Saturday, 18 July 2015
20 June 2021
مجله جاماندگان- سایه‌ای هراسان در شبستان عتیق- قسمت صد و پنجاه‌و‌یک

«مصداق سیب حوا»

2011 July 14

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

ما مسلمان‌زاده‌های ایرانی در پایین‌ترین سطح آگاهی هم که باشیم یک نکته را به خوبی می‌دانیم، خروج از دین والدین‌مان ممکنی با تهدید جانی است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اصولن کم‌تر مسلم‌زاده‌ای‌ست که بعد از تجربه دین آخر «اسلام» پس از خروج میل به پذیرش دینی دیگر داشته باشد، اما گاهی هم نیروهای اعتقادی سرکوب شده و درون‌مایه مذهبی شخص به اضافه هزاران مورد دیگر باعث می‌شود شخصی مسلمان‌زاده قصد تغییر دین‌اش را نماید.

در شرایط فعلی جسارت بسیاری می‌طلبد که پس از تمایل درونی، ارتباطی با گروه‌های مبلغ سایر ادیان ایجاد نمایی و در فکر تبلیغ نیز برای‌شان باشی. اما ما شاهدیم که این‌گونه افراد هم‌چنان وجود دارند و گرایش روز افزون جامعه ایرانی به سمت مسیحیت به ویژه طی چند سال گذشته از مهم‌ترین دغدغه‌های دست‌گاه حاکمیت و روحانیت شیعه در ایران بوده است.

به گزارش آژانس خبری مسیحیان ایران «محبت نیوز» عوامل امنیتی لباس شخصی جمهوری اسلامی از 26 دسامبر منازل بسیاری از مسیحیان را مورد تفتیش قرار دادند و طی عملیاتی در تهران و دیگر شهرها حداقل 40 نفر از آنان را دستگیر کردند. از تعداد نوکیشان مسیحی آمار صحیح و دقیقی در دست نیست.

به گفته برخی رهبران مسیحی سالانه حدود صدهزار نفر در ایران تغییر مذهب و یا به مسیحیت می‌گروند، در هر حال گرایش ایرانیان مسلمان به تغییر مذهب و یا به گفته مسوولان حکومتی روی‌آوردن به مکاتب عرفانی، در سال‌های اخیر افزایش داشته است شاید هم فراگیر شدن و گرایش به آیین مسیحیت، از تمایل گروه‌هایی از مردم به تغییر در جهان‌بینی حکایت دارد.

در همین ارتباط چندی پیش «وحید خراسانی»، از مراجع صاحب نام در جمع شاگردان و طلاب شهر قم با لحنی تند ضمن محکوم کردن پاپ، مدعی شد که وی برای ترویج مسیحیت در ایران تلاش های هدف‌مند می‌کند و در پی آن واتیکان را تهدید به افشاگری‌هایی کرد که به گفته وحیدخراسانی برای‌شان گران تمام می‌شود.

وحید خراسانی در بخشی از سخنان خود با انتقاد شدید از مسوولان و دست‌گاه‌های اجرایی به خاطر آن که خود را درگیر مسایل غیر مهم کرده‌اند و از این قبیل موضوعات غافل‌اند به آن‌ها هشدار دادند که دیگر در این باب کوتاهی نکنند، یکی از روحانیون حاضر در جلسه درس آیت‌اله وحید در این‌باره گفت: «اصل بحث ایشان متوجه تبلیغ مسیحیت در ایران بود که باعث نگرانی و ناراحتی این مرجع تقلید شده بود به گونه‌ای که تصریح داشتند حتا آمار جوانانی که در شهر مقدس قم‌، به دین مسیحیت گرویده‌اند را نیز در اختیار دارند.»

نوکیشان مدعی‌اند که هجوم به منازل و دستگیری مسیحیان در اکثر قسمت‌های شیعه ایران از ایام کریسمس و سال نوی مسیحی آغاز شده است. در همین راستا چندی قبل مرتضی تمدن، استان‌دار تهران، گفته که مبشران مسیحی فعالیت‌های خود را در تهران افزایش داده‌اند و این تهاجم فرهنگی دشمن است. استان‌دار تهران در ادامه گفته بود: «مبلغان مسیحی، درست به مانند طالبان و انگل در جامعه وارد شده‌اند و از فعالیت‌های خود به نام مسیحیت یاد می‌کنند.»

