Saturday, 18 July 2015
21 September 2020
پرونده­ای برای دین

«وارثان آسمان­ و زمین»

2012 March 05

علی فرح­بخش/ رادیو کوچه

«محمود احمدی­نژاد» رییس جمهوری اسلامی، پس از طرح هدف­مند کردن یارانه­ها در ایران، در گفت‌و‌گویی رسمی اعلام کرد که مبلغ پرداختی به مردم، پول «امام زمان» است. وی این موضوع را پیش کشیده­بود که آن طرح را نیز «امام زمان» به او القا کرده­است. او هاله­ی نور در اطراف خود می­بیند و البته بعد از مدتی آن را تکذیب می­کند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«سید‌علی خامنه­ای» رهبر جمهوری اسلامی، در نماز جمعه­ی تهران، پشت تریبونی قرار می­گیرد که روی آن نوشته­شده: «ولایت فقیه، همان ولایت رسول­اله است.»

پیش­تر، یک روحانی شیعه در بستر سیاسی ایران وارد شد و مردم، لقب «امام» به او دادند. عکس وی را در ماه دیدند و حتا معجزه­هایی را نیز به او منسوب کردند. همان مردم، سال­ها بعد، با بروز مشکلات مالی و معیشتی و واخورده از رویاهای شیرین خود، نه تنها دیگر عکس رهبر معنوی و سیاسی خود را در ماه نمی­دیدند، بلکه برای وی لطیفه هم ساختند و به طعنه گفتند که مرقد آن امام راحل و راستین پیشین، امروز فقط برای بیماری­های اسهال و استفراغ شفا می­دهد.

چه چیز سبب می­شود تا یک انسان، خود را نماینده­ی خدا روی زمین احساس کند؟ آیا این پدیده، به کنش­های خود محور انسان مربوط می­شود و یا «دین»، این پتانسیل نهفته را دارد که باعث بروز چنین تفکری در افراد شود؟

این مسئله، فقط مربوط به دین اسلام و دولت­مردان نیست. برای نمونه می­توان اشاره کرد در مسیحیت، بسیاری از کشیش­ها به قدری خود را به خدا و آسمان­ها نزدیک می­دانند که خود را نمایندگان بر حق خدای آسمان­ها قلم‌داد می­کنند. این امر تا آن­جا پیش می­رود که اگر از شخصی گناهی سر‌زده باشد، با اعتراف آن گناه در حضور یک کشیش، بخشیده می­شود.

چندی پیش، یک کشیش آمریکایی، اعلام کرد که قصد سوزاندن کتاب قرآن در یک مراسم رسمی را دارد. مدتی پس از افتادن نام وی بر سر زبان­ها و کسب شهرت، وی اعلام کرد که خدا به وی گفته فعلن از این کار صرف نظر کند. آیا خدا به راستی با این کشیش مسیحی، گپ زده­است؟

ادیان ابراهیمی، انسان را خلیفه­ی خدا روی زمین قلم‌داد می­کنند یا پیروان این ادیان، چنین برداشتی از آن داشته­اند؟ و آیا می­توان پذیرفت که تمام جهان هستی، با تمامی عظمت و پیچیده­گی­هایش، فقط برای انسان­ها خلق شده­است؟ اگر بر فرض بپذیریم که انسان نوعی، نماینده­ی خدا روی زمین است، پرسش بعدی این خواهد بود که وظیفه­ی این نماینده چیست؟ سوالی که هنوز هم برای آن جواب در خور توجهی یافت نشده­است.

به نظر می­رسد که انسان معاصر، در حرکت شتاب­زده­ی زمان، دارد علاقه­ی خود به نماینده­ی خدا روی زمین بودن را هم از دست می­دهد، هرچند که در این میان، هنوز هستند بسیاری که خود را خلیفه­ی خدا روی زمین می­دانند، از یک فرد عامی و کوچه­بازاری گرفته، تا یک رهبر سیاسی و غیره.

در پایان این نوشته، شاید بخشی از دیالوگ «گوتز» و «ناستی» در نمایش­نامه­ی «شیطان و خدا» اثر «ژان پل­سارتر»، بتواند جمع­بندی مناسبی برای این بحث باشد.

گوتز: « من همان­طور که تو را می­بینم، راهم را هم می­بینم. خدا نور هدایت به من عنایت کرده­است.»

ناستی: «وقتی خدا ساکت است، می­توان هر ادعایی را به او نسبت داد…»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , ,