Saturday, 18 July 2015
21 September 2020
زخم

«ورود آقایان ممنوع، این بار به بیمارستان‌های زنانه»

2012 February 22

افشان برزگر/ رادیو کوچه

مدرسه‌های دخترانه و پسرانه، مهدکودک‌های دخترانه و پسرانه، دانش‌گاه‌های مردانه و زنانه و این بار بیمارستان‌های زنانه و مردانه. تصمیم مسوولان بر این شده که بیمارستان‌های زنان نیز از مردان برای رعایت موازین شرعی و اسلامی از یک‌دیگر جدا شود تا کم‌ترین میزان برخورد فیزیکی میان مردان و زنان بیمار و پزشک رخ بدهد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

سابقه ایجاد بیمارستان‌های تک جنسیتی به مجلس پنجم برمی‌گردد، زمانی که وزیر فعلی بهداشت کشور و نماینده مجلس آن دوران، یکی از طراحان آن بود که در نهایت این طرح ناکام ماند، اما دوباره در سال 1385 در هیت دولت مطرح شد که برخلاف دفعه قبل مورد موافقت اعضای کابینه قرار گرفت.

قبل از تصویب طرح تفکیک جنسیتی در بیمارستان‌ها در هیت دولت، لنکرانی، وزیر سابق وزارت بهداشت، چندین مرتبه بر دریافت خدمات از هم‌جنس به عنوان حقوق بیماران تاکید داشت که این آرزوی وی با اعلام بیمارستان «مهدیه» به عنوان اولین بیمارستان تخصصی و فوق‌تخصصی ویژه زنان در سال 86 برآورده شد. پس از آن نیز بیمارستان‌های «آرش» و «میرزاکوچک خان» در تهران نیز به جمع بیمارستان‌های زنانه کشور پیوستند.

موافقان اجرای این طرح معتقدند که در شان جامعه اسلامی نیست که پزشکان مرد به معالجه زنان بیمار بپردازند و با ایجاد بیمارستان‌های مخصوص بانوان در کشور، خانواده‌ها با امنیت و فراغ بال بیش‌تر برای درمان خود اقدام می‌کنند. هم‌چنین زنانه کردن بعضی بیمارستان‌ها، خواسته پزشکان و بیماران زن است که دولت نهم نسبت به تصویب آن اقدام کرده است.

اشرف معینی به عنوان رییس یکی از اولین بیمارستان‌های زنانه در ایران گفته که این بیمارستان‌ برای آسایش و راحتی بانوان ایجاد شده که تاثیر بسیار زیادی بر افزایش آرامش روحی – روانی بانوان در هنگام درمان و دریافت خدمات داشته است.

رییس بیمارستان آرش با اعلام این که بسیاری از زنان از تاسیس این بیمارستان استقبال کرده‌اند، عنوان کرده که بیماران زن در تمام دنیا تمایل دارند که توسط پزشکان زن معاینه، ویزیت، درمان و مشاوره شوند، به همین خاطر نیز در بسیاری از کشورهای جهان هم‌چون کانادا، انگلیس، سنگاپور و پاکستان بیمارستان‌های تک‌جنسیتی وجود دارد که در این بیمارستان‌ها تنها زنان پذیرش شده و توسط کادر درمانی و پیراپزشکی خانم تحت درمان و سرویس‌دهی قرار می‌گیرند.

راه‌اندازی بیمارستان‌های تک جنسیتی در تهران، مسوولان را به این فکر انداخته تا در سایر استان‌های کشور نیز، این نوع بیمارستان را تاسیس کنند تا سایر زنان غیرپایتخت‌نشین نیز از نعمت بیمارستان‌های مخصوص خود بی‌بهره نمانند.

بر این اساس وزارت بهداشت اعلام کرده که راه‌اندازی یک بیمارستان ویژه زنان را در هر استان پی‌گیری می‌کند که پروژه مربوط به این موضوع تعریف و اطلاعات لازم از سطح دانش‌گاه‌های علوم پزشکی جمع‌آوری شده است که بر اساس زمان‌بندی اعلام شده از سوی این وزارت‌خانه طی دو تا سه سال آینده، هر استان دارای یک بیمارستان جامع زنان خواهد شد.

