Saturday, 18 July 2015
21 September 2020
مهارت‌های زندگی

«خوش‌تر زعیش و صحبت وباغ وبهارچیست؟»

2012 April 01

 خوش‌تر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟

ساقی کجاست؟ گو سبب انتظار چیست؟

سیمین/ رادیو کوچه

simin@koochehmail.com

     راستش امروز کمی مشغول تدارک دیدن برای سیزده بدر بودم. یافتن جای مناسب، هماهنگی برای رفتن، تهیه خوراکی‌ها و جورکردن بساط بازی و خلاصه هر چیزی که بتواند این سفر کوتاه چند ساعته را دل‌پذیرتر کند.

   داشتم با خودم فکر می‌کردم این سنت سیزده به در رفتن و گذراندن وقتی در میان طبیعت هم از آن اداب خوبی است که ما ایرانی‌ها داریم. البته درسته که پیک‌نیک رفتن در فرهنگ‌های دیگر هم وجود دارد و بخشی از گذراندن اوقات فراغت در خیلی از کشورهاست اما باید اعتراف کنم شاید هیچ مردمی مثل ایرانی‌ها نمی‌توانند حسابی از این کار لذت ببرند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

به یاددارم چند سال پیش فرانسوی‌ها یک برنامه در کاشان برگزار کرده بودند که در پاس‌داشت این بود که ایرانی‌ها بهترین پیک‌نیک روندگان دنیا هستند و من فکر نمی‌کنم کسی در این مساله شکی داشته باشد.

هر زمان که از کنار پارک‌های شهرهای بزرگ غیروطنی رد می‌شوم و این فضاهای طبیعی زیبا را اغلب خالی از جمعیت می‌بینم با خودم فکر می‌کنم اگر این فضاها در ایران بود مثلن یک جایی مثل اصفهان الان مردم بساط آش رشته و قرمه‌سبزی و چای و قلیون را راه انداخته بودند و آن طرف هم بچه‌ها به بازی مشغول بودند. نمی‌دانم شاید به آب و هوا مربوط بشود شایدم به حال و هوای مردم اما به هر حال شاید این جور کردن بساط پیک‌نیک یکی از بهترین مهارت‌هایی است که مردم ما دارند. مهارتی که شاید قدمتش به صدها یا هزاران سال برسد و به احترام ایرانیان به طبیعت و پاس‌داشت نعمت‌های خداوند مربوط بشود. مهارتی که شاید با شادمانی و پای‌کوبی و پختن بعضی غذاها به ویژه آش آغاز شده و بعدها پای کباب کردن و انواع بازی‌های جمعی هم به آن باز شده است. از «الک دولک» و «وسطی» و «تاب» بستن روی درختان گرفته تا بازی‌های نشسته دسته‌جمعی مثل «تخته‌ نرد» و «دبرنا» یا «گل یا پوچ» که همه‌ی اهل خانواده از پیر و جوان را به خودش مشغول می‌کرد و همه‌ی این‌ها می‌رفت تا ساعت‌هایی دل‌پذیر را در دامان طبیعت برای اهالی خانواده مهیا کند.

خلاصه این که بد نیست در هر شرایطی که هستیم در هر جای این کره‌ی خاکی و در هر سن و سالی این مهارت خوب را حفظ کنیم و  با بهانه‌هایی مثل سیزده بدر یا بی بهانه گه گداری سری به دامان طبیعت یا یک جای با صفا کنار دریا، توی جنگل، بالای کوه یا حتا در بوستان نزدیک خانه و کنار حوض وسط حیاط خانه مادر بزرگ بزنیم و چند ساعتی خودمان را رها کنیم از هر چه زندگی جدی و قید و بندهای آن است. مهم نیست وسیله نقلیه شخصی نداریم، مهم نیست امکان یا حال و حوصله‌ی تدارک مفصل نداریم، مهم نیست نمی‌شود بساط کباب برپاکرد یا آش رشته پخت مهم اینه که می‌شود حتا با یک موتور سیکلت یا پای پیاده  خود را به جایی رساند که احساس کمی آرامش بکنی و یک استکان چای سر بکشی و چهارتا دونه تخمه بشکنی و شاید هم نان و پنیری پیک‌نیکت را رنگین‌تر بکند…

پس اگر تا این ساعت هنوز تدارکی ندیدین برای سیزده بدر، بلندشوید و همین حالا هر جا که هستید در هر آب و هوایی، تدارکی ببینید و با سلام خورشید به زمین شما هم به طبیعت سلام کنید و برنامه یک روز دل پذیرو برای خودتون بچینید به خصوص این که امسال یک خوش شانسی برای هم‌وطنان داخل کشورمان هست که این روز می‌افتد به یکی از روزهای کاری و مدرسه و اداره و خلاصه کار تعطیل است و برای دور از وطن‌ها هم که یک روز تعطیل است و دیگر نیازی به اجرای سیزده بدر جبرانی در یک روز تعطیل نیست!

    و البته این نکته مهم را هم در نظر داشته باشید که وقتی به میهمانی طبیعت می‌روید حرمت میزبان را نگاه دارید و دوست خوبی برای طبیعت باشید…

سیزده بدر خوش بگذره…

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,