Saturday, 18 July 2015
25 September 2020
در کوچه‌های سیاست

«یک سال حصر حاصل دو سال هم‌راهی مردمی»

2012 February 16

مینا پاکدل/ رادیو کوچه

25 بهمن 1389 در تاریخ ایران ثبت شده است. تاریخی که شاید روزی در مدارس ایران هم به روز حصر کاندیدای ریاست جمهوری سال 1388 شناخته شود. شاید به اسم رهبران جنبش سبز یا جنبش اعتراضی مردم ایران.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

تاریخ اعتراضات مردم ایران در این تاریخ تغییر کرد. تغییری که با قطع روابط تاثیرگذارترین چهره‌های معترض با مردم رقم خورد.

شاید برخی بر این باور باشند که میرحسین موسوی و مهدی کروبی رهبران حرکت اعتراضی مردم نبودند و منتقدان بسیاری در تاخت و تاز به جمهوری اسلامی این دو چهره سیاسی را نیز از تیغ نقد نگذرانند. اما پس از یک‌سال که از حصر آن‌ها گذشته است تاثیرگذاری نظرات، بیانیه‌ها و خواسته‌های‌شان بیش از پیش روشن می‌شود.

جنبشی که مدت‌ها هیچ حرکت اعتراضی مشهودی نشان نداده بود با یک بیانیه و درخواست این دو چهره سیاسی برافروخته شد و بار دیگر در خیابان‌های ایران دست به تجمع زد. اتفاقی که پس از حصرشان تقریبن تکرار نشد.

25 بهمن 1389 در شهر‌های مختلف ایران با شرکت اقشار مختلف مردم برای اعلام هم‌بستگی با اعتراضات مردم تونس و مصر بعد از راه‌پیمایی حامیان حکومت در ۲۲ بهمن اعتراضات خیابانی معترضین به حکومت ایران شکل گرفت. گزارش‌های مختلف از بسیاری از شهرهای ایران نظیر تهران، اصفهان، شیراز، مشهد و رشت از حضور مردم در خیابان‌ها خبر می‌داد در تهران و در ساعت‌های اولیه تظاهرات به صورت آرام و پراکنده و بدون ضدوخورد انجام می‌شد. پس از آن با حمله نیرو‌های پلیس ضد شورش، لباس شخصی‌ها و گارد ویژه به تظاهرکنندگان، این اعتراضات به خشونت کشیده شد. این تظاهرات با اعلام میرحسین موسوی و مهدی کروبی مبنی بر دریافت مجوز از وزارت کشور در تاریخ ۱۶ بهمن ۱۳۸۹ برنامه‌ریزی شد.

پس از قیام مردم مصر و تونس، میرحسین موسوی و مهدی کروبی به طور مشترک طی نامه‌ای، درخواست مجوزی برای شرکت مردم در تظاهرات حمایتی از مردم این دو کشور کردند. چند روز پیش از نوشتن این نامه، موسوی و کروبی در دیدار با آیت‌اله بیات زنجانی از مراجع تقلید شیعه، نسبت به اعدام‌های سیاسی متعدد در ایران اعتراض کرده بودند. این مجوز تا آخرین روز در اختیار معترضین قرار نگرفت. البته این اتفاق قبلن برای ۲۵ خرداد نیز افتاده بود. پس از درخواست مجوز برای تظاهرات ۲۵ بهمن ماه بسیاری از مشاوران و اطرافیان میرحسین موسوی و مهدی کروبی از جمله تقی رحمانی، صالح نقره کار، علی باقری، محمد مصطفی بیات زنجانی، سوسن بیات زنجانی، رامتین مقدادی و مصطفی میراحمدی‌زاده دستگیر و زندانی شدند. هم‌چنین احمد جنتی در راه‌پیمایی روز ۲۲ بهمن در اصفهان، محسنی اژه‌ای‌، سردار نقدی و دیگر سرداران سپاه معترضین را پیش از شرکت در تظاهرات تهدید کردند.

