شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
04 September 2016
تکنوکوچه- اینترنت شریک روزها‌، یار شب‌ها

«زندگی مدرن یا اینترنت‌زدگی؟»

۱۳۹۰ مرداد ۱۸

کیومرث سجادی/ رادیو کوچه

تا‌کنون حساب کرده‌اید که چند ساعت از شبانه‌روز خود را پای لپ تاپ و یا به‌تر بگویم اینترنت می‌گذرانید‌؟ سایت‌های خبری، فیس‌بوک، جست‌وجو در گوگل، چک‌کردن ایمیل، سایت‌های آموزشی، تفریحی و … هر‌کدام چه‌قدر وقت شما را در هر روز به خود اختصاص می‌دهند؟

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

سوال اساسی این است که آیا این گذران زمان در اینترنت و صرف وقت با تکنولوژی به نوعی اعتیاد محسوب می‌شود یا خیر؟ و اگر می‌شود آیا این اعتیاد امری منفی تلفی می‌گردد یا اقتضای زمانه است‌؟ روزگاری است که بسیاری از نیازهای اساسی خود را در شبکه‌ی جهانی اینترنت برطرف می‌کنیم. این وابستگی خوب یا بد به این راحتی‌ها گسستنی نیست.

  بچه‌های دیروز اگر سوالی برای‌شان پیش می‌آمد از پدر، مادر، برادر و خواهر بزرگ‌تر و یا معلم خود می‌پرسیدند. اما امروز حتا ممکن است یک کودک 10 ساله هم اولین گزینه‌اش گوگل باشد. در مراتب بالاتر آموزش‌های الکترونیک، دانش‌گاه‌های مجازی و سایت‌های آموزشی تا حدود زیادی جای‌گزین سیستم‌های سنتی به ظاهر هم‌چنان حاکم شده‌اند.

تحقیق بازار، انتخاب کالا و خرید اینترنتی جای‌گزین سیستم سنتی شده و امروز برای انتخاب به‌عنوان مثال یک گوشی موبایل دیگر روانه کوچه و بازار نمی‌شویم و با مراجعه به سایت‌های فروش موبایل به مقایسه دقیق گوشی‌های مختلف پرداخته و به‌تر از همیشه به‌ترین گزینه را انتخاب می‌کنیم. امروزه تجارت ‌الکترونیک درآمدهای چندبرابری را در مقایسه با تاجران سنتی به ارمغان آورده است.

 در مزایای یاد شده و دیگر خواص مشابه این دنیای جدید هیچ شک و شبهه‌ای برای هیچ‌کس نیست اما بحث اعتیاد و مشکلات آن وقتی داغ می‌شود که به بررسی و موشکافی روابط نوین ناشی از دنیای سایبری و ساختارهای جدید ارتباطی شکل‌گرفته بپردازیم. این روزها بیش‌تر از آن‌که صدای دوستان خود را بشنویم و یا آن‌ها را ملاقات کنیم از طریق ایمیل و یا چت با آن‌ها در ارتباط هستیم. ارتباط با آدم‌هایی که هرگز آن‌ها را ندیده‌ایم امری‌ست کاملن طبیعی و بدون کوچک‌ترین تردیدی بدیهی. بیش از دنیای حقیقی در فیس‌بوک حرف می‌زنیم، دوست می‌شویم و ارتباط برقرار می‌کنیم. برای همسر و یا فرزندان خود کامنت می‌گذاریم. اگر دوستی را چند روزی در فیس‌بوک نبینیم نگران احوالش می‌شویم و از طریق ایمیل جویای حالش می‌شویم. و بسیاری که در دنیای مجازی ما وجود ندارند را برای همیشه فراموش کرده‌ایم.

گستردگی و پیچیدگی روابط قابل مقایسه با گذشته نیست. سرعت و فراگیری اطلاع‌رسانی بیش از هر زمان دیگری است.  دست‌رسی به دنیایی از  اطلاعات در کسری از زمان به‌راحتی امکان‌پذیر است. بسیاری از مشاغل امروزی در ارتباط تنگاتنگ با اینترنت بوده و زندگی امروزی بدون اینترنت تقریبن غیر‌ممکن است.

 عده‌ای این افراط در استفاده از اینترنت و به‌نوعی زندگی در دنیای مجازی را نوعی اینترنت‌زدگی و اعتیاد به اینترنت دانسته و به دید یک معضل به‌دنبال راه‌حلی برای آن هستند. گروهی نیز این حق را برای خود قائل هستند که این سبک از زندگی را برگزیده و به‌عنوان زندگی مدرن و امروزی به آن نگاه می‌کنند. این افراد بر‌خلاف گروه اول روابط و زندگی مدرن را با همه‌ی خوبی‌ها و بدی‌هایش پذیرفته و از آن لذت می‌برند. این افراد نیز توان درک و پذیرش زندگی سنتی در قرن بیست‌ویکم را نداشته و افکار دیگری را در ذهن خود می‌پرورانند که منجر به انتخاب‌هایی غیر‌قابل درک توسط جامعه‌های سنتی‌تر می‌شوند.

 با همه‌ی خوبی‌ها و بدی‌هایش به نظر من دنیای امروز با اینترنت و فضای مجازی موجود بسیار سریع‌تر و غیرقابل مقایسه با گذشته به پیش می‌رود. ما بیش‌تر از سال‌های عمر خود زندگی می‌کنیم و آن‌چه در 50 سال زندگی به‌دست می‌آوریم گذشتگان ما در 100 سال نیز به‌دست نمی‌آوردند. به‌نظر نمی‌رسد مزایای پذیرش زندگی امروزی از مضرات آن و حرکت بر‌خلاف جریان آب کم‌تر باشد.

چند وقت پیش به شوخی به یکی از دوستان می‌گفتم که امروز یک بچه 15- 16 ساله با وجود اینترنت و گوگل فرق چندانی با یک علامه‌ی 50 ساله‌ی دیروز که تمام عمر خود را به گردآوری دانش و اطلاعات کرده است ندارد…

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , ,