Saturday, 18 July 2015
14 June 2021
پس از 63 روز اعتصاب،

«اطلاعیه جدید کمپین پناه‌جویان ایرانی متحصن در گوتنبرگ»

2011 June 11

کمپین پناه‌جویان ایرانی متحصن در گوتنبرگ با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد: «خواسته هایمان دست یافتنی شد تحصن و اعتصاب غذا را پایان دادیم ولی مبارزه تا زمانی که پناه‌جو هست ادامه دارد. چرا که تانظام‌های دیکتاتوری حاکم اند،پناه‌جویان هم هستند و مبارزه برای گرفتن حق پناه‌جویی هم واقعی و ملموس است!»

 

به گزارش ستاد خبری کمپین در این اطلاعیه آمده است  :

جهانیان و ایرانیان هم سرنوشت ;

ما روز اول ژوئن پرواز را به اوج رساندیم آخرین پتک‌های خود را بر سر سیاست پناهندگی اداره مهاجرت سوئد چنان محکم کوبیدیم که لبخند نرم را در چهره پارلمان نشینان سوئد دیدیم و دیگر دلیلی برای ادامه این مبارزه به این شکل و در این مقطع زمانی نمی بینیم جز این‌که شکوفا شدن همه قول‌ها و تعهدات دولت مردان سوئد را برای ما به ارمغان بیاورد و هم‌چنان بر خواست دریافت پاسخ اقناعی مان که همانا دریافت حق اقامت است، پای می‌فشاریم..

بخش وسیع جامعه چند میلیونی ما ایرانیان ازروزبه قدرت رسیدن نظام داغ و درفش اسلامی تاکنون،خروج از کشور را به اشکال گوناگون تجربه کرده و سختی این گذررا به جان خریده است. همین شد که ما نیز به مانند ده‌ها،صدها و هزاران تن ترک دیار کرده ها،امروز بلاتکلیف، بی‌پاسخ مانده و چشم انتظار پاسخ تقاضای پناهدگی مان دربرابر سیاست یک‌دست شده اروپا درجای جای جهان، بیرون ازمرزهای ایران در(عراق- ترکیه- یونان – ایتالیا- آلمان – هلند – انگلستان – دانمارک- نروژ- سوئدو…)درشهرگوتنبرگ دست به اقدام جمعی، متشکل و مستقل زده‌ایم.

 

ما؛اعتصاب غذا و چادرتحصن خود، در میدان گوستاوآدلف را جمع کرده ایم،اما از اعتراض خود دست نکشیده و تا لحظه به ثمر رسیدن این اقدام وسیع، یک‌پارچه و تاحدی موفق، عقب نشینی نخواهیم کرد چرا که می‌دانیم جنایات جمهوری اسلامی را پایانی نیست و مرگ دختری در روز عزای پدر نمونه این جنایت جلادان خامنه ای است، مایی که هر کداممان با کوله باری از مبارزه و ستیز با ستم حاکم در ایران سختی‌ها و دشواری راه را طی کرده ایم، همه اندوخته زندگیمان را در ایران رها ساخته‌ایم تا در این گوشه از جهان آزادتر ، محکم‌تر و در شرایط بهتر فریاد مظلومانه ملت مان را به گوش جهانیان برسانیم و حق ادامه حیاتی بهتر را تا زمان آزادی کشورمان برای فرزندانمان داشته باشیم.

مایی که هرکدام مان باکوله باری از دوندگی، سختی، دشواری راه پشت سر گذاشته شده را طی کرده‌ایم. همه اندوخته زندگی مان در ایران را رها ساخته وپل‌های پشت سر راخراب کرده تا به مانند شما دراین سوی جهان، آینده‌ای بهتر، عمدتن برای فرزندان خویش بیابیم. جوانترهامان برای ماندگاری و سازندگی خویش و ایرانی آزاد، فرار را برقرار ،دستگیری، زندان، شکنجه و…ارجح شمرده و خود را به این سوی جهان رسانده تا ماوا گزینند.

