Saturday, 18 July 2015
23 September 2020
کوچه سلامتی - راه رفتن در خواب

«‌اختلالی با چشم انداز عالی‌»

2012 February 17

دکتر آویده مطمئن فر / رادیو کوچه

avideh@koochehmail.com

 راه رفتن در خواب در ادبیات پزشکی قبل از بقراط، یعنی460 قبل از میلاد تا 370 پیش از میلاد شرح داده شده است. در نمایش نامه غم انگیز شکسپیر، مکبث، صحنه معروف راه رفتن در خواب لیدی مکبث، که او را در قتل پدرشوهرش دخیل کرد به جنون نسبت داده شده بود.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

 راه رفتن در خواب رفتار پیچیده‌ای است زیرا شخص خواب است. گاهی اوقات هم صحبت کردن به طور نامفهوم ممکن است رخ دهد. چشمان فرد معمولن باز است، اما نگاه مخصوص شیشه‌ای که به طور مستقیم به شما نگاه می‌کند، وجود دارد. راه رفتن در خواب به طور معمول در دوران کودکی و نوجوانی رخ می‌دهد. حدود 15 درصد از کودکان بین چهار تا دوازده سال، راه رفتن در خواب را تجربه خواهند کرد. به طور کلی، راه رفتن در خواب در اواخر نوجوانی حل و فصل می‌شود، اما حدود 10 درصد از تمام کسانی که در خواب راه می‌روند، در دوران نوجوانی این رفتار را شروع کرده‌اند. گرایش ژنتیک نیز برای این وضعیت مورد توجه قرار گرفته است.

 خواب شامل پنج مرحله است. مراحل یک تا چهار با عنوان «‌حرکت غیر سریع چشم NREM» مشخص می‌شوند. «‌حرکت سریع چشم REM» سیکل خواب است همراه با موجی از هورمون‌های لازم برای رشد مناسب و سوخت و ساز بدن. هر سیکل خواب، یعنی مراحل یک تا چهار و حرکت سریع چشم REM در حدود ۹۰ تا ۱۰۰ دقیقه طول می‌کشد و در طول شب تکرار می‌شود. بنابراین فرد به طور متوسط چهار تا پنج سیکل کامل خواب را هر شب تجربه می‌کند. راه رفتن در خواب در‌واقع درطول سیکل اول یا دوم خواب در مراحل سه و چهار اتفاق می‌افتد. اگر مدت زمان خواب کوتاه باشد، راه رفتن در خواب معمولن در طول چرت رخ نمی‌دهد. به محض بیدار شدن، فردی که درخواب راه می‌رود، رفتارهای خود را به خاطر ندارد.

 علل راه رفتن در خواب شامل عوامل ژنتیک، محیطی، فیزیولوژیک و بعضی از وضعیت‌های پزشکی است. راه رفتن در خواب اغلب در دوقلوهای همسان رخ می‌دهد و اگر یک از بستگان درجه اول سابقه راه رفتن در خواب داشته باشد، احتمال راه رفتن در خواب ۱۰ درصد بیش تر است. محرومیت از خواب، برنامه خواب آشفته، تب، استرس، کمبود منیزیم، و مسمومیت با الکل، مواد مخدر، حتا داروهای بهبود خواب، داروهای مورد استفاده برای درمان سایکوز، آرام‌بخش جزیی، داروهای افزایش فعالیت و آنتی هیستامین ها می‌توانند باعث راه رفتن در خواب شوند. طول و عمق آرام موج خواب که بیشتر در کودکان جوان وجود دارد ممکن است یک عامل افزایش فرکانس راه رفتن در خواب در کودکان باشد. شرایطی مانند بارداری و قاعدگی، نیز در افزایش فرکانس راه رفتن در خواب شناخته شده است. هم چنین، آریتمی قلبی، تب، ریفلکس معده به مری، آسم شبانه، تشنج شبانه، آپنه انسدادی خواب، اختلالات روانی مانند اختلال استرس پس از سانحه، حمله هراس، یا اختلال شخصیت چندگانه نیز شرایطی هستند که موجب افزایش فرکانس راه رفتن در خواب می‌شوند.

نشانه‌های راه رفتن در خواب می‌تواند از پیاده روی آرام در اتاق تا دویدن آشفته و تلاش برای فرار متفاوت باشند.  بیماران ممکن است دست و پا چلفتی و یا ژولیده ظاهر شوند. به طور معمول، چشم‌ها باز هستند، نگاه شیشه‌ای و خیره، در حالی که فرد بی سر و صدا در حال پرسه زدن در خانه است. آن‌ها، درهر حال، با بازوی درازکرده درمقابل خود، آن طور که به اشتباه در فیلم‌ها به تصویر کشیده می‌شود راه نمی‌روند. آن‌ها در پاسخ به پرسش ها، آهسته و با افکار ساده و عبارات غیرمفهوم، جواب می‌دهند. اگر فرد بدون بیدارشدن به رختخواب برگردد، معمولن این رویداد را به یاد نمی‌آورد. کودکان بزرگ‌تر، که ممکن است آسان‌تر بیدار شوند اغلب از رفتار خود، به‌خصوص اگر نامناسب بوده باشد، خجالت می‌کشند. برخی از کودکان نیز به جای راه رفتن، رفتارهای مکرر مثل صاف کردن لباس خواب خود را انجام می‌دهند. خیس کردن رختخواب نیز ممکن است رخ دهد. راه رفتن در خواب با مشکلات دیگر خواب، مثل تنها خوابیدن در یک اتاق و یا با دیگران، ترس از تاریکی و یا طغیان خشم مرتبط نیست.

