا به‌ هیچ‌عنوان جای‌گزین  آموزش احیا نیست. و فقط به‌منظور آگاهی‌رسانی و افزایش آگاهی نسبت به این‌که هر کسی می‌تواند با انجام این کمک‌های اولیه جان یک فرد را نجات دهد است. از آن‌جایی که اغلب حملات قلبی در مکان‌های عمومی اتفاق می‌افتند شما شاید بتوانید یک کار مهم انجام دهید.

اگر شخصی به‌طور ناگهانی نشانه‌های یک حمله قلبی را دارد و از هوش نرفته است، به او کمک کنید که بنشیند و آرامش خود را حفظ کند. هر تنگی را در لباس او شل کنید و اجازه دهید که استراحت کند. از او بپرسید که آیا برای درد در قفسه سینه از دارویی برای بیماری قلبی شناخته شده استفاده می‌کند و اگر پاسخ مثبت است، این دارو معمولن نیتروگلیسرین است که کافی است زیر زبان او قرارداده شود. اگر درد بعد از سه دقیقه بعد از استفاده از نیتروگلیسرین و استراحت نگذشت، فرد به کمک‌های اضطراری پزشکی نیاز دارد.

اگر شخص بی‌هوش است، و یا جواب نمی‌دهد، فورن اول به شماره کمک‌های اضطراری تلفن کنید و CPR (سی‌پی‌آر)، یا احیا قلبی را شروع کنید. اگر شما تنها هستید در صورتی که فرد بی‌هوش کودک باشد، اول برای دو دقیقه CPR سی پی آر را انجام دهید و بعد به شماره کمک‌های اضطراری تلفن کنید

اگر شخص بی‌هوش است، و یا جواب نمی‌دهد، فورن اول به شماره کمک‌های اضطراری تلفن کنید و CPR سی‌پی‌آر، یا احیا قلبی را شروع کنید. اگر شما تنها هستید در صورتی که فرد بی‌هوش کودک باشد، اول برای دو دقیقه CPR سی‌پی‌آر را انجام دهید و بعد به شماره کمک‌های اضطراری تلفن کنید. به هیچ‌عنوان مگر برای تقاضای کمک فرد را ترک نکنید و اجازه ندهید که شخص بیمار نشانه‌ها را انکار و شما را متقاعد کند که از تقاضای کمک‌های اضطراری چشم‌پوشی کنید. صبر نکنید تا ببینید علایم از بین می‌روند یا نه و چیز دیگری جز داروی نیتروگلیسرینی که برای آن شخص تجویز شده باشد به او ندهید.

CPR سی پی آر، مخفف احیای قلبی ریوی است. این عملیات اورژانس زمانی که تنفس خود شخص و یا ضربان قلب او در مواردی مانند حمله قلبی، شوک الکتریکی، یا غرق شدن ایستاده است نجات بخش است. احیا بخش مهمی از ABC اولین پاسخ است.‌ A برای ‌air، یعنی راه هوایی، B برای ‌breathing، یعنی تنفس، و C برای circulation  یعنی گردش خون.

احیای قلبی ریوی ترکیبی از نجات تنفسی و فشردن قفسه‌سینه است. نجات تنفس، رسیدن اکسیژن به ریه‌ها را فراهم می‌کند و فشردن قفسه‌سینه باعث گردش‌خون غنی از اکسیژن تا بازسازی ضربان قلب و تنفس موثر می‌شود. در هنگام برخورد با یک فرد که بی‌هوش است و دیگر نفس نمی‌کشد، زمان بسیار مهم است. اگر جریان خون متوقف شود، آسیب دایمی مغز در مدت چهار دقیقه یا مرگ می‌تواند در چهار تا شش دقیقه رخ دهد.

بنابراین بسیار مهم است که جریان خون و تنفس تا زمانی که کمک‌های پزشکی برسد ادامه داشته باشد. وقتی که کمک اطرافیان قبل از این که احیای پشتیبانی اضطراری برسد شروع می‌شود، احتمال نجات شخص به مراتب بالاتر است. با این وجود، زمانی که اکثر کمک های اضطراری ایست قلبی به محل وقوع حمله قلبی می‌رسند، معمولن متوجه می‌شوند که هیچ کس در حال انجام سی پی آر نیست.

در بزرگ‌سالان، دلایل عمده توقف ضربان قلب و تنفس عبارت‌اند از مصرف بیش از حد مواد مخدر، خون‌ر‌یزی بیش از حد، بیماری‌های قلبی‌، حمله قلبی یا اریتمی قلبی، عفونت در جریان خون یا سپتیسمی، صدمات و حوادث مختلف و نشانه‌های آن توقف تنفس به‌طور کامل و یا تنفس مشکل، از بین رفتن ضربان قلب و بی‌هوشی است.  در برخورد با شخصی که این نشانه‌ها را دارد، اول جواب گویی او را چک کنید. او را به آرامی تکان دهید و ببینید حرکت می‌کند یا با صدای بلند از او سوال کنید.