متاسفانه هرکدام مان از ده سال به این سو، پاسخ منفی گرفته‌ایم و به دیواره سخت سیاست پناهنده پذیری اروپا برخورده‌ایم و بلاتکلیف،پرونده بسته و بدون مدرک و برخورداری از حق زندگی برابر رها شده‌ایم ،یک صف شدن مان تنها از پس این بلاتکلیفی بود.

یک صف گشتیم و به مدت 63 روز در درون کلیسا متحصن شدیم. صدای اعتراض خود به سوی همه شخصیت‌های انساندوست، آرمان‌خواه، فعالین نهادها و انجمن‌های مستقل فرهنگی و اجتماعی، فعالان گروه‌ها،سازمان‌ها، احزاب، انجمن‌ها، وکلا، مدیران مسوول در سوئد، خبرگزاری‌ها، سایت‌ها و وبلاگ‌ها درسراسر جهان بلند کردیم و فریاد برآوردیم: «ما هم انسانیم و پناه‌جو، پرونده هامان را بازکنید تا راه زندگی برابرمان در جامعه سوئد هموار گردد. »

باید یادآورگردیم که فریاد بلند و حقانیت خواسته هایمان چنان وجدان‌های خفته را بیدار کرد که مطبوعات رژیم خون‌ریز اسلامی برای رهایی از انگشت اتهامی که به طرفش گرفته شده بود دست به قلم شده و با دروغ پردازی‌های مختلف که ابزار شناخته شده دستش است ما را به باد توهین و تحقیر گرفت تا چهره‌ای دیگر از ما معرفی کند.

در  سایت رجانیوز نزدیک به احمدی نژاد، خبرگزاری دولتی ایرنا و سپس کیهان شریعتمداری با تیتر:  «باورکنید من همجنس بازهستم چرا پناهندگی نمی دهید؟!» مطالبی منتشرشده و آمده است : «شماری عناصر فراری ضد انقلاب که قصد پناهندگی به کشور سوئد را داشتند، دیپورت شده اند.گزارش ها حاکی از آن است که دولت سوئد حاضر نیست به این عده پناهندگی بدهد و به همین دلیل آن‌ها نزدیک ده روزاست که در گوتنبرگ دست به تحصن وتجمع زده اند.» و به همین‌گونه اراجیف ادامه می دهد :  «ظاهرن شمار این عده ۱۳نفراست وجز رییس حزب چپ سوئد، کسی حاضر به گفت وگو با آنان نشده است. برخی ازعناصر فرصت طلب طی چند سال اخیر با عزیمت به کشورهای اروپایی، ضمن سیاسی و اپوزیسیون معرفی کردن خود ادعاهایی نظیر اذیت و شکنجه و تجاوز را مطرح می‌کنند. برخی دیگر از آن‌ها حتا حاضرشده‌اند ادعا کنند هم‌جنس‌باز یا بهایی و… هستند که حقوقشان در ایران نقض شده است.»( کیهان ایران- چهارشنبه ۱۱ ماه مای برابربا ۲۱ اردیبهشت ).

بدین ترتیب می بینیم که رژیم اسلامی دست بردارنیست و از طریق عمله قلم بدست ومزدورخود هرحرکت اعتراضی را کوچک جلوه می‌دهد وبا انعکاس وارونه آن خبر، حتا منکر(اذیت- شکنجه و تجاوز…)، دردرون کشور در حق شهروندانش می‌شود. جنایت کارانی که هر روز از پس روز دیگرجنایت می‌آفرینند و نمونه‌اش کم نبوده و نیست!

جدا از این، طی مدت تحصن در کلیسا؛ مطبوعات رسانه‌ای سوئدی  به سراغمان آمدند و در روز اول تحصن شاهد حضور و هم‌راهی روزنامه روزنامه‌های سوئدی و رادیو های محلی، گروه‌های دانش‌جویی مختلف همه و همه چنان کرد که ما را مطمئن کند باید قدمی 10 برابر بزرگ‌تر برداریم چون یارانی داریم که ما را یاری می‌کنند و زمانی که چادر را در مرکز شهر بر پا کردیم نه 10 برابر بلکه 100 برابر فشار آوردیم .

