Saturday, 18 July 2015
23 June 2021

«در جلسه نمایندگان با خامنه ای چه گذشت؟»

2011 July 28

این خبر در بخش شایعه رادیو کوچه قرار دارد و رادیو کوچه صحت و سقم آن را تایید نمی‌کند.

پس از برخورد تند نمایندگان با احمدی‌نژاد در جلسه معرفی وزیر ورزش و قطع سخنان وی با فریادهای «دو دو»، اخبار حکایت از احضار هیات رییسه مجلس به بیت رهبر جمهوری اسلامی داشت. از بحث‌های این جلسه اخبار پراکنده‌ای بیرون آمد که حکایت از انتقاد شدید آیت‌اله خامنه‌ای از رفتار مجلسیان داشت؛ روح‌اله حسینیان، نماینده حامی دولت در مجلس هم از قول رهبر جمهوری اسلامی این برخورد را رذیلانه خواند. اینک متن کامل سخنان خامنه‌ای در این جلسه و پاسخ مجلسیان در اختیار روز گذاشته شده که در پی می‌آید.
این متن عینا از نوار پیاده شده است.

خامنه‌ای(بعد از تعارفات اولیه): قصدم این بود که این جلسه را صبح اول وقت تشکیل دهم که نشد، حادثه دیروز در مجلس هم بنده را به شدت ناراحت کرد و هم به شدت نگران شدم، گاهی اوقات مسائلی پیش می‌آید که باید از آن به خدا پناه برد، ناراحتی‌ام به دلیل اهانت به رییس جمهور بود، شما اهانت کردید به رییس جمهور، شما می توانید به رییس جمهور تذکر بدهید، سوال کنید، استیضاح کنید ولی نمی‌توانید به هیچ کس توهین کنید، به خصوص به رییس جمهور. رییس جمهور یک مقام محترم است در قانون اساسی، نگاه به سابقه بکنید، همیشه روسای جمهور در مجالس مخالفینی داشته‌اند، کی اینطور توهین کردند به رییس جمهور؟ این رفتار اهانت آمیز ظلم بود، ناحق بود، گناه بود، نگرانی‌ام نسبت به مجلس بود، حقیقتن نگران خود مجلس شدم، این چه وضعی است که مجلس که نمونه فضائل مردم معرفی شده است، «دو دو» کند و نگذارد کسی حرفش را بزند، من چند بار تا حالا به آقای لاریجانی گفتم که جلوی این کار را بگیرد، «دو دو» یعنی چه؟ همین مانده که یقه یکدیگر را بگیریم و بر سر و کله هم بزنیم مثل برخی کشورهای دنیا، من جدن نگران شدم، چیکار کنیم؟ علنی بگوییم که مجلس ظلم کرد و خلاف عدل کرد و گرفتار رذیلت شد، آن وقت مردم دلسرد می‌شوند و در انتخابات شرکت نمی‌کنند، اگر مجلس بخواهد به سمتی برود که کسی حرفش را نتواند بزند، خواه رییس جمهور باشد یا هرکس دیگری، حرفش را نتواند بزند، چه خواهد شد؟

این حادثه بسیار کار بدی بود، حادثه بدی بود، این را باید علاج کنید، بنده از آقای لاریجانی و معاونانش و نواب رییس، گله دارم، دیروز وقتی «دو دو» کردند، آقای لاریجانی باید صبحت آقای رییس جمهور را متوقف می‌کرد و به جماعت اقلیتی که «دو دو» می‌کردند، حمله می‌کرد، اینها مجلس را جلوی مردم بی‌آبرو می‌کند، اینها که «دو-دو» می‌کنند از نظر تعداد اقلیت هستند، باید به این‌ها حمله می‌کردید، این اقلیت را به مردم معرفی کنید، باید آقای لاریجانی حمله می‌کرد به آن‌ها، من اصلا اعتراض ندارم که چرا رای دادید یا ندادید، این تکلیف شماست، من جدا نگران هستم، برخورد با یک مقام دو جور است، نماینده قانونن حق دارد حرفش را بزند، منطقی و بدور از تهمت و جنجال حرفش را بزند، منتقد هستید از دولت، از رییس جمهور، می توانید بگویید، حرفتان را بزنید و علاج جویانه وارد میدان شوید، یک جور هم برخورد خصمانه و کینه‌ورزانه است، معلوم است می خواهد ناخن بزند. خب، اعتراض به آقای صالحی این بود که چرا فلان کس را معاون کرد، استیضاح می‌کنید، من به استیضاح اعتراضی ندارم، اگرچه استیضاح وزیر خارجه در این شرایط، در مجموع مضر بود، بلاشک، به خصوص نزدیک کنفرانس ضدتروریستی، ولی من گفتم وارد نمی‌شوم، استیضاح را موجب اشکال نمی‌دانم، مجلس اعتراض دارد و می‌خواهد به اعتراض خویش، جنبه عملی بدهد، ولی آنچه مورد اشکال بود، آن معاون بود، وقتی که اشکال منتفی شد و استعفا کرد، دیگر جای ادامه نبود، من آقای توکلی را به دیانت و انقلابی بودن قبول دارم، سی سال است، سی و چندسال است که او را به دیانت و انقلابی‌گری، چرا یک صفحه نامه نوشتید که این کافی نیست و باید عزل می‌شد؟ این برخورد نوع دوم است، خدا با شما اینطوری سخت گیری کند خوشتان می‌آید؟ اگر مجلس بخواهد از مرکز پژوهش‌ها تحقیق و تفحص کند، شما اشکال ندارید؟ آقای صالحی مرد شریفی است، او آماده استیضاح شدن نبود، ترجیح می‌داد برود و نیاید، آن طرف سایه سنگین خود را برداشت از سر وزیر، دیگر دنبال نکنید، من این رفتارها را نمی‌پسندم، این شان شماها نیست، من جدن معترضم، این متناسب شما نیست، بساط این «دو-دو» ها را، این هوچی‌گری را از مجلس جمع کنید، حیف است که مجلس تبدیل شود به محلی برای هوچی‌گری، این را نمی‌پسندم، آدم می‌تواند تعابیر تندتری نسبت به مجلس به کار برد، این مجلس با این عظمت، آدم می‌تواند بگوید همه حرف‌های یک فردی را قبول ندارد، حتی غیر منطقی هم بگوید، مهم نیست، مردم می‌فهمند غیرمنطقی است، ولی باید بتواند حرفش را بزند، این درست نیست که مجلس بنا کند هو کردن، این برای من، قابل قبول نیست، من از آقای لاریجانی و نواب رییس و هیات رییسه جدا توقع دارم که به نمایندگان بگویند هرکس «دو-دو» کرد، شناسایی کنند و به رییس بگویید، آن‌ها را به مردم معرفی کنید، این بود عرض بنده.

