Saturday, 18 July 2015
22 June 2021
پرسه – گفت وگو با یک طراح جوان لباس

«هنری برای تبدیل عادت به لذت»

2011 July 18

سیمین/ رادیو کوچه

simin@koochehmail.com

«فرانک مسیح‌پور» یکی از طراحان جوان لباس است که تحصیلات خود را در زمینه‌های طراحی لباس و تکنولوژی طراحی  انجام داده و اکنون نیز در مقطع دکترای این رشته به تحصیل اشتغال دارد. در برنامه امروز پرسه، گفت و‌گویی دارم با این هنرمند جوان.

اگر مایل هستید از معنای درست «مانکن‌خیابانی» باخبر شوید یا بدانید که زنان و دختران کدام کشور می‌توانند بهترین طراحان لباس دنیا باشند یا حتا اگر می‌خواهید بدانید چگونه در آینده‌ای نه چندان دور لباس‌های داخل کمد شما باعث پولدارشدنتان می‌شوند، با این برنامه همراه باشید:

 

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

از فرانک مسیح‌پور که بیش از هفت سال است که در زمینه طراحی پوشاک در داخل و خارج از کشور فعالیت حرفه‌ای دارد و در این خصوص می‌توان به فعالیت های او در زمینه طراحی لباس نمایش و سینما، طراحی لباس مشاغل و برگزاری نمایشگاه پوشاک اشاره کرد، می‌پرسم که آیا امکان ندارد در زمینه طراحی لباس، به طرح‌هایی برسیم که علاوه بر هم‌خوانی با فرهنگ، اقلیم و عرف جامعه به نوگرایی و هم‌سویی با خواست نسل امروزی هم توجه داشته باشد؟آن هم در روزهایی که محدودیت‌ها و بگیر و ببندها به ویژه برای بانوان روز به روز افزایش می‌یابد؟

او در پاسخ می‌گوید:«هر انسانی در انتخاب پوشش آزاد است و ما به عنوان طراح لباس در جایگاهی نیستیم که ببینیم چه فرهنگی را تزریق کنیم به مردم. ما تنها وظیفه امان این است که این حس زیبایی شناسی را که یاد گرفتیم در جامعه ترویج بدهیم و در عین حال سنت‌هایی را که در فرهنگ ما و  اقوام مختلف هست نگاه‌داری کنیم و از زوال آن‌ها جلوگیری کنیم.

فرانک مسیح پور

وارد شدن مد از کشورهای دیگر منعی ندارد اما اصالت هر کشوری که بر مبنای رنگ و بوم هر کشور رقم خورده، ترکیب رنگ‌ها و پارچه‌ها با توجه به محیط و فضای آن کشور است که  یا باید این‌ها دوباره خلق شوند یا باید بر همان مبنا به روز شوند.

اما در زمینه طراحی لباس خیلی کارها می‌شود کرد اما در نهایت هر کس خودش تصمیم می‌گیرد و تنها می‌توان زیبایی را با آگاهی وارد کرد. یعنی حتا اگر قرار است تغییری داده شود باید با آگاهی عمل کرد و از برخوردهای مغرضانه پرهیز کرد. باید تنها  با عنوان کسی که لباس پوشیدن را می‌شناسد کار کرد فقط همین.

– چه مانعی وجود دارد که ما نمی‌توانیم لباس ایرانی داشته باشیم؟

من فکر می‌کنم عوامل زیادی دست به دست هم می‌دهد: اول این که صنعت پارچه و نساجی ایران به شدت رو به افول است و این صنعت توان‌مند و با شکوه و لباس‌های فاخر اکنون با عدم حمایت دولت یا به دلیل عوامل دیگر رو به افول است  و بنابراین پایه این صنعت (تولید لباس) که پارچه هست وجود ندارد و از محصولات خارجی استفاده می‌شود و در نتیجه بهای لباس بالاتر می‌رود یا کیفیت پائین می‌آید.

هر انسانی در انتخاب پوشش آزاد است و ما به عنوان طراح لباس در جایگاهی نیستیم که ببینیم چه فرهنگی را تزریق کنیم به مردم

دومین نکته این‌که هیچ تشویق، فرهنگ‌سازی و تبلیغی برای لباس ایرانی نمی‌بینیم. حتا در سریال‌های تلویزیونی هم گاهی پوشدن لباس ایرانی تبدیل به یک ضد ارزش شده است. در واقع مدیا بسیار ضعیف در این زمینه عمل کرده و نتوانسته در سطح جهان این ظرفیت را بشناساند، با وجود این تنوعی که در لباس‌های اقوام ایرانی وجود دارد.

