شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
10 October 2016
جهان با تفکر مصابحی نمی‌تواند کنار بیاید،

«منشور حقوق بشری اسلامی، فرار از مسوولیت جهانی»

۱۳۹۰ شهریور ۲۶

آن‌چه در این بخش می‌آید انتخابی از رادیو کوچه در بین رسانه‌ها است.

بابک اجلالی

منبع: سایت رهسا نیوز

در پی ادعای اخیر آقای محمد‌جواد لاریجانی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه در جمهوری اسلامی مبنی بر تدوین  منشور حقوق بشر اسلامی و ارایه آن به جهانیان به عنوان نمونه کامل منشور حقوق بشری که بر عدالت محوری توجه و تاکید شده است، سایت رهسا نیوز گفت‌وگویی را در همین رابطه با آقای فیروز صادق خانجانی یکی از کارشناسان مذهبی و کشیش کلیسای ایران انجام داده تا به بررسی  و کالبد شکافی ابعاد مختلف این ادعای جمهوری اسلامی بپردازد.

اخیرن اقای لاریجانی به عنوان مسوول حقوق بشر قوه قضاییه‌ ادعا کردند که  ایشان در حال تدوین منشور حقوق بشر اسلامی‌ هستند لطفن درمورد ریشه‌ها و زمینه‌های حقوق بشر اسلامی بفرمایید و این‌که هدف ایشان از طرح این موضوع چه بوده است؟

در ابتدا به همه خوانندگان محترم سلام عرض می‌کنم و از خدای می‌خواهم به تک به تک خوانندگان برکت دهد.

بنده فکر می‌کنم که هدف از طرح این مسئله از جانب آقای لاریجانی فرار از مسوولیتی می‌باشد که در قبال جامعه جهانی دارند.

 یعنی این‌که جمهوری اسلامی می‌خواهد از مسوولیت خود در مقابل جامعه جهانی فرار کند‌ چرا که در اعلامیه حقوق بشر آمده است که هیچ دولتی نمی‌تواند به بهانه قوانین داخلی خود این منشور را نقض کند. پس امضای این منشور توسط جمهوری اسلامی ایران و عمل نکردن به آن یک نقض و تخلف آشکار محسوب می‌شود. پس می‌توان گفت هدف جمهوری اسلامی از بیان این مسئله این است که می‌خواهد یک اتحاد اسلامی ایجاد کند تا عملن اعلامیه حقوق بشر بی‌اثر و بی‌اعتبار شود.

 پس اعلام این  مطلب، یک بازی از جانب مسوولین‌ جمهوری اسلامی‌ است که آن‌ها می‌خواهند یک منشور دیگر را جای‌گزین منشور حقوق بشر سازمان ملل‌ کنند که البته حوادث منطقه باعث شده است تا آنان نتوانند به راحتی به هدف خود برسند و از طرفی دیگر می‌خواهند افکار عمومی داخل را به این سمت سوق دهند که منشور فعلی اسلامی نیست‌ نه این‌که جمهوری اسلامی مشکل دارد. اما سوال این است که اگر این منشور اسلامی نیست پس چرا از آن خارج نمی‌شوند؟ در واقع با بیان این مسئله می‌خواهند برای بی‌قانونی خود یک سرپوش پیدا کنند.

آقای خانجانی ایران در حالی قصد تدوین این منشور را دارد که به عنوان بزرگ‌ترین ناقض حقوق بشر نه تنها در منظقه بلکه در جامعه بین‌الملل شناخته شده است با این تفاسیر آیا فکر می‌کنید تدوین این منشور از سوی ایران مورد قبول بقیه کشورها و به‌خصوص کشورهای نزدیک به ایران قرار خواهد گرفت؟  و شاهد هم‌کاری سایر کشورها با ایران در این زمینه خواهیم بود.

فکر نمی‌کنم جمهوری اسلامی بتواند موفق شود‌. اما بحث اصلی این است‌ که جمهوری اسلامی باید توضیح دهد که در حقوق بشر اسلامی اگر یک مسلمان مسیحی شود با او چه باید کرد؟ آیا باید او را به جرم ارتداد اعدام کرد آیا در حقوق بشر اسلامی جمهوری اسلامی به قرآن که می‌گوید در پذیرش دین اجباری نیست توجه خواهد کرد؟ یا این‌که حقوق بشر اسلامی پیرو نظر آقای مصباح یزدی خواهد بود؟ و  در حقوق بشر اسلامی به اقلیت‌های مذهبی مثل بهایی‌ها چه جای‌گاهی داده خواهد شد؟، چون فرض جمهوری اسلامی این است که دین اسلام  یک دین کامل و جهانی است پس در منطق جمهوری اسلامی تمام جهان باید تابع حقوق بشر اسلامی باشد.