علی لاریجانی: من تشکر می‌کنم ما را خواستید و این فرمایش‌ها را ارائه فرمودید، من فرمایش حضرت‌عالی را کاملن قبول دارم، باید جلوی این کار را بگیریم، وقتی نمایندگان این حال شما را بدانند، حتما تبعیت می‌کنند، موارد عدیده‌ای بود که نه امر بلکه نظر شما را پذیرفتند، قصد غلو ندارم نسبت به تبعیت مجلس، مثل رای اعتماد به وزرا که امر نفرمودید ولی مجلس تبعیت کرد، روز سه‌شنبه، احساس کردم که وضع مجلس عادی نیست و به طور ویژه از آقای احمدی‌نژاد، تکریم کردم و دوبار برایشان پا شدم، جلوی «دو-دو» را هم گرفتم ولی تلویزیون روی آن متمرکز شد و کار را برجسته کرد.

خامنه‌ای: به آقای ضرغامی بگویید، تلویزیون گناه کرد، هم گناه قانونی، هم گناه دینی.

لاریجانی: من این موضوع را حل شدنی می‌دانم ولی شما همه گله‌ها را می‌شنوید، من هم می‌خواهم ریشه‌های این رفتار مجلس را نیز بگویم، گرچه خجالت می‌کشم، نمایندگان گاهی در رای‌گیری، مشارکت کافی ندارند، چرا؟ چون حواسشان جای دیگری است، نمایندگان از سراسر کشور هستند، بی قانونی را رایج و شدید می‌بییند و دلسرد می‌شوند، ما قانونی خاص درباره عدم واردات محصولات کشاورزی داشتیم، در برنامه پنجم تاکید کردیم، ولی عمل نمی‌شود، وزیر کشاورزی را خواستم و گفتیم قانون خاص که تصویب کردیم، برنامه پنجم را هم که دادیم، آقا هم که فرمودند، چرا واردات می کنید؟ گفت: من تحت فشارم، شما به رییس جمهور فشار بیاورید، در قصه یارانه‌ها، ما به توصیه حضرت‌عالی کار را تقریبن دربست در اختیار دولت گذاشتیم ولی عمل نمی‌کند، یک ریشه دیگر این برخورد‌ها فضای سیاسی کشور است، بدنه این مجلس با آقای احمدی‌نژاد بود، مخالفان در اقلیت بودند، برای او کار کردند، بعد از مدتی احساس کردند که اشتباه کردند، وقتی این وضع را می‌‌بینند و آن رفتار آقای احمدی نژاد را ملاحظه می‌کنند، سرخورده می‌شوند، نماینده‌ها با حزب‌اللهی‌ها در ارتباطند و از آنها متاثرند، این مجلس نمادی از احساسات مردم است.

خامنه‌ای: این‌ها را من می‌دانم، این‌ها کلمه‌ای بر اطلاعات من اضافه نمی‌کند، این‌که می‌گویم می‌دانم، نه آن‌که همه‌ شان را تصدیق می‌کنم، بعضی‌ها را تصدیق می‌کنم، بعضی‌ها را هم تصدیق نمی‌کنم، شما می‌خواهید بگویید مجلس با رییس‌جمهور همراه نیست، خوب رای ندهند، حرفش را نپذیرند، حق ندارند که به او توهین کنند و کتکش بزنند، این قبیل حرف‌ها را باید وقتی بزنند که رییس‌جمهور هم باشد، من حرف دو طرف را بشنوم و قضاوت کنم، این از اصل، موضع من که در مجلس نباید هوچی‌گری باشد و همه باید بتوانند حرفشان را بزنند، جداست.