در صورت عدم پاسخ فورن تقاضای کمک کنید و یا از کسی بخواهید که با شماره کمک‌های اضطراری منطقه تماس بگیرد. اگر شما تنها هستید، خودتان با شماره کمک‌های اضطراری منطقه تماس بگیرد و اگر دست‌گاه AED در آن مکان وجود دارد حتا اگر مجبور به ترک فرد شوید با دنبال‌کردن دستورالعمل از آن استفاده کنید. اگر شانس این‌که فرد آسیب نخاعی داشته باشد، فرد را روی پشت خود بخوابانید و از چرخاندن سر و گردن او جلوگیری کنید.

با دو انگشت چانه او را بلند کرده و هم‌زمان با دست دیگر روی پیشانی او فشرده و راه هوایی تنفسی را باز نگه دارید. سعی کنید ببینید آیا فرد نفس می‌کشد، گوش خود را به دهان و بینی فرد نزدیک کنید و تکان خوردن قفسه سینه را نگاه کنید و یا تنفس او را روی صورت خود احساس کنید. اگر فرد نفس نمی‌کشد و یا به سختی نفس می‌کشد، دهان خود را محکم روی دهان او گذاشته، بینی او را با دو انگشت فشار دهید، سر او را به عقب خم کرده و دو نفس نجات به او بدهید.

هر نفس باید یک ثانیه طول بکشد و قفسه سینه را بالا بیاورد. بعد از آن، فشردن قفسه سینه را شروع کنید. پاشنه دست خود را روی قفسه‌سینه بین نوک سینه‌ها قرار دهید و دست دیگر خود را در روی دست اول قرار داده، بدن خود را به‌طور مستقیم روی بازوهای خود قرار دهید و قفسه‌سینه را ۳۰ بار بفشارید. این فشردن باید سریع و محکم باشد و قفسه‌سینه را پایین ببرد.

هر‌بار اجازه دهید که قفسه سینه به حالت اولیه برگردد. هر حرکت را بشمارید. به این سرعت: یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت، نه، ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲، ۲۳، ۲۴، ۲۵، ۲۶ ،۲۷، ۲۸، ۲۹، ۳۰. و دوباره دو نفس نجات به او بدهید. قفسه‌سینه باید بالا برود. این کار را تا موقعی که کمک برسد ادامه دهید. اگر دست‌گاه AED وجود دارد هر‌چه زودتر از آن استفاده کنید. و اگر فرد دوباره شروع به نفس کشیدن کرد، او را در حالت مراقبت نگاه دارید و دوباره تنفس او را بررسی کنید تا کمک برسد.

اگر فرد به صورت طبیعی نفس می کشد یا سرفه می‌کند قفسه‌سینه او را نفشارید، زیرا انجام این‌کار ممکن است باعث ایست قلبی شود. به‌خاطر بسپارید، اگر شما تنها نیستید، یک نفر باید به‌دنبال کمک برود و نفر دیگر بدون صبر سی‌پی‌آر را شروع کند. ولی اگر تنها هستید، به محض این‌که دریافتید که شخص جواب نمی‌دهد، اول تقاضای کمک کنید و بعد به‌سرعت  سی پی آر را شروع کنید.

در موردی که قربانی کودک باشد، مخصوصن اگر تنها هستید، اول برای دو دقیقه سی‌پی‌آر را انجام دهید. به‌هیچ عنوان کودک را ترک نکنید، حتا برای تقاضای کمک مگر این که اول برای دو دقیقه سی‌پی‌آر را انجام داده باشید.

و اطمینان حاصل کنید که پاشنه دست شما در پایان سینه کودک نیست و هنگام فشردن قفسه‌سینه در حال فرو کردن اپاندیس اگزیفویید در شکم کودک نیستید.

برای انجام  سی‌پی‌آر بر روی کودکان فشار یک دست کافی است. تنفس نجات و فشردن قفسه‌سینه تا زمانی که کودک بهبود یابد یا کمک برسد باید ادامه داشته باشد. مگر در مواردی که شما یک متخصص سلامتی باشید، دنبال نبض نگردید. این کار فقط شما را از انجام کارهای مهم‌تر باز می‌دارد مخصوصن که در این شرایط پیدا‌کردن نبض بسیار مشکل‌تر است.

 

 

 

 

 

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,