در یک لباس باید عناصر ایرانی شناخته و شناسانده شود و همه این‌ها اگر با فلسفه و آگاهی فرای آن استفاده شود حس خوبی به استفاده کننده آن می‌دهد…

از آثار به نمایش درآمده فرانک مسیح پور

اما الان متاسفانه لباس ایرانی‌ها یک ترکیب نا مشخصی است و برخی هم از آن ور بام می‌افتند و این‌قدر می‌خواهند ایرانی بپوشند که احساس می‌کنی داری نمایش می‌بینی تا لباسی ساده و راحت و به روز شده.

در مورد بگیرو ببندها هم فکر می‌کنم این کار برای اصلاح پوشش نیست. اگر قصد به واقع اصلاح‌کردن یک فرهنگ غلط باشد آن‌گونه که گفته می‌شود، راهش این نیست. یک انسان هم چون خوراک نیاز به پوشش دارد و باید خوراک کافی در اختیار او قرار گیرد. وقتی هیچ انتخاب دیگری نیست بنابراین نمی‌توان گفت این حرکت اصلاح است.

یکی از عوامل بازدارنده از این که ماجرای عناصر ایرانی در لباس ایرانیان به نتیجه نرسد، این است که کسانی که ایده‌ و فکر خوبی دارند مورد حمایت واقع نمی‌شوند و کارشان به تولید انبوه نمی‌رسد. کارهایی که انبوه تولید نمی‌شوند و «مانکن خیابانی ندارند (البته این همان عبارت مورد استفاده دولت نیست. مانکن‌های خیابانی افرادی هستند که مد جدید را تبلیغ می کنند) و ما متاسفانه نداریم چنین چیزی در ایران.

گفته می‌شود تا سال 2025  وضعیت به گونه‌ای خواهد بود که تهیه لباس خیلی برای مردم عادی سخت می‌شود و هزینه آن بالا می‌رود و لباس تنها تعلق می‌گیرد به قشر خاصی از جامعه. بنابراین بحث بازیافت لباس‌های از قبل تولید شده باز رونق خواهد گرفت

– آیا بیشنهادی داری با توجه به سابقه کاری که داری؟

البته پیشنهاد به آن صورت نمی توانم داشته باشم زبان طراحی با کلام متفاوت است اما یکی از کارهایی که دارم روی آن کار می‌کنم این است که از ضرب‌المثل‌های ایرانی برای لباس‌ها استفاده کنیم و عبارت‌هایی که معنی مناسبی دارند برای تزئین لباس‌ها استفاده کنیم که البته این طرح هنوز در حد ایده‌ی اولیه است.

بخشی از کارها و ایده‌هایی که در اینده دارم هم اختصاص دارد به استفاده از پارچه‌های دوست دار طبیعت که در راستای حمایت از محیط زیست انجام می‌شود.

فعالیت دیگر نیز استفاده از رنگ‌های طبیعی است که البته تا به تولید انبوه برسد هزینه زیادی می‌برد که ممکن است چندان مخاطب نداشته باشد و هزینه آن برایشان نصرفد. بخش دیگر نیز بازیافت پاره‌هایی که لباس از آن‌ها تهیه می‌شوند.

گفته می‌شود تا سال 2025  وضعیت به گونه‌ای خواهد بود که تهیه لباس خیلی برای مردم عادی سخت می‌شود و هزینه آن بالا می‌رود و لباس تنها تعلق می‌گیرد به قشر خاصی از جامعه. بنابراین بحث بازیافت لباس‌های از قبل تولید شده باز رونق خواهد گرفت.

– واکنش و استقبال مخاطبانت در هنگام اجرای شوهای لباس و نمایشگاه‌هایت چگونه بود؟

«دریافت مردم ایران از زیبایی در پوشش در سطح بسیار بالایی است. یعنی من به جرات می‌توانم بگویم که با عنوان یک طراح لباس دارم از آن‌ها یاد می‌گیرم یعنی با تمام محدودیت‌هایی که دولت ایجاد کرده هم‌چنین با تمام محدودیت‌هایی که صنعت پوشاک در ایران دارد، مردم فقط به طور اتوماتیک دارند مدسازی می‌کنند آن‌هم مدی که نه شبیه غرب است و نه شبیه مد هند است نه ترکیه، چیزی که فقط مختص خودشان هستند و خیلی هم زیباست و فکر می‌کنم دختران ایرانی هر کدام خودشان یک طراح لباس هستند و من کلی از آن‌ها ایده گرفتم.