احمد توکلی: پیش از تشریف اوردن شما به جلسه، دکتر کاظم جلالی گفت جریان چیست؟ چرا ما را خواسته‌اند؟ تشر مشر در کار نباشد؟ من گفتم شما دلت می‌خواهد پدر فقط ناز کند، پدر تشر هم می‌زند، من چنین کاری نکردم، بلکه تلاش کردم استیضاح صورت نگیرد، چون‌ پیشتر دوبار کتبی و خیرخواهانه به اقای صالحی تذکر داده بودم و موثر شده بود، یکی توصیه به همراهی با شما بود، نه با رییس جمهور، در یک مورد خاص و دیگری تشکر از وی به دلیل موضع‌گیری به نفع مکتب اسلامی در قبال مکتب ایرانی، این بار هم عصر شنبه وقتی خبر نصب ملک‌زاده را شنیدم، تلفنی به او گفتم این کار به مصلحت نیست، او گفت که این خیرخواهی را دیگران هم کردند ولی من سند ندارم، گفتم برو پیش آیت‌اله لاریجانی سند بگیر، برو پیش مصلحی، سند بخواه، او پذیرفت که با مصلحی تماس بگیرد، من به او گفتم اگر عزلش نکنی، فردا خودم استیضاح شما را امضا می گیرم، عصر دوشنبه هم ده دقیقه تلفنی با او صحبت کردم و عرض کردم استیضاح نه به نفع شماست و نه به نفع وزارت خارجه و نه به نفع کشور، حالا که آقای مصلحی کتبن به شما نوشت که ملک‌زاده صلاحیت ندارد، عزلش کن، او مرا دعوت به صبر می‌کرد، صبح سه‌شنبه جمعی از امضا کنندگان جلسه تشکیل دادیم و جمع‌بندی را من کردم که اولا باید استیضاح انجام نشود ولی حالا که این فرصت پیش آمده، جلسه‌ای با صالحی بگذاریم و از ایشان تعهد اخلاقی برای عدم تبعیت از جریان انحرافی بگیریم و بعد استیضاح را پس بگیریم، این نظر اکثریت قاطع جلسه بود، تنها یک نفر غیر از این نظر داشت، البته این هم مورد تاکید بود که همین امروز کار تمام شود، وقتی داخل صحن رفتیم، جر و بحثی بین من و ابوترابی درگرفت، بعد که فکر کردم اگر اقای احمدی نژاد نگذارد صالحی بیاید، باز دعوای جدیدی شروع می‌شود، بنابراین ترجیح دارد قبل از جلسه با صالحی، استیضاح پس گرفته شود، رفتیم از همه امضاکنندگان اجازه گرفتم و نامه انصراف را نوشتم.

خامنه‌ای: اما آن را مشروط کردید.

توکلی: نخیر مشروط نبود، ما تلاش زیادی کردیم که استیضاح انجام نشود.

حسین فدایی: من شرمنده هستم که شما را در این وضعیت می‌بینم، خدا ما را ببخشد، بحمدالله رهبری خوب دقت دارند، ما روحن آزار دیدیم، طلب بخشش و دعا داریم بر‌اساس رابطه دینی، هم‌چنین تجربه سیاسی که از شما داریم، ناراحتی و نگرانی شما باعث شرمندگی ماست، انشاالله جبران می‌کنیم، جامعه نباید ملتهب شود، دعواها نباید منعکس شود که مردم احساس یاس کنند و دشمن استقبال می کند، امروز کشور نیاز به ارامش دارد.

خامنه ای: درست است.

فدایی: دشمن دسیسه می‌کند، باید بر‌خلاف خواست دشمن عمل کنیم، ما همه خود را مخاطب شما می‌دانیم، امیدوارم دوستان برنامه ریزی کنند و جبران کنند.

خامنه‌ای: حرف ما همین است که شما گفتید، من به آقای لاریجانی گفتم یک وقت شما کار خلافی می‌بینید و خلاف مصلحت می‌دانید، باید جوری برخورد کنید که مصلحت بزرگتری ضایع نگردد، من ظاهرش این است که در گوشه‌ای نشستم، با انواع طرق با مردم رابطه دارم، مردم دوست ندارند مسوولان با هم اختلاف داشته باشند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , 

۲ Comments


  1. shariar
    1

    آیا کسی میداند چرا علی خامنه ای در مقابل احمدی نژاد اینقدر ترسو و ذلیل است ؟ یک قدم در مقابل احمدی نژاد بر میدارد ،پشت بندش دو قدم مجبوره عقب نشینی بکنه ! البته حقشه ،نوش جانش این همه حقارت و آبروریزی ولی دلیلش معمایی است !


  2. Armin
    2

    oonvaght to khamaneyye …… hich kare boody!