در نگاه اول شاید این طرح، طرح خوب و مورد قبول جامعه زنان ایران باشد، اما اگر وارد جزییات طرح شده و آن را با واقعیت‌های و امکانات موجود جامعه پزشکی تطبیق دهیم، طرحی است که احتمال اجرای آن دور از ذهن است و اگر هم اجرا شود، به صورت ناقص و در حد اسم امکان اجرایی شدن آن وجود دارد.

منتقدان این طرح بر این اعتقاد هستند که در بسیاری از شهرهای ایران هنوز متخصصان کافی در رشته‌های مختلف وجود ندارد، چه رسد به این که برای هر کدام متخصص زن و مرد وجود داشته باشد. هم‌چنین امکانات عمومی‌ بهداشت و درمان هم آن‌قدر گسترده نیست که به سادگی بتوان برای زنان و مردان فضاهای بیمارستانی جداگانه ایجاد کرد.

منتقدان این طرح بر این اعتقاد هستند که در بسیاری از شهرهای ایران هنوز متخصصان کافی در رشته‌های مختلف وجود ندارد، چه رسد به این که برای هر کدام متخصص زن و مرد وجود داشته باشد. هم‌چنین امکانات عمومی‌ بهداشت و درمان هم آن‌قدر گسترده نیست که به سادگی بتوان برای زنان و مردان فضاهای بیمارستانی جداگانه ایجاد کرد.

چند روز پیش هم وزیر بهداشت با اشاره به چالش‌های موجود در سیستم سلامت کشور، کمبود نیروی انسانی را مهم‌ترین چالش پیش روی این نظام در کشور خواند.

وی گفته که اکنون بیش از 850 بیمارستان بین 10 تختخوابی تا 1500 تختخوابی در سطح کشور فعال هستند. 35 هزار تخت بیمارستانی نیز اکنون در حال ساخت و 26 هزار تخت بیمارستانی دیگر نیز در دست مطالعه و طراحی است و در نهایت 77 هزار تخت بیمارستانی به سیستم بهداشت و درمان کشور اضافه می‌شود.

وزیر بهداشت با اذعان به این‌که با این وجود با کمبود نیروی انسانی در گروه‌های مختلف، مخصوصن پرستار مواجه هستیم، سوالاتی را مطرح کرده که برای 77 هزار تخت بیمارستانی در حال ساخت چگونه می‌خواهیم نیرو جذب کنیم و بار مالی این استخدام‌ها چگونه باید تامین شود؟

این در حالی‌ست که بر اساس آمارهای رسمی منتشر شده از سوی سازمان نظام پزشکی، هم اکنون حدود 93 هزار پزشک، 19 هزار دندان‌پزشک، 30 هزار ماما و حدود 14 هزار کارشناس گروه‌های وابسته به پزشکی عضو این سازمان هستند، بنابراین بر اساس جمعیت 70 میلیونی ایران در صورتی که توزیع مناسبی داشته باشیم تقریبن برای هر 750 نفر یک پزشک وجود دارد، این در حالی‌ست که بر اساس استانداردها، باید به ازای هر 500 نفر یک پزشک در کشور وجود داشته باشد.

علاوه بر کمبود پزشک، به گفته وزیر بهداشت بیمارستان‌های کشور با کمبود 30 هزار پرستار مواجه است، این در حالی‌ست که روند مهاجرت پرستاران از کشور نیز روند صعودی خود را طی می‌کند، به طوری که سازمان نظام پرستاری کشور اعلام کرده در سال گذشته 200 هزار پرستار از کشور خارج شده‌اند که 85 درصد آن‌ها زن بوده‌اند.

کمبود متخصص بیهوشی، چشم‌پزشک، زنان و زایمان، داخلی، سونوگراف و ده‌ها رشته مرتبط با پزشکی بدون در نظر گرفتن جنسیت در کشور به شدت احساس می‌شود که توزیع ناعادلانه متخصصان و پزشکان در کشور به مشکلات شهرستان‌ها به خصوص مناطق محروم دامن زده است.