هم‌چنین پس از مخالفت وزارت کشور با صدور مجوز برای تظاهرات ۲۵ بهمن اردشیر امیرارجمند، مشاور حقوقی میرحسین موسوی و اسماعیل گرامی مقدم سخن‌گوی حزب اعتماد ملی و مشاور مهدی کروبی در مصاحبه‌هایی جداگانه با شبکه بی بی سی فارسی اعلام کردند که دیگر نیازی به مجوز نیست و راه‌پیمایی در هر صورت برگزار می‌شود.

در صبح روز ۲۵ بهمن، اکبر امینی یکی از طرف‌داران جنبش سبز و از بازداشت شدگان اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸، با در دست داشتن پرچمی سبز و عکس‌های جان‌باختگان اعتراضات جنبش سبز از جرثقیلی واقع در چهارراه قصر تهران بالا رفته و موجب تجمعات اولیه مردم در تظاهرات ۲۵ بهمن ماه در این محل شد. ماموران امنیتی با آوردن خانواده او به محل و تهدید آن‌ها، او را مجبور به پایین آمدن از بالای جرثقیل کردند. وی گردن خود را با طناب آبی به جرثقیل بسته بود تا در صورت دخالت ماموران به دار آویخته شود. وی پس از پایین آمدن از جرثقیل توسط ماموران امنیتی دستگیر شد.

 در درگیری‌های روز ۲۵ بهمن یک دانش‌جوی ۲۶ ساله رشته هنر به‌نام صانع ژاله در خیابان امیر اکرم تهران بر اثر اصابت گلوله کشته شد. منابع خبری معترضان، ژاله را یکی از تظاهرات‌کنندگان معرفی کردند که توسط نیروهای امنیتی کشته شده‌ است. وی یکی از هواداران آیت‌اله منتظری از حامیان جنبش سبز بوده است‌. در مقابل رسانه‌های حکومتی ادعا کردند که ژاله از اعضای بسیج بوده و توسط «عوامل فتنه‌گر و گروهک مزدور و تروریستی منافقین» به قتل رسیده ‌است. احمدرضا رادان نیز با تایید مرگ یک نفر، از زخمی شدن تعدادی دیگر خبر داد و گفت که ۹ نفر از مجروحان جزو نیروهای امنیتی بوده‌اند.

خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسدارن جمهوری اسلامی هم‌چنین خبر از کشته شدن فرد دیگری به نام محمد مختاری در درگیری‌های ۲۵ بهمن داد که بعد از زخمی شدن در بیمارستان در‌گذشت. این خبرگزاری مسوول تیراندازی این جوان را «عوامل فتنه‌گر و گروهک مزدور و تروریستی منافقین» دانست.

رامین پرچمی بازی‌گر فیلم اخراجی‌ها و تعداد زیادی از دانش‌جویان، معترضین و مردم عادی نیز در تظاهرات ۲۵ بهمن نیز دستگیر و بازداشت شد و به زندان اوین منتقل شد.

در تاریخ ۲۰ بهمن٬ مهدی کروبی یکی از سران مخالفان دولت در حصر خانگی قرار گرفت و از دیدار با اعضای خانواده خود تا تاریخ ۲۵ بهمن منع شد. این در حالی بود که ماموران در اطراف خانه وی مستقر شده بودند.

 هم‌چنین میرحسین موسوی در تاریخ ۲۵ بهمن در حصر خانگی قرار گرفت و پلیس کوچه‌ای که منزل وی در آن قرار دارد را مسدود کرده بود، به طوری که ورود و خروج از آن ناممکن بود و نیز کلیه تلفن‌های خانه وی از جمله تلفن هم‌راه او و همسرش نیز قطع شده‌ بود. به نقل از خبرگزاری کلمه این اقدامات برای جلوگیری از حضور میرحسین موسوی در راه‌پیمایی هم‌بستگی با مردم تونس و مصر صورت گرفت.

