شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
30 August 2016

«گلشیفته فراهانی»

۱۳۹۰ بهمن ۰۳

الف- ماهان

هرسه لخت بودند

برگ انجیر

از روی خشم خداوند

که پایین لغزید.

بار شرم را اما

حوا و آدم

باید که می‌کشیدند

تا همین روزها.

آه ای فرشته، ای بی‌آینه

بین دو دیوار

دیدی که بال‌های ماست

عریانی ما؟

صدای سنگ‌ها را می‌شنوی؟

آیا بلند است

بخت پرنده

بین دو دیوار؟

دگمه‌های نگاهت را باز کن

تا ناف هستی

ترا می‌خواهم ای حقیقت

ترا می‌خواهم ای حق عریان.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , ,