Saturday, 18 July 2015
19 June 2021
پس‌نشینی تند

«بریدن یا نبریدن مسئله این نیست!»

2011 June 16

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

این یک شیوه و روش مرسوم در میان بنیان‌گذاران ادیان و آیین‌های نو و کهن بوده است که در کنار ابداع قانون‌ها، روش‌ها و بایدها و نبایدهای تازه، شماری از باورهای عمومی رایج در میان مردمان آن دیار را نیز به همان شکل موجود حفظ می‌کرده‌اند. رسم «ختنه»‌ی کودکان از آن دست چیزهایی بوده که پیش از یهودیت نیز در میان اقوام دیگری مرسوم بوده است اما یهودیان ضمن تاکید بر آن، انجامش را برای دین‌داران واجب کردند. پس از پیدایش دین اسلام نیز بر این سنت یهودی مهر تایید گذارده شد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در یک جامعه‌ی آزاد و پیش‌رفته هر‌کسی باید بتواند به عنوان یک منتقد با رفتارها و یا اعتقادات دیگران روبه‌رو شده و تمامی و یا بخشی از آن را که به نظرش نادرست، غیرمنطقی و غیرعقلانی می‌داند به زیر سوال برده و با طرف‌دارانش به گفت‌وگو بنشیند. از سویی دیگر هر انسانی آزاد است تا به هر دلیلی به یک دین، آیین و یا مرام و مسلکی ایمان آورده و تمامی و یا بخشی از فرامین آنرا در زندگی‌اش به اجرا درآورد. پرسش این‌جاست که دایره‌ی آزادی یک مومن و یا فرد باورمند برای اجرا و پیاده‌سازی این احکام و اعتقاداتش تا کجاست. شکی نیست که یکی از چیزهایی که دامنه‌ی این اعمال را محدود خواهد کرد صدمه به حقوق و آزادی‌های ‌اجتماعی دیگران است. به عنوان نمونه اگر فردی دوست داشته باشد هر روز ساعاتی را به خواندن متون کتاب مقدس خودش بگذراند هیچ‌کس نمی‌تواند او را از انجام چنین کاری باز بدارد مگر این‌که او بخواهد این کار را با صدای بلند و در محلی انجام دهد که موجب آزار دیگران بشود.

بیایید کمی مسئله را گسترده‌تر کنیم. آیا یک انسان مومن حق دارد باورهای خود را به خانواده‌اش نیز تحمیل کند. آیا والدین و یا اولیا‌ این اجازه را دارند که احکام و اعمال شرعی و آیینی را بر روی فردی اجرا کنند که هنوز از نظر عقلی و جسمی به آن مرحله از رشد نرسیده است که باورهایش را خودش آزادانه و از سر جست‌وجو و کنکاش برگزیند؟ و نقش حکومت، اجتماع و نهادهای اجتماعی در برابر این رفتار چیست؟ یهودیان و مسلمانان به خود این حق را می‌دهند که رسم «ختنه» را بر روی فرزندان خود اجرا کنند و این کار را حق طبیعی خود می‌دانند. دقت کنید که بحث به هیچ عنوان بر سر درستی و یا نادرستی این عمل و یا مفید و یا مضربودن سنت «ختنه» نیست. همان‌طور که گفتیم یک فرد بالغ و عاقل از چنین حق و آزادی برخوردار است که باورهایش را برگزیند اما در چنین مواردی چه کسی باید برای نوزادان و کودکان تصمیم بگیرد؟ آیا والدین به صرف آن‌که یک باور به نظر آن‌ها درست و منطقی است حق دارند تا دستور یک تغییر فیزیکی را بر روی دیگرانی صادر کنند که ممکن است تا در آینده و با بزرگ‌تر شدن، نظرشان به‌طور کامل عوض شود. در چنین زمانی است که نقش اجتماع و وجدان بیدارش هر‌چه بیش‌تر نمایان می‌شود. آن‌ها هستند که باید با به تصویب رساندن قوانین، دست افراد را برای تصمیم‌گیری درباره کودکان‌شان ببندند. بدیهی است که این کودکان و نوجوانان هنگامی‌که به سنی رسیدند که توانستند صلاح خود را تشخیص بدهند آزاد خواهند بود تا راه و روش خود را برای زندگی انتخاب کنند.

این حرکت در برخی از کشورهای دنیا آغاز شده است و برای نمونه قرار است تا مردم «سان‌فرانسیسکو» در ماه نوامبر به پیشنهادی درباره تحریم ختنه افراد زیر ۱۸ سال رای بدهند. گرچه که از هم اکنون سر و صدای شمار فراوانی از مسلمانان و یهودیان در این مناطق بلند شده است چرا که بر این باورند چنین پیشنهادی اگر رای بیاورد، حقوق گروه‌هایی از جمله یهودیان و مسلمانان را که این عمل را مقدس می‌دانند، نقض می‌کند. اما واقعیت این‌ است که نگرانی چنین افرادی بیش‌تر از این است که اگر فرزندان‌شان بزرگ شوند دیگر تن به انجام چنین سنتی ندهند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , 

۱ Comment


  1. ورقا
    1

    جناب ترشیزاد نوشته هایتان را دنبال می کنم و لذت می برم.من هم همانطور که گفتید به درستی یا نادرستی این سنت و مضر و مفید بودنش کاری ندارم اما به نظرم این قانون اگر رای بیاورد دقیقا مانند همان قانون دینی می شود که اکنون تبدیل به سنت شده.به نظر شما قانون تحریم ختنه خود در اینده سنت نمی شود؟من فکر می کنم که افراد جامعه ی بشری از ملیت ها اقوام مذاهب و رنگها و اعتقادات مختلفی تشکیل شده است و ما با تصویب اینگونه قانون ها در واقع می توانیم اعتقادات بسیاری از مردم دنیا را زیر سوال ببریم.اگر از سنت دینی رایج در جوامع ناراضی هستیم باید جستجوی حقیقت را به انها بیاموزیم تا خود به این درک برسند که ختنه خوب نیست و گرنه ما هم مانند انها از آیتم اجبار و قانون استفاده کردیم.جوامع بشری اگر تحری حقیقت را بیاموزند و یاد بگیرند که با عینک خودشان نه دیگران به مسائل نگاه کنند دنیای بهتری خواهیم داشت