Saturday, 18 July 2015
23 June 2021
به بهانه‌ی یازدهمین سالگرد درگذشت حمید مصدق

«از او به مهربانی یاد آرید»

2009 November 29

نرگس اعتمادی‌فر / رادیو کوچه

missnarciss@gmail.com

حمید مصدق شاعر معاصر، در دهم بهمن ماه سال ‌۱۳۱۸ در شهرضا، از شهرستان‌های تابع استان اصفهان، به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهرضا و اصفهان به پایان رساند . او در دوران دبیرستان با منوچهر بدیعی، هوشنگ گلشیری، محمد حقوقی و بهرام صادقی هم مدرسه بود و با آنان دوستی و آشنایی داشت.

20091129-mosadegh-koocheh

محمد حقوقی در باره‌ی فعالیت‌های دوران دبیرستانی او می‌گوید:

«من در سال۱۳۳۱ به دبیرستان رفتم و مصدق هم از سال ۱۳۳۴ به همان دبیرستان آمد، در هر حال من تا ۱۳۳۶ فارغ التحصیل شدم و عقب افتادم و مصدق هم در سال ۱۳۳۸ فارغ التحصیل شد . در آن دبیرستان ما چند تا چهره‌ی شاخص داشتیم که الان همه از مشاهیرند . بهرام صادقی بود، منوچهر بدیعی بود، ‌هوشنگ گلشیری بود. این مدرسه انجمن‌های مختلفی داشت، انجمن کتاب داشت، انجمن نمایش و انجمن ادبی ‌و ریس انجمن ادبی من بودم  رییس کتابخانه هم همین مصدق بود و ما هفت تا هشت تا با هم ارتباط نزدیک داشتیم منتها ما همه از مصدق جلوتر بودیم»

مصدق در ۱۳۳۹ وارد دانشگاه شد و در رشته بازرگانی تحصیل کرد. وی از سال ۱۳۴۳ در رشته حقوق قضایی تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد گرفت. او درسال ۱۳۴۵ برای ادامه تحصیل به انگلیس رفت و در زمینه روش تحقیق به تحصیل و تحقیق پرداخت. مصدق کار تدریس و وکالت خود را پس از  سال 1350 آغاز کرد . وی در سال 1350 نیز از دانشگاه تهران به درجه فوق لیسانس حقوقی نایل شد  و پس از آن با سمت استادیاری در مدرسه عالی مدیریت کرمان به تدریس پرداخت او تحصیل خود را در دوره‌ی دکترا ادامه داد اما آن را ناتمام رها کرد و رساله خود را ارایه نکرد.

وی پس ار دریافت پروانه وکالت از کانون وکلا در دوره‌های بعدی زندگی همواره به وکالت اشتغال داشت و کار تدریس در دانشگاه‌های اصفهان، بیرجند و بهشتی را پی گرفت.

مصدق در سال ۱۳۵۱ با خانم لاله خشکنابی ازدواج کرد . لاله خشکنابی، فرزند استاد رضا خشکنابی و برادرزاده استاد شهریار – شاعر معاصر هستند . حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های «غزل» و «ترانه» است.

حمید مصدق از سال ۱۳۵۳به بعد با عنوان وکیل دادگستری در تهران مشغول به کار شد و از طرف دیگر در مدارس عالی تهران به تدریس اشتغال ورزید از آن پس بود که به عضویت هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی در آمد و در دانشکده حقوق آن دانشگاه به تدریس پرداخت و تا پایان عمر در این سمت بود .

مصدق شاعری غیر مقلد و صاحب سبک بود، شعرش ساده و صمیمی است و به ذهن و زبان مردم نزدیک است وبه‌گفته‌ی منتقدان، یکی از بازرترین ویژگی‌های شعر مصدق، سادگی، روانی و صمیمیت سیال آن است.

او تا سال ۱۳۵۸ بیشتر به تدریس روش تحقیق اشتغال داشت و از سال ۱۳۶۰به تدریس حقوق خصوصی به خصوص حقوق تعاون پرداخت . او در کنار شغل وکالت و تدریس به سرودن شعر و انتشار مجموعه‌های شعری خود اشتغال داشت . مصدق تا پایان عمر عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی بود و مدتی نیز سردبیری مجله کانون وکلا را به عهده داشت.

شعر مصدق،‌ علاوه بر جنبه عاشقانه، جهت‌گیری سیاسی نیز دارد، هر چند که گویا به طور مستقیم هرگز فعالیت سیاسی آشکاری نداشته است . شعر های «حمید مصدق» بیشتر طولانی و ویژگی او در سرودن منظومه بود .

نخستین اثر وی منظومه‌ی بلند «درفش کاویانی» در سال ‌۱۳۴۰ منتشر و در همان سال توقیف شد؛ چاپ دوم آن در سال ‌۱۳۵۷ منتشر و بعد از انقلاب نیز به دفعات تجدید چاپ شد.
دومین کتاب شعر مصدق، منظومه‌ی «آبی، خاکستری، سیاه» است که در سال ‌۱۳۴۳ منتشر شد. این منظومه حال و هوایی لیریک و درعین حال اجتماعی دارد و تاکنون ده‌ها بار توسط ناشران رسمی و مخفی در داخل و خارج از کشور تجدید چاپ شده است.
«در رهگذار باد» سومین منظومه‌ی مفصل مصدق نیز نخستین‌بار در سال ‌۱۳۴۷ به چاپ رسید و پس از آن بارها تجدید چاپ شد.
مصدق بعد از انقلاب نیز به سرودن شعر ادامه داد . «از جدایی‌ها»، «سال‌های صبوری»‌ و «شیر سرخ»، از دیگر آثار شعری حمید مصدق هستند که به ترتیب در سال‌های ‌۱۳۵۸، ‌۱۳۶۹ و ‌۱۳۷۶ منتشر شده‌اند. مجموعه‌ آثار این شاعر معاصر نیز در سال ‌۱۳۶۹ در کتابی به نام «تا رهایی» گردآوری شده است که این مجموعه نیز بارها تجدید چاپ شده است.
از او هم‌چنین علاوه بر آثار شعری، کتاب «مقدمه‌ای بر روش تحقیق» (‌۱۳۵۱) ، مجموعه‌ی «رباعیات مولوی» و «غزلیات حافظ» و چندین کتاب در زمینه‌ی حقوق نیز به یادگار مانده است.
آخرین اثر او «از جدایی‌ها» (چاب نهم) ا ست که با مقدمه دکتر سیمین دانشور در سال ۱۳۷۷ منتشر شد.
مصدق شاعری غیر مقلد و صاحب سبک بود، شعرش ساده و صمیمی است و به ذهن و زبان مردم نزدیک است وبه‌گفته‌ی منتقدان، یکی از بازرترین ویژگی‌های شعر مصدق، سادگی، روانی و صمیمیت سیال آن است.

حمید مصدق در هشتم آذرماه ۱۳۷۷ بر اثر بیماری قلبی در تهران درگذشت و در بهشت زهرا در قطعه هنرمندان و دانشمندان به خاک سپرده شد و این سنگ نبشته مزار اوست :
«از ما که در تمام شب عمر
در جستجوی سحر پرسه می زدیم
از ما به مهربانی
یاد آرید»

منابع:

  • ویکی پدیا
  • مقالات علمی ایران
  • سایت جامع ادبیات ایران

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: