شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
26 August 2016

«خانم زیاری»

۱۳۹۰ بهمن ۲۶

«علی عبدالرضایی» شاعر ایرانی، زاده فروردین ۱۳۴۸ در لنگرود و مهندسی مکانیک است. از آثارش می‌توان به «تنها آدم‌های آهنی در باران زنگ می‌زنند»، «نام این کتاب را شما بگذارید»، «پاریس در رنو»، «این گربه عزیز»، «فی‌البداهه»، «جامعه»، «شینما»، «من در خطرناک زندگی می‌کردم»، «هرمافرودیت»، «رکیک‌تر از ادبیات»، «کادویی در کاندوم»، «زندگی در خطرناک» (ترکی)، «ترور» و «کومولوس» اشاره کرد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , 

۳ Comments


  1. حمید رجایی
    1

    چقدر این شعر زیبا بود.خیلی لذت بردم . باسپاس از رادیو کوچه


  2. رضا
    2

    چقدر این شعر زیبا بود.خیلی لذت بردم . باسپاس از رادیو کوچه


  3. میلاد محمدی
    3

    از شعرهای حاوی نوستالژیا معمولا خوشم نمیاد اما اینجا شاعر نوستالوژی را بدل به ساخت اصلی شعر کرده و آن را تا امروز کش داده ضمنن در شعری که فضای عاشقانه دارد بدون آنکه شعاری در بین باشد متن رویکردی سیاسی پیدا می کند از طرف دیگر خشونت موجود در فضای سیاسی نیز در این شعر عاشقانه نفوذ می کند به طوری که اغلب توصیفات عاشقانه خشن است. باز ممنون از رادیو کوچه که به شعر روز بها می دهد