مدیر اجرایی کمیسیون آزادی مذهب، در این‌باره اظهار داشت: افزایش استبداد و خودکامگی حکومت جمهوری اسلامی باعث کاهش محبوبیت این حکومت در نزد مردم ایران شده…تعقیب قضایی و اذیت و آزار شیعیان در کشورهایی مانند پاکستان که اکثریت‌شان سنی‌اند و در ایران اقلیت به شمار می‌آیند، به واقع عملی ناشایست و قابل سرزنش است و همین عمل ناشایست را سران جمهوری اسلامی با مسیحیان و دیگر اقلیت‌های مذهبی در ایران انجام می‌دهند… اقدامات متناوب حکومت تهران علیه اقلیت‌ها برای مردم ایران گران تمام می‌شود. درحالی که منابع محدود این کشور می‌تواند برای سرمایه‌گذاری و مسایل دیگری که برای مردم ایران مفید باشد مصرف شود، به عوض در انجام عملیاتی به کار می‌رود که در نهایت غیر از تنش و انزوای بیش‌تر چیزی برجای نمی‌گذارد.

مسیحیان در ایران تقریبن یک درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند. کلیساهای ایران، بر اساس مقرراتی که جمهوری اسلامی برای‌شان وضع کرده، اجازه‌ پذیرش غیرمسیحیان را ندارند. حتا رفت و آمد و حضور غیرمسیحیان در جلسه‌های کلیسا غیرقانونی‌ است. به همین دلیل است که در سه دهه گذشته، ساختاری به دلیل محدودیت‌ها از سوی حکومت برای نوکیشان مسیحی به نام «کلیسای خانگی» در ایران شکل گرفته است. کلیساهای خانگی، همان مهمان‌خانه‌ یا اتاق نشیمن خانه نوکیشان مسیحی‌ است که این افراد بنابر تعالیم دور هم جمع شده و از این طریق به دعا و مشارکت و تعالیم الهیات مسیحی می‌پردازند. با وجود برخی محدودیت‌ها و با رعایت اصولی خاص، مسیحیان ارمنی، آشوری و .. در برگزاری مراسم و آیین‌های مذهبی خود در ایران آزاد هستند اما درست برخلاف آنان، نوکیشان مسیحی ناچار به پنهان‌کاری هستند‌. البته باید توجه داشت که نمایندگان مسیحی در مجلس در راستای اهداف نظام از نوکیشان نه تنها حمایت نکرده بلکه در صدد حذف آن‌ها برمی‌آیند.

این اقلیت قومی و مذهبی ایران و به خصوص نوکیشان مسیحی روزگار پرفراز و نشیبی را از سر گذرانده‌اند. در دهه‌ 1360 خورشیدی، فشارهای مقام‌های دولتی و امنیتی و کشته‌شدن کشیش‌های مسیحی باعث شد بسیاری از مسیحیان، ایران را ترک کنند. صرف‌نظر از محدودیت‌های قومی- مذهبی، از جمله محدودیت آموزش زبان و اجبار به رعایت حجاب اسلامی، محدودیت مسیحیان در این دهه اوج گرفت.

در دهه‌های‌ 1370 و 1380 هم فشار سیاسی و اجتماعی بر مسیحیان ادامه پیدا کرد، اما سازمان‌های بین‌المللی، مجامع حقوق بشر و انجمن‌های مسیحی خارج از کشور می‌گویند این فشارها از دی ماه امسال و آغاز سال نو میلادی 2011 بیش‌تر شده است.

بر طبق اخبار منتشره‌، در این مدت، بین 35 تا 70 مسیحی ایرانی احضار و برخی از آنان نیز بازداشت شده‌اند و از زمان دستگیری تاکنون تنها تماس‌های کوتاه‌مدتی با خانواده‌های خود داشته‌اند. این افراد اغلب یا از نوکیشان مسیحی و یا مسیحیانی هستند که به گفته مسوولان فعالیت‌های تبشیری  داشته‌اند.

محدودیت‌ها برای مسیحیان ایرانی پس از انقلاب سال 57 و از دهه‌ شصت خورشیدی آغاز شد. با اعدام و قتل چند تن از کشیشان بنام در ایران  و از آن جمله  اعدام کشیش حسین سودمند در دهه 90 میلادی‌، این فشارها بیش‌تر شد. پس از آن در جریان روشن‌شدن بخش‌هایی از ماجرای ماشین ترور و «قتل‌های زنجیره‌ای»، گفته شد که قتل کشیش‌ها هم بخشی از این روند قتل‌های زنجیره‌ای شخصیت‌های فرهنگی، سیاسی و مذهبی از سوی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بوده‌ است.

بسیاری از شهروندان ایرانی با وجود همین فشارها به مسیحیت رو می‌آورند، و به دلیل محدودیت‌ها و ایجاد رعب و وحشت از سوی دست‌گاه‌های امنیتی حکومت مذهبی جمهوری اسلامی «کلیساهای زیرزمینی یا همان خانگی» راه‌اندازی می‌شود، گویی فشار و ترس از مجازات ارتداد کاملن معکوس عمل کرده و مصداق سیب حوا شده است.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , 

۱ Comment


  1. آرمین
    1

    مطلب خوبی بود – خسته نباشید.