 

عزم جزم کردیم تا از محل کلیسا به مرکزی ترین نقطه شهر(میدان گوستاوآدلف) درمقابل شهرداری و دربرابر چشمان شهروندان سوئدی و نمایندگان احزاب پارلمانی بیتوته کنیم وچادر بپا سازیم، فراتر از آن باسازماندهی حساب شده، از روز دوم مه 2011 باتعداد معینی داوطلب از جمع 70نفره مان دست به «اعتصاب غذای تر» بزنیم. این کردیم و در 26 روز اعتصاب غذای تر موفق شدیم؛ مطبوعات بزرگ شهر را یکی پس از دیگری را به پای چادر بکشانیم.

در این بین حمایت «نهادهای هم‌بستگی با جنبش کارگری درایران ـ خارج کشور» از دل چهارمین مجمع عمومی نهادها در هانوفر و هم‌چنین فراخوان مشترک بیش از60 نهاد و جمع وسیعی از فعالان فرهنگی، اجتماعی و سیاسی  ازسراسر جهان در اطلاعیه‌ای با عنوان :  «یک صف شویم,  نگاه منتظر پناه‌جویان مستقر در چادر میدان گوستاو،چشم براه یکایک ما است» به دفاع ازتحصن و مبارزه و اعتصاب غذای پناه‌جویان در گوتنبرگ،منتشر شد که بازتاب وسیعی درسطح سایت‌ها یافت.

حرکت اعتصاب غذا هر چند هزینه‌های زیادی چون ریسک سلامتی دوستانمان را داشت  اما  تعدادی از آنان وهم‌چنین دیدار با رییس دولت سوئد در خیابان مرکزی شهر و ادعای ایشان مبنی براشکال قانونی کار و این‌که دولت ما ناگزیر به تغییر آن مفاد در رابطه با متقاضیان پناهندگی ایرانی درسوئد می باشد،دیدار رهبر حزب چپ سوئد در پای چادر و آغاز گفت‌گو با تجمع پناه‌جویان ،هم‌چنین دیدار و گفت‌گو با نمایندگان احزاب و سازمان‌های پارلمانی در پای چادر و گفت‌گوی بخش وسیع پناه‌جویان با آن‌ها،سازماندهی دو حرکت اعتراضی در همان میدان مضمون حرکت مان راعمومی‌تر نمود. ازسویی یاری های مالی مردم به پای صندوق چادرمان و امضا گذاشتن آنان در پارچه اعتراضی و کمک‌های مالی بی دریغ از سوی مردم و سازمان‌های مدافع حقوق بشر درعرصه‌های مختلف و ظیفه مندانه  قابل تقدیر وچشم‌گیر بوده که گزارش آن جداگانه به اطلاع عموم خواهد رسید.

هم‌چنین دیدار با نمایندگان اداره مهاجرت سوئد در چادر و گفت‌گو با آنان موثر و اوج حرکت اعتراضی ما بوده است. این دیدار را  می‌توان فینال این حرکت اعتراضی ما شمرد. چرا که از اهداف اولیه ما هم‌راهی و هم صحبتی با مقامات اداره مهاجرت و گشودن راهی برای بازکردن مجدد پرونده‌های بسته بوده است. امروز هریک از ما در برابر خود کوهی از اسناد و مدارک دیدار با روزنامه‌ها، رسانه‌های فارسی زبان و سوئدی زبان و عکس و فیلم را با خود داریم . گشوده شدن هرپرونده تجمع کننده 90 روزه ما،با مقدار متنابهی از اسناد فعالیت این سه ماهه هم‌راه است. خاصه آن‌که ضرب‌آهنگ حرکت ما در اعتراض به نظام جمهوری اسلامی و نا امن اعلام کردن ایران و اعتراض به سیاست‌های ضد پناهندگی سوئد و اتحادیه اروپا همه و همه آمیزه واقعی تحرکت عمومی ما را در این مدت به نمایش گذاشت.

