Saturday, 18 July 2015
06 December 2021
سی‌ویکم مرداد- بیست‌و‌دوم اوت

«تقویم تاریخ سی‌ویکم مرداد»

2011 August 22

رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

40 هجری قمری- امروز در ایران بیست‌و‌یکمین روز ماه رمضان است و «علی‌ابن ابوطالب» ملقب به «امیرالمومنین» و نخستین امام شیعیان بنا بر روایات در چنین روزی کشته شد. وی در 13 ماه رجب در حدود سى سال پس از عام الفیل به دنیا آمد.

على نخستین مردى بود که به پیامبر اسلام گروید و آمادگى خود را براى یارى و هم‌راهى وی اعلام کرد. طبق روایان شیعیان وی در شب نوزدهم ماه رمضان توسط «ابن ملجم مرادی» از بازماندگان خوارج نهروان، با شمشیر زخمی شد و در چنین روزی برابر با 21 ماه رمضان از دنیا رفت. بدن‌اش را شبانه در محلی به نام «نجف» دفن کردند و این مکان، تا سال‌ها، از عموم مخفی بود و تنها برخی از شیعیان از محل دفن وی آگاهی داشتند.

1862 میلادی- «کلود-آشیل دبوسی» (Claude-Achille Debussy) آهنگ‌ساز فرانسوی در «سنت ژرمن آن له» (Saint-Germain-en-Laye) زاده شد.

برخی او را به‌وجود آورنده سبک «امپرسیونیسم» در موسیقی می‌دانند اما او خود از پذیرفتن آن پرهیز داشت. سبک موسیقی دبوسی از موسیقی اواخر دوره رومانتیک تا مدرنیسم قرن بیستم است. در چرخه ادبیات فرانسه سبک این دوره به عنوان سمبولیسم شناخته شده، جنبشی که با الهام از دبوسی چه به عنوان آهنگ‌ساز و چه فعال فرهنگی، گرفته شده است. دبوسی نه تنها از بزرگ‌ترین آهنگ‌سازان فرانسوی است هم‌چنین نقشی کلیدی در موسیقی اروپا با ورود به قرن بیستم داشته است.

وی مدال شوالیه افتخار سال 1903 فرانسه را به دست آورده است. در سال 1872 به کنسرواتوآر پاریس راه یافت. سه بار اقامت بلند مدت در روسیه برای دبوسی فرصت بسیار خوب و مهمی بود تا فرهنگ موسیقی خود را پربارتر کند و به او این امکان را داد تا با موسیقی‌دان‌های آن سرزمین آشنا شود.

در سال 1883 با قطعه «کانتات گلادیاتور» در مسابقه جایزه رم شرکت و تنها جایزه دوم را از آن خود کرد، اما یک سال بعد «کودک نابغه» وی موفق به دریافت جایزه اول رم شد.

مهم‌ترین اثر وی برای ارکستر «بعد‌از‌ظهر یک دیو» است که نخستین اجرای آن در  دسامبر 1894 با استقبال بسیار خوبی روبه‌رو شد و سرآغاز خلق آثار مهم دیگر دبوسی بود و او هرچه بیش‌تر به چهره‌ای نام‌دار و خبر‌ساز تبدیل می‌شد. این موسیقی بعدها برای اجرای رقص باله مورد استفاده قرار گرفت. از جمله آثاری که او در این دوره نوشته می‌توان از سه ترانه «بیلیتیس» و «نکتورن‌ها» (Nocturne) نام برد.

1864 میلادی- قرارداد «ژنو» در مورد عدم تعرض به مجروحین و اسیران جنگ امضا شد. دوازده کشور در نخستین کنفرانس در شهر ژنو موافقت کردند که سربازانی که در جبهه زخمی شده‌اند را جمع آوری کرده و به آن‌ها کمک‌های پزشکی برسانند. پس از آن جنبش صلیب سرخ، به رهبری «هنری دونانت» (Jean Henri Dunant) رسمن آغاز به‌کار کرد و کمیته بین‌المللی «صلیب سرخ» پایه‌گذاری شد.

کنوانسیون ژنو یا پیمان ژنو، پراهمیت‌ترین ماده حقوق بین‌الملل بشردوستانه است. کنوانسیون ژنو مفادی را برای زمان جنگ وضع کرده ‌است که از افرادی که دیگر در جنگ نیستند حفاظت و حمایت می‌کند. بنیان‌گذاری و گسترش آن بر اساس تجربه‌هایی است که حکومت‌ها در دوران جنگ‌های‌شان گرد آورده بودند.