پس سوال این است که برای یک دگر‌اندیش مذهبی و یا یک مخالف ولی فقیه حقوق بشر اسلامی‌ چه نسخه‌ای می‌تواند‌ تجویز کند؟

شما بفرمایید؟

این‌ها سوالاتی است که باید از آقای لاریجانی و مسوولین جمهوری اسلامی بشود.

‌با وجود اعدام‌هایی که در داخل نطام صورت می‌گیرد و عمدتن سیاسی اما با برچسب‌های واهی مثل تجاور یا قاچاق مواد مخدر و با وجود اعدام‌های زیر 18 ‌سال در ایران، این کشور چگونه می‌تواند قوانین اسلامی را در منشوری بیاورد که در تضاد کامل با اصول حقوق بشری مورد قبول همگان هست؟

‌بله در 30 بند منشور حقوق بشر همه چیز شفاف و عادلانه است. باید آن‌ها یک پیش‌نویس از منشوری که در نظر دارند را در اختیار جهان قرار دهند. تا ببینیم که برای اجرای عدالت جهانی آن‌ها چه راه‌کاری دارند. چون‌ در کشوری که صدای مخالف خفه می‌شود و تفکر کسانی مثل مصباح حاکم است بعید به نظر می‌رسد که بشود یک راه‌کار عادلانه برای مشکلات جهان پیدا کرد، آن‌ها باید پاسخ دهند که اگر در آلمان یا فرانسه کسی از دین اسلام خارج شد با او چه باید کرد و نظر حقوق بشر اسلامی در این رابطه چیست باید پاسخ دهند که آیا در حقوق بشر اسلامی انسان حق انتخاب آزاد را دارد یا این‌که باید از بسیج بترسد؟

‌به نظر شما چرا ایران از ورود گزارش‌گر حقوق بشر آقای احمد شهید ‌ترس و واهمه دارد در حالی‌که خود را مدعی دفاع از حقوق بشر جهان معرفی می‌کند؟ و چرا رای و  نظر سازمان ملل در مورد نقض حقوق بشر در ایران ‌را نظری صرفن سیاسی تلقی می‌نماید؟

‌مشکل جمهوری اسلامی این است که حتا به قوانین داخلی خود که شفاف است احترام نمی‌گذارد و برای همین است که این دولت از ورود گزارش‌گر حقوق بشر واهمه دارد.‌ چرا که در قانون اساسی، که قانون مادر است آمده راه‌پیمایی بدون حمل اسلحه، ‌مجاز و قانونی است و همه می‌دانیم که تظاهرات برای شنیدن صدای مخالفان است اما امروزه جمهوری اسلامی فقط به موافقان خود مجوز می‌دهد این یعنی خیانت به  ملت و قانون اساسی پس برای این است که جمهوری اسلامی از گزارش‌گر حقوق بشر واهمه دارد چون این نظام هم تخلف جهانی دارد هم تخلف از قانون اساسی و اگر قرار بود که فقط موافقان نظام تظاهرات کنند پس چه نیازی به به قانون اساسی داشتیم؟

به نظر شما تدوین حقوق بشر اسلامی به سر کردگی جمهوری اسلامی واقعن می‌تواند حقوق همه مردم و مذاهب و اقلیت‌ها را در داخل تامین کند با توجه به این‌که شاهد افزایش روزانه و مداوم بازداشتی‌های مذهبی و ایدولوژیک در داخل نظام هستیم و ذات نظام با این مذاهب در تضاد کامل قرار دارد؟

 خیر، چون جمهوری اسلامی در این 30 سال نشان داده که به هیچ عنوان صدای مخالف را تحمل نمی‌کند. چون‌که در جمهوری اسلامی مخالفان سه راه پیش روی خود دارند. یا خروج از کشوریا زندان یا مرگ که‌ این نشان‌گر سابقه درخشان جمهوری اسلامی در شنیدن صدای مخالفان و احترام به حقوق شهروندی و حق آزای بیان آن‌هاست. جمهوری اسلامی اول باید‌ خود را اصلاح کند بعد به حقوق بشر اسلامی فکر کند اول باید جمهوری اسلامی بتواند حقوق بشر اسلامی را در ایران پیاده کند بعد به عنوان یک نمونه موفق این الگو را به جهانیان معرفی کرده و از عدالت امام علی صحبت کند‌. وقتی کسی مثل کشیش یوسف ندر‌خانی زندانی است نمی‌شود از حقوق بشر اسلامی سخن گفت چون برداشت جهان این خواهد بود که عدالت اسلامی یعنی محودیت آزادی بشر در چهار چوب تعریف مصباح یزدی و جهان نمی‌تواند با تفکر مصباح یزدی کنار آید به همین دلیل است که در فهرست تحریم سازمان ملل قرار دارد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,