آن گاه که ازدیدار با مسوولین اداره مهاجرت برای گشوده شدن پرونده هایمان به‌شکل قطعی آگاهی یافتیم. با برچیدن چادر ،عزم سفر به استکهلم و همراهی با پناه‌جویان ایرانی و فعالان سیاسی آن‌جا برای پاسخ به اراجیف مطبوعات رژیم اسلامی به پای دیواره سیم خاردار سفارت رفتیم وبا شعار و باندرول و اعتراض یک پارچه این نظام را عامل اصلی آواره‌گی و تبعید خود معرفی کردیم و پس آن‌گاه در برابر پارلمان سوئد ضمن تجمع، موفق به دیدار دیگر باره با حزب چپ درپارلمان و دیگر نماینده گان شدیم .

و همچنان اعلام می داریم که یک صف متحد هستیم تا وصول به دریافت حق اقامت و زندگی برابر حقوق در جامعه سوئد کمپین را به عنوان ناظر بر اقدامات بعدی اداره مهاجرت زنده و بر پا نگه داشته و بر خود لازم می‌دانیم از همه شما و یکایک تان در سراسر جهان که جانب‌دار ما بودید، سپاسی بس فراوان داشته باشیم و نیک برآنیم ؛ چنان‌چه یاری‌های بی دریغ هریک ازشما ها نبود، ما درپیش‌برد این همه کار، تنها بودیم و یاری‌های بی‌دریغ هریک از شما، بیش از هر چیز پشتی‌بان حرکت ما بود. ما به این سطح ازپشتی‌بانی و حمایت‌های شما می بالیم و با آن زندگی می کنیم.( 6 ژوئن 2011)

امضا کنندگان:

1- محمود راکی 2- بهیه نادری حکاکیان 3- فاطمه نرگس آهو چشم 4- سید علی فاطمی امره 5- فیروز سلیمان زاده 6- علی حسینی 7- رامین صیادی 8- کریم پور ماه 9- غلامحسین صالحی کولایی 10- فرزانه حدادیان 11- ساسان فرخنده محقق 12- اکبر فرخنده محقق 13- خسرو جدیدی 14 – کتایون خدا دوست 15- احمد بهرامی 16– سعید علیجانی مرزونی 17- مهدی شیخ نجدی 18- مرضیه رسول زاده 19- عباس تکلو بی غش 20- اعظم یوسفی 21- غلامرضا یکه زارع 22- موسی حسنی 23- علی امینی 24- فریبا نیشابوریان 25- محمد بهزادی 26- رضا موذنی 27- ندا نایب الصدری 28- آیدا نجفی 29- منیژه قاسمی 30- شهلا وکیلی تجره 31- آویشن نجفی 32- قمر السادات قائم مقامی 33- لیلا پورعبدل فضل 34- رامین عباسی 35 – فلورت معارفی 36- خدیجه مهابادی 37- رضا طاقت فرسا فرد 38- مهدی طاقت فرسا فرد 39- ایمان جلیلی 40- جمیس اودا تولکی ترگور 41- منیژه گودرزی 42- امید خدادادی 43- مازیار زیتون 44- مریم طاقت فرسا فرد 45- سعید کریمی 46- ناصر کریمی 47- نشمیل فتاحی 48- جواد رحیمی 49- مریم فتاحی 50- بهزاد جوادیان 51- بهرام تورانی 52- یعقوب امیری 53- رژین ایران پرست اسکویی 54- علیرضا شفیع زاده 55- محمد اولاد ربیعی 56- لیلا طاقت فرسا فرد 57- پونه خائف 58- مهرداد کریمی 59- مریم بانیا 60- مهناز مسیری منجی 61- صمد اسکندری 62- نصیر لازم پور 63- محمد محمدی 64- بابک قنبری کندری 65- رسول شادمن 66- رسول کریمیان 67- سیامک لشگری 68- سوران کمانگر 69- فردین وکیلی 70- جمال محمدی 71- کریم الیاسی 72- نادر روزان جاهد 73- محمد رضا آرمیون 74- حمیدرضا شجاع زیبا 75- عباس همتی 76- حسن کشت ورز 77-  نادیا غریب 78- محمود موسوی

 

 

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,