پس از پیشنهاد «دونانت» مبنی بر این که خدمت به رنجوران و زخمی‏های نظامی، فعالیتی بی‏طرف محسوب شود، انجمن خیریه ژنو، از این پیشنهاد استقبال کرد. در نتیجه یک کنفرانس بین‏المللی با شرکت نمایندگان 16 کشور آسیایى، آفریقایى، آمریکایى و اروپایى در ژنو تشکیل یافت و موافقت‌نامه سال 1864برای بهبود وضع مجروحان نظامی جنگی تدوین یافت. این قرارداد که چنین روزی امضا شد، شامل این موارد بود: بی‏طرف شمردن متصدیان خدمات پزشکی نیروهای مسلح، رفتار انسانی با زخمی‏ها و بی‏طرفی غیر‌نظامیانی که داوطلبانه به کمک زخمی‏های جنگ می‏شتابند. هم‏چنین علامتی بین‏المللی به منظور مشخص کردن اعضا و وسایلی که در این راه به کار می‏روند پیش‏بینی شده بود.

1904 میلادی- «دنگ ژیائوپینگ» (Deng Xiaoping) سیاست‌مدار و رهبر چینی متولد شد. وی به عنوان معمار اصلاحات چین شناخته می‌شود.

ژیائوپینگ که از اواخر دهه‌ی 70 تا اوایل دهه‌ی 90 حاکم چین بود در 1920 به حزب کمونیست چین پیوست. در دوران انقلاب فرهنگی چین او مورد تصفیه قرار گرفت اما در دوران «چو انلای» (Zhou Enlai) به عنوان معاون نخست وزیر برگزیده شد.

با آغاز رهبری دنگ ژیائوپینگ بر حزب کمونیست چین، سیاست‌های درهای باز و اصلاحات در چین آغاز شد. مدرنیزه شدن کشاورزی، صنعت و ارتش چین از دست‌آوردهای دوران قدرت‌مداری او به حساب می‌آید.

پس از دستور حمله به میدان «تیان آن من» دنگ ژیائوپینگ از آخرین مقام خود در سال ۱۹۸۹ استعفا داد.

893 خورشیدی- «جنگ چالدران» (Battle of Chaldiran) میان سپاه قزلباش ایران به فرمان‌دهی «شاه اسماعیل یکم صفوی» با ارتش «عثمانی» به فرمان‌دهی «سلطان سلیم یکم» رخ داد.

محل این نبرد در دشت چالدران (در شمال آذربایجان) بود. در این جنگ نیروهای قزلباش با سپاه عثمانی جنگیدند و به دلیل کمی نفرات و نداشتن سلاح گرم از سپاه عثمانی شکست خوردند. این در حالی بود که ارتش عثمانی دارای توپ‌خانه و تفنگ‌های انفرادی بود.

صفویان در پی فعالیت و سازمان‌دهی فرهنگی در طول دو قرن توانستند با حمایت قبایل پیرو خود (قزلباش‌ها) حکومت صفوی را در ایران پایه‌گذاری کنند و در پی فشارهای عقیدتی بر علویان در امپراتوری عثمانی، صفویان با جمع‌آوری و پناه دادن به آن‌ها نیروی نظامی تشکیل دادند. قدرت گرفتن یک دولت مستقل در ایران باعث نگرانی امپراتوری عثمانی شد و لشکرکشی به سمت ایران را شروع کرد.

پس از این جنگ، باختر و شمال‌باختری ایران که شامل آذربایجان و تمام کردستان تا همدان بود، از ایران جدا شد و به دست عثمانی افتاد. این مناطق تا پیش از زمان «شاه عباس» از ایران جدا بود اما شاه عباس توانست بخشی از مناطق کردستان را با جنگ پس بگیرد. سپاه عثمانی شهر تبریز را نیز تصرف کرد اما به دلیل کمبود آذوقه مجبور به بازگشت شد. با تشکیل دولت صفوی و قدرت‌مند شدن آن‌، پادشاه عثمانی به این کشور حمله ور شد. در چنین روزی در سال 893 خورشیدی برابر با 1514 میلادی جنگ چالدران بین ایران و عثمانی در محلی به نام چالدران به وقوع پیوست.

نبرد چالدران باعث تشکیل دولت ملی ایران شد که بعد از سال‌ها‌، بار دیگر بر صحنه جغرافیای سیاسی دنیا قرار گرفت .

———————————————–

برخی از روی‌دادهای دیگر

1849 میلادی- اتریش با فرستادن بالون‌های بدون سرنشین برای حمله به ونیز ایتالیا، اولین حمله هوایی تاریخ را شکل داد.

منبع‌ها‌:

ویکی‌پدیا (انگلیسی و فارسی)

راسخون

نیویورک تایمز

گفت‌وگوی هارمونیک

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,