در کنار این امر، وجود نگاه‌های تبعیض‌آمیز جنسیتی جامعه به زنان، تعیین ظرفیت در رشته‌های پزشکی برای دختران و سهمیه‌های ناعادلانه در گزینش متخصصان باعث شده که در حال حاضر کشور به لحاظ دارا بودن متخصصان زن در مضیقه شدید باشد، به طوری که به اذعان رییس بیمارستان آرش، کشور با کمبود متخصصان زن در رشته‌های ارتوپدی، جراحی مغز و اعصاب و قلب مواجه است.

با توجه به شرایط نیروی تخصصی زن در کشور و کم بودن تعداد آن‌ها، بسیاری از کارشناسان بر این اعتقادند که تاسیس بیمارستان‌های زنانه در بسیاری از استان‌های کشور غیرممکن است. حتا برخی از نمایندگان مجلس هشدار داده‌اند که بیمارستان‌های تک جنسیتی وضعیت خدمات‌رسانی به زنان را از وضعیت فعلی، بدتر می‌کند.

در این میان و در حالی که بحث‌ها بر سر راه‌اندازی بیمارستان‌های مخصوص زنان بالا گرفته، یک نماینده مجلس نیز خواهان راه‌اندازی بیمارستان‌های مردانه شده است. این عضو کمیسیون بهداشت مجلس عنوان کرده همان‌‌طور که بیمارستان‌ زنان احداث می‌شود، در مقابل بیمارستان مردان هم نیاز است، چون اگر زن به مرد نامحرم است، مرد هم به زن نامحرم است، این در حالی‌ست که تعداد پرستاران مرد در کشور بسیار کم است.

اما انگار تا چند سال آینده خبری از بیمارستان‌های مردانه نخواهد بود، چراکه وزیر بهداشت عزم خود را برای راه‌اندازی بیمارستان‌های مخصوص زنان جزم کرده و گفته که حتا اگر در استانی امکان ساخت ساختمان جدید برای بیمارستان نباشد، بیمارستان زنان و زایمان آن استان به بیمارستان جامع تبدیل خواهد شد و انواع تخصص‌های لازم توسط متخصصان زن ارایه می‌شود.

البته وزیر بهداشت از حمایت کافی دیگر زن کابینه نیز برخوردار شده است، به طوری که مریم مجتهدزاده، رییس مرکز امور زنان ریاست جمهوری گفته که این حق طبیعی زنان مراجعه‌کننده به مراکز پزشکی است که جنسیت پزشک‌شان را خود تعیین کنند.

در نقد این دیدگاه، کارشناسان مشکلات بهداشت و درمان، مانند کمبود درمان‌گاه و بیمارستان در مناطق محروم، مجهز نبودن بیمارستان‌ها در استان‌ها، مسایل مربوط به بیمه، گرانی دارو و کمبود کادر پزشکی را مسایل مهم‌تر از تعیین جنسیت پزشک معالج توسط بیمار می‌دانند که ابتدا باید مورد توجه مسوولان قرار گیرد.

اگر دولت می‌تواند در عرض شش ماه، چند استان کشور را صاحب بیمارستان‌های تک‌جنسیتی کند، پس چرا به همین سرعت بیمارستان‌های موجود در هر استان تجهیز نشده و نیروی متخصص برای آن‌ها فرستاده نمی‌شود، تا بیماران برای درمان بیماری خود آواره پایتخت و شهرهای بزرگ نشوند؟

مسلمن یک خانم در بیمارستان مجهزی که تک‌جنسیتی هم نباشد، درمان خواهد شد اما در یک بیمارستان مخصوص بانوان غیرمجهز، امکان دارد که جانش نیز به خطر بیافتد. پس به‌تر است مسوولان وزارت بهداشت، به جای پرداختن به اموری که بیش‌تر رنگ و بوی تبلیغاتی دارد، به دنبال سامان‌دهی وضعیت فعلی باشد. به قول یکی از منتقدان، بیمارستان‌های فعلی را سامان دهید، بیمارستان‌های تک جنسیتی پیش‌کش.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,