Saturday, 18 July 2015
02 June 2020
بحران امنیت ملی در جمهوری اسلامی- بخش سوم

«کاربرد واژه‌های امنیت و ملی در ایران»

2012 February 03

فرامرز دادرس / پژوهش‌گر و کارشناس اطلاعاتی / رادیو کوچه

واژه امنیت در فرهنگ‌نامه‌ها برابر آرامش و آسودگی است ولی در ایران نهاد‌های امنیتی که این واژه را یدک می‌‌کشند نماد؛ بیم، ترس، عدم آرامش وآسودگی، زندان شکنجه و مرگ می‌باشند.

واژه‌های ملی و ملت، که در دوران قاجار به زبان امروزی فارسی در آمدند در هر سه حکومت معاصر؛ قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی، کاربرد راستین خود را از دست داده‌اند، ملت، گاهی رعیت، بنده و گماشته نامیده شد و گاهی امت و مستضعف، و در همه زمان‌ها محجور به‌شمار می‌رفته است.

واژه ملی، نیز در هر سه رژیم اتهام نابخشودنی مخالفت با حکومت‌ها را دارا بوده است و تنها جایی که از آن به نیکی یاد شده، مراکز آموزشی؛ دانش‌گاه‌ها و دبیرستان‌های ملی می‌باشند، این واژه کاربرد راستین خود را از دست داده و در مورد مراکز آموزشی، جای‌گزین پول شده است.

حکومت اسلامی از هنگام به قدرت رسیدن کوشیده است که به دنبال واژه‌های ملت و ملی، پسوند‌های دینی و اسلامی ‌بچسباند، همواره از ملت مسلمان، ملت شیعه ، امت اسلام، یا ملی- مذهبی نام برده می‌شود، هرگاه که ناچار نام ایران به میان آمده آن رامانند پیشوند یا پسوندی از اسلام به‌کار برده‌اند، مانند ایران اسلامی یا اسلامی ایران.

درکشوری که واژه‌های امنیت و ملی به این روز افتاده‌اند، آیا جای‌گاهی برای امنیت ملی! پیدا می‌شود؟

امنیت ملی یا امنیت حکومت‌ها در ایران

امنیت ملی در ایران همواره امنیت حکومت‌ها پنداشته می‌شود و مردم با این اندیشه نادرست خو گرفته و آن را پذیرفته‌اند، تنها شمار اندکی از ایرانیان به مسئله امنیت ملی به معنای راستین آن توجه دارند و ناگزیر در زمره مخالفین حکومت‌ها به‌شمار می‌روند.

اقدام علیه امنیت ملی در هر کشوری خیانت و از بزرگ‌ترین جرایم به شمار می‌آید و شدید‌ترین مجازات‌ها در قوانین جزایی برای آن در نظر گرفته شده است. محکومین به اقدام علیه امنیت ملی در کشور‌های غیر‌دموکراتیک با مجازات اعدام یا تیرباران روبه‌رو می‌شوند و ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست.

اگر نگاهی به تاریخ معاصر ایران و حکومت‌های پادشاهی قاجار و پهلوی بیاندازیم، به روشنی در می‌یابیم که مفهوم امنیت ملی، حفظ نظام پادشاهی و خاندان سلطنت بود و بیش از هرچیزی در این باره اندیشه و هزینه می‌شد تا حکومت آسوده  از خطر براندازی باشد.

در حکومت اسلامی، امنیت در راستای مصلحت و بقای نظام موجود به هر دست‌آویزی است. مردم  ایران در آغاز، امت مستضعف همیشه در صحنه نامیده شدند و سپس به خس و خاشاک و در پایان از آنان به نام  میکرب یاد شد.

در هر سه این حکومت‌ها، شماری از ایرانیان تنها به دلیل آزادی‌خواهی و مخالفت با خود‌کامگی حاکمان به بهانه خیانت و اقدام علیه امنیت کشور به جوخه‌های مرگ سپرده شدند، در حالی‌که خود سردمداران حکومت با اجرای سیاست‌های نادرست و ضد‌میهنی بیش‌ترین ضربه‌ها را به امنیت ملی ایران وارد کردند.

در حکومت‌ها‌ی خودکامه مردم همواره قربانی بقای نظام هستند، در این حکومت‌ها شرط اصلی امنیت ملی که حفاظت از مردم و کشوردر برابر تهدید و تجاوز داخلی و خارجی است فراهم نیست. بنابراین دلیل وجودی این حکومت‌ها  نیز از میان می‌رود.

امنیت ملی در قانون اساسی جمهوری اسلامی

اصل (176) قانون اساسی جمهوری اسلامی به‌نام «اصل وظایف شورای عالی امنیت ملی» شناخته می‌شود. در این اصل آمده است‌: «به منظور تامین منافع ملی و پاسداری از انقلاب اسلامی و تمامیت ارضی و حاکمیت ملی «شورای عالی امنیت ملی» به ریاست رییس جمهوری، با وظایف زیر تشکیل می‌گردد.»

تعیین سیاست‌های دفاعی‌- امنیتی کشور در محدوده سیاست‌های کلی تعیین شده از طرف مقام رهبری.

هماهنگ نمودن فعالیت‏های سیاسی، اطلاعاتی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در ارتباط با تدابیر کلی دفاعی – امنیتی.

بهره‏گیری از امکانات مادی و معنوی کشور برای مقابله با تهدیدهای داخلی و خارجی.

اعضای شورا عبارتند از:

  • روسای قوای سه گانه
  • رییس ستاد فرماندهی کل نیروهای مسلح
  • مسوول امور برنامه و بودجه
  • دو نماینده به انتخاب مقام رهبری
  • وزرای امور خارجه، کشور، اطلاعات
  • حسب مورد وزیر مربوط و عالی‌ترین مقام ارتش و سپاه

لازم به یادآوری است که قانون اساسی جمهوری اسلامی در سال 1358توسط مجلس خبرگان قانون اساسی در 157 اصل تنظیم گردید و اصل 176 که به اصل وظایف شورای عالی امنیت ملی  شناخته می‌شود در سال 1361 به موجب اصلاحاتی به قانون اساسی الحاق شد.

در جمهوری اسلامی، اعضای شورای عالی امنیت ملی، دست‌نشانده مقام رهبری هستند، ولی با همه این محکم‌کاری‌ها، مصوبات شورای عالی امنیت ملی تا هنگامی که به تایید مقام رهبری نرسد قابل اجرا نخواهد بود. بنا‌براین امنیت ملی درحکومت اسلامی تنها به امنیت و آسایش مقام رهبری و حفظ او درقدرت می‌اندیشد و تنها رهبر و کسانی که مورد تایید او هستند از امنیت برخوردارند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , 

۱ Comment


  1. بهرام شیرزاد
    1

    واقعن عالی است چه تحلیل درستی از امنیت در دیکتاتوری