حصری که تا امروز 26 بهمن ماه 1390 ادامه دارد و بسیاری بر این باورند که شکسته شدن حصر این دو چهره سیاسی مصادف با پیروزی مخالفان حکومت جمهوری اسلامی خواهد بود. و حکومت تا پیش از شکست کامل از معترضین تن به آزادی آن‌ها نخواهد داد.

در 25 بهمن 90 شورای هماهنگی راه سبز امید طبق بیانیه‌ای از مردم خواست بار دیگر و در سال‌گرد حصر رهبران جنبش اعتراضی ایران که آن‌ها دیگر هم‌راهان جنبش سبز می‌خوانند نه رهبران جنبش در خیابان‌ها حاضر شده و راه‌پیمایی سکوت برگزار کنند.

محسنی‌ارژه‌ای سخن‌گوی قوه قضایه پیش از برگزاری راه‌پیمایی پیش‌بینی کرد که روز 25 بهمن ماه مردم برای خرید شب عید به خیابان‌ها بیایند و فضای خیابان کمی پر ترافیک‌تر و شلوغ‌تر باشد.

شاید به همین دلیل هم بود که از نیروهای انتظامی، نظامی، گارد ویژه و پلیس ضد شورش مدد خواستند و تمام گزارش‌ها از ایران حکایت از فضایی امنیتی در شهرهای بزرگ دارد.

تجمعاتی نه چندان بزرگ و منسجم در خیابان‌های تهران شکل گرفت. اما به دلیل ایجاد فضای امنیتی و البته این‌که بسیاری از معترضین امروز یا در زندان‌های جمهوری اسلامی روزگار می‌گذرانند. یا بساط کوچ بسته‌اند و یا این‌که سال گذشته و در پی برگزاری راه‌پیمایی 25 بهمن و در ادامه آن دوشنبه‌های اعتراضی در خیابان‌های تهران دستگیر شده و تصویر آن‌ها پس از وادار شدن به تعهد کتبی برای عدم حضور در خیابان‌ها در مرکز پلیس ثبت شده است، از شرکت در تظاهرات اجتناب کرده یا در صورت شرکت ترجیح دادند چون عابران در حال گذر فقط به رصد شرایط بپردازند این اعتراض نمود چندانی نداشته است.

جالب‌ترین نکته در سال‌گرد 25 بهمن هم‌راهی معترضان عرب به خصوص معترضان سوریه بود که از نماد 25 بهمن استفاده کرده و در فضای مجازی هم‌راهی خود با جنبش اعتراضی ایران را نمایش دادند.

شاید قطع ارتباط میرحسین موسوی و مهدی کروبی با مردم ایران و کم‌رنگ شدن حضور مردم در خیابان‌ها خود دلیل مسلمی باشد بر تاثیرگذاری این چهره‌های سیاسی در ادامه اعتراضات مردمی. چهره‌هایی که با درخواست حضور در 25 بهمن ماه 1389 با وجود این‌که همه مردم از عواقب شرکت در این راه‌پیمایی باخبر بودند باز هم به خیابان‌ها آمدند و راه‌پیمایی بزرگ و منسجمی را شکل دادند. اما امروز با روشن نبودن سیاست‌های شورای هماهنگی، مشخص نبودن نام و پیشینه اعضای آن مردم کم‌تر تمایل به هم‌راهی آن‌ها نشان می‌دهند. شاید وقت آن رسیده باشد که شورای هماهنگی شفاف و روشن مواضع، اعضا و تصمیم گیرندگان این شورا را معرفی کند. چرا که مردم ایران نشان داده‌اند حاضر به هم‌راهی هیچ گروه و شخصی که در فضای ابهام برای‌شان برنامه‌ریزی می‌کنند، نیستند. تمایل به هم‌راهی میرحسین موسوی و مهدی کروبی از آن جهت بود که نه از بیرون مرزها برای مردم داخل تصمیم می‌گرفتند و نه چهره‌های ناشناس و گم‌نامی بودند که پشت یک شورا و اسم مستعار پنهان شوند. شاید تنها راه هم‌راهی مردم ایران این روزها شفافیت است و بس.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,