(از سویی) این مردم ظرفیت بالایی دارند برای پذیرش این که انتخاب پوشاک آزاد باشد و آن زمان خودشان آن‌قدر هوشمندند که بدانند چه بپوشند و از زیبایی شناسی به خوبی آگاهی دارند و آن چنان جریان مد در دنیا را تعقیب می‌کنند که دیگر نیازی نیست کسی به آن‌ها بگوید چه بپوشند یا نپوشند.»

– اما با این وجود می‌بینیم که به هم‌ریختگی در لباس پوشیدن ایرانی‌ها به ویژه زمانی که خارج ازایران هستند وجود دارد و چندان قواعد و آداب لباس پوشیدن را رعایت نمی‌کنند. هرچند که البته نباید از نظر دور داشت که هر فردی آزاد است در انتخاب پوشش مورد نظرش. علت چیست؟

«پوشاک رابطه مستقیمی با فرهنگ دارد. این مساله یک ضعف و معضل اجتماعی است  اما بخشی از آن ربطی به پوشاک ندارد. مردم این ذهن خلاق را دارن که بدانند مد درست چیست ولی این ذهن خلاق درست تربیت نشده چرا که در ایران لباسمان برای مکان‌های مختلف تفاوت چندانی ندارد. بنابراین نمی‌توان توقع داتش که این ذهن تربیت شود که هر فصلی از سال یا هر ساعتی ار روز مختص یک مد خاص است. بنابریان این باید آموزش داده شود و این مستلزم یک بستری است که آزادی وجود داشته باشد برای پرورش دادن این علاقه‌ای که مردم در به روز بودن پوشاکشان دارند.

طراحی لباس هنر تبدیل عادت‌ها به لذت‌هاست. همان چیزی که همیشه در هنر شرق بوده است از صنایع دستی از معماری و در تمام هنرهای ما این موج می‌زند و در لباس‌هایمان هم همیشه بوده و باید هم باشد. نباید بگذاریم عادت‌ها زندگی روزمره ما را غرق کند

نکته دیگری که علاقه‌مندم اشاره کنم این است که در این چند سال اخیر در ایران باب شده برگزاری نمایش‌های لباس با عنوان «زنان سرزمین من» که زنان هر جا می‌توانند باشند الا زنان سرزمین ما چرا که زنان سرزمین من همان دخترانی هستند که در کوچه و خیابان می‌بینیم و من فکر می‌کنم این یک دروغ بزرگ است. این یک نمایش لباس نیست…

اگر می‌خواهیم یک نمایش لباس زیبا ببینیم کافی است در یکی از ایلات و عشایر ایران، لباس‌های زنان آن‌ها را ببینیم که چقدر زیبا لباس می‌پوشند،ترکیب رنگشان ، ترکیب بافت و فرم و … و همه چیز در عالی‌ترین نوع خودش است در لباس قومیت‌های مختلف از خراسان، گیلان، بندر عباس و … در واقع همه جای ایران لباس‌هایش براساس اقلیم و فرهنگی که مردم هستند طراحی شده و واقعن زیباست. اینان زنان سرزمین من هستند… »

و کلام آخر:

من فکر می‌کنم طراحی لباس هنر تبدیل عادت‌ها به لذت‌هاست. همان چیزی که همیشه در هنر شرق بوده است از صنایع دستی از معماری و در تمام هنرهای ما این موج می‌زند و در لباس‌هایمان هم همیشه بوده و باید هم باشد. نباید بگذاریم عادت‌ها زندگی روزمره ما را غرق کند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , , 

۳ Comments


  1. azad
    1

    Zende bad dokhtare honarmande in sarzamin…


  2. حمید
    2

    بسیار زیبا و دلنشین بود. برای خانم مسیح پور هم آرزوی موفقیت روزافزون دارم


  3. laya
    3

    Ma be vojoude shoma eftekhar mikonim khanume masih pour va omidvaram az honar va tajrobeye zane Irani dar sarzamine IRAN estefade va ghadr dani beshe.