Saturday, 18 July 2015
27 September 2020
پس‌نشینی تند

«محاکمه‌ی نامحرمان»

2012 February 20

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

روز گذشته اولین جلسه دادگاه متهمان پرونده‌ی معروف به اختلاس 3000 میلیارد تومانی برگزار شد. پایان این پرونده را می‌شود از همین آغازش به روشنی حدس زد. نام‌ها در حد همین آدم‌های کوچک باقی خواهند ماند و با اعدام دو سه نفر و بازگشت بخش کوچکی از اموال، پرونده به سرعت بسته خواهد شد. همان‌طور که از تجربه‌های پیشین رسیدگی به چنین پرونده‌هایی در جمهوری‌اسلامی می‌شود فهمید، چنین انحراف‌ها و فسادهای مالی بزرگی بدون وجود بسترهای لازم هم‌چون فساد اقتصادی و خلاهای قانونی و عدم حضور افراد موثر و ارتباطات ویژه به هیچ وجه قابل انجام نبوده و نیست. نظام با تجربه‌ای که از پرونده‌ی اختلاس 123 میلیاردی دارد می‌داند که کشیده شدن پای افراد با نفوذ حکومت هم‌چون خانواده‌ی «رفیق‌دوست» جز سرشکستگی و بی‌آبرویی نتیجه‌ای برایش نخواهد داشت، چرا که نفوذ بالای چنین افرادی و رو‌ شدن فسادهای بزرگ‌تر اقتصادی دست دادگاه‌ها را برای محکومیت آن‌ها می‌بندد و در نهایت چیزی نصیب‌شان نمی‌شود. همان‌طور که در جریان پرونده‌ی «فاضل خداداد» نیز با وجود نقش بی‌چون و چرای برادران «رفیق‌دوست»، پشتیبانی «محسن رفیق‌دوست» که بطور کلی از پرونده حذف شد و حبس ابد «مرتضی» نیز در عرض دو سال به هشت سال تغییر داده و آزاد شد. هشت سالی که شاید به جز چند روزی را در زندان نگذراند، چون بیش‌تر زمانش را به عنوان مامور خرید در بیرون از زندان به سر می‌برد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

سرعت عملی که قوه‌قضاییه ایران در این مورد به خرج می‌دهد از دو جنبه قابل بررسی است نخست آن‌که نظام سعی می‌کند با سرعت دادن در رسیدگی به این پرونده حیثیت از دست رفته‌ی نظام را تا اندازه‌ای اعاده کند و از سویی دیگر با جمع و جور کردن آن و جلوگیری از کش داده‌شدنش جلوی ورود نام‌های تازه را به این پرونده بگیرد. یادمان نرود که جمعی از نمایندگان مجلس هم‌چون «علاءالدین بروجردی» و افراد بانفوذی در دولت «احمدی‌نژاد» و هم‌چنین منتقدین اصول‌گرای او پای‌شان به نوعی گیر این پرونده است و در نتیجه طولانی شدن پرونده به نفع هیچ‌کس نخواهد بود، از این رو قوه‌قضاییه ترجیح می‌دهد هر چه زودتر آن‌را ببندد.

واقعیت این است که اکنون همه می‌دانند پیش‌آمدهایی چون اختلاس 3000 میلیاردی همانند نوک کوه‌یخی است که بیرون از آب مانده‌است و قسمت عظیمی از آن هم‌وراه از چشم‌ها پنهان می‌ماند. هزارها هزار نفر که بخش عمده‌ای از آن‌ها از وابستگان و خانواده‌ی افراد دولت‌مردان سابق و فعلی جمهوری‌اسلامی هستند با استفاده از روابط بیمار حاکم بر اقتصاد کشور و رانت‌خواری و دور زدن قوانین به ثروت‌های نجومی دست‌یافته‌اند. فیلم «مردی که زیاد می‌دانست» را که حتمن یادتان هست. فیلم مربوط به زمان جنگ بود که در آن مردی با به دست آوردن روزنامه‌ای هفته‌ی بعد از وقایع آینده باخبر می‌شد و به وسیله‌ی آن به ثروت بالایی دست پیدا می‌کرد. این داستان متاسفانه حکایت حقیقی بسیاری از مسوولین نظام است. آن‌ها از بیش‌تر قوانین و تغییراتش در آینده خبر داشته و در برخی موارد خود در نقش قانون‌گذار هستند و به همین علت از این طریق به سودهای سرشار اقتصادی دست می‌یابند و از همه دردناک‌تر این‌که در ظاهر امر هم هیچ اتفاقی نیافتاده و عمل غیرقانونی انجام نشده است.

یکی از نمونه‌های عینی این مسئله روشی بود که برادران «خادم» در شورای شهر تهران به وسیله‌ی آن به میلیاردها میلیارد سود دست یافتند و آب از آب تکان نخورد. «خادم» و یارانش که با شعار انتقاد از روش‌های مدیریتی اطلاح‌طلبان بر شورای شهر تهران به صحنه آمدند در اولین اقدام خود فروش تراکم در مناطق بالای شهر را با این استدلال که این عمل سیمای شهر را تخریب کرده، ترافیک را افزایش داده و عامل سودجویی عده‌ای بوده است، ممنوع کردند. پس از این اتفاق قیمت زمین‌های مرغوب شمال شهر به شدت کاهش یافت. در این زمان بود که برادران «خادم» به کمک پدرشان سرمایه‌ی هنگفتی را صرف خرید چنین زمین‌هایی کردند که به‌ترین مصرف‌شان برج‌سازی بود و پس از چیزی نزدیک به کم‌تر از یک سال همان‌طور که می‌شد به راحتی حدس زد فروش تراکم آزاد شد و فعالیت برادران «خادم» در زمینه‌ی برج‌سازی آغاز. مافیای اقتصادی خانواده‌ی «خادم» احتیاج به پرونده‌ی ویژه‌ی خودش دارد اما این مورد فقط مشتی است نمونه‌ی خروار. موارد مشابه این، هر روزه در کشور ما اتفاق می‌افتد و آب هم از آب تکان نمی‌خورد. در این میان فقط کسانی که بخشی از خانواده‌ی نظام نیستند و به نوعی نامحرم به حساب می‌آیند هم‌چون «فاضل خداداد» و «شهرام جزایری» و «مه‌آفرید خسروی» مورد محاکمه قرار می‌گیرند اما زمینه‌های فساد موجود هم‌چنان و با قوت سرجای خودش باقی می‌ماند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,