 علل راه رفتن در خواب شامل عوامل ژنتیک، محیطی، فیزیولوژیک و بعضی از وضعیت‌های پزشکی است.

 برای کودکان و بزرگ‌سالان، راه رفتن در خواب معمولن نشانه کمبود خواب، مشکلات احساسی شدید، استرس، یا تب می‌باشد. با حل و فصل این شرایط، راه رفتن در خواب نیز ناپدید می‌شود. در اغلب موارد، هیچ درمانی لازم نیست، زیرا به ندرت راه رفتن در خواب، نشانه زمینه‌ مشکل پزشکی یا روانی است. در اکثر کودکان، راه رفتن در خواب در دوران بلوغ از بین می‌رود. با این حال، گاهی اوقات می‌تواند در بزرگ سالی باقی بماند و یا حتی ممکن است در بزرگسالی آغاز شود. در صورت بروز مکرر راه رفتن در خواب، خصوصن در صورتی که کودک خود رامجروح کند و یا رفتار خشن نشان دهد، با یک متخصص خواب مشورت کنید.

 معمولن هیچ آزمایش و آزمونی ضروری نیست ولی ارزیابی پزشکی ممکن است به علل پزشکی راه رفتن در خواب بپردازد. علاوه بر این، ممکن است یک ارزیابی روانی برای تعیین این‌که آیا علت راه رفتن در خواب استرس یا اضطراب بیش از حد است لازم باشد. تست خواب نیز ممکن است در افرادی که تشخیص راه رفتن در خواب هنوز نامشخص است انجام شود.

راه‌های بسیاری برای مراقبت از افرادی که در خواب راه می‌روند وجود دارد. در درجه اول فرد باید خواب کافی داشته باشد. مدیتیشن یا انجام تمرینات آرام‌بخش ضروری هستند. فرد باید از هر نوع محرک شنوایی یا تصویری قبل از زمان خواب اجتناب کند. یک محیط خواب امن، بدون هر نوع شی نوک تیز یا برنده لازم به نظر می‌رسد. بهتر است که فرد در صورت امکان، در یک اتاق خواب طبقه هم‌کف بخوابد تا از هر نوع سقوطی جلوگیری شود. باید درها و پنجره ها قفل و موانع نیز در اتاق‌ها حذف شوند. بهتر است که پنجره‌های شیشه‌ای با پرده‌های سنگین پوشش داده شوند و در صورت لزوم، آلارم یا زنگ به درب اتاق خواب و پنجره ها نصب شود.‌

اگر راه رفتن در خواب با زمینه شرایط پزشکی ایجاد می‌شود، برای مثال، ریفلاکس معده به مری، آپنه انسدادی خواب،  سندرم بی قراری پاها، یا تشنج، بیماری زمینه‌ای باید درمان شود. داروهایی برای درمان اختلال راه رفتن در خواب ممکن است لازم باشد در موقعیت‌هایی که در آن‌ها احتمال آسیب واقعی به فرد وجود دارد، و یا رفتارها با ادامه پیدا  کردن باعث اختلال قابل توجه خواب در خانواده و یا خواب آلودگی بیش از حد فرد در طول روز باشد.

 تکنیک‌های تمدد اعصاب، تصویرسازی ذهنی، بیداری پیش‌بینی شده، برای درمان طولانی مدت افراد مبتلا به اختلال راه رفتن در خواب ترجیح داده شده است. آرامش و تصویرسازی ذهنی باید تنها با کمک درمانگر با تجربه رفتاری یا متخصص هیپنوز انجام شود. در تکنیک بیداری پیش‌بینی شده در‌واقع کودک یا فرد را حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه قبل از زمان معمول رویداد بیدار می‌کنند و سپس او را برای مدت زمانی که در طی آن رویداد راه رفتن در خواب معمولن اتفاق می‌افتد بیدار نگه می‌دارند.‌

 در پایان به خاطر داشته باشید که چشم انداز برای حل این اختلال عالی است. اگر چه این اختلال در کوتاه مدت برای پدر و مادر مخرب و ترسناک به نظر می‌آید، راه رفتن در خواب یک اختلال جدی نیست حتا اگر کودکان می‌توانند توسط اشیا و یا افتادن مجروح شوند. راه رفتن در خواب با عوارض طولانی مدت همراه نیست ولی در طولانی مدت، اختلال خواب ممکن است با مشکلات یادگیری در مدرسه و رفتار کودک همراه باشد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,