Saturday, 18 July 2015
24 September 2020
گزارش اجتماعی

«ادامه تضییع حقوق افغان‌ها در ایران»

2012 April 12

سایه کوثری/ رادیو کوچه

جلوگیری از ورود شهروندان افغان در روز سیزدهم فروردین امسال به پارک کوهستانی «صفه» در اصفهان موج گسترده‌ای از مخالفت را به‌دنبال داشت. هرچند این اقدام به بهانه‌ی‌ تامین رفاه مردم در سیزده‌به‌در انجام شده بود.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

روز جمعه یازدهم فروردین امسال، خبرگزاری ایمنا از قول یکی از مسوولان شهر اصفهان خبر داد که برای رفاه شهروندان نیروهای این کمیته با هم‌کاری پلیس امنیت و اداره اماکن در روز ۱۳ فروردین از ورود افاغنه به پارک کوهستانی صفه جلوگیری می‌کنند.

انتشار این خبر با اعتراض‌های شدیدی روبه‌رو شد که هم‌چنان هم این واکنش‌ها ادامه دارد.

«احمد رضا شفیعی» علت این تصمیم را حضور پررنگ افغان‌ها در روز طبیعت در سال‌های گذشته در این پارک کوهستانی و ایجاد ناامنی برای خانواده‌ها عنوان کرده بود.

وی گفته بود: «با توجه به این‌که در روز سیزدهم فروردین خانواده‌ها برای تفریح و تفرج به دامان طبیعت پناه می‌برند، از این رو حفظ امنیت شهروندان و ایجاد فضایی آرام برای گذران اوقات فراغت این روز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.»

حضور افغان‌ها در ایران به اوایل انقلاب برمی‌گردد.

به‌دنبال ناامنی و جنگ طولانی در افغانستان، افغان‌های زیادی از این کشور مهاجرت کردند. از جمله افغان‌های بسیاری به ایران آمدند که زبان، فرهنگ و دین مشترک باعث این مهاجرت شده بود. بیش‌تر مهاجران افغان از سال ۱۳۵۷ با آغاز جنگ‌های سخت میان مجاهدین افغان و شوروی سابق از این کشور بیرون و به کشورهای مختلف پناه بردند.

افغان‌ها برای فرار از جنگ و فقر کشورشان را ترک و به پاکستان و ایران و برخی کشورهای دیگر فرار کردند. ایران بیش‌ترین تعداد مهاجران افغان را پذیرا بود و بعد از ایران، پاکستان کشور پناهندگان افغان شد.

در ایران آغاز مهاجرت افغان‌ها هم‌زمان بود با جنگ ایران و عراق. دولت ایران مرزها را در آن زمان به‌روی مهاجران افغان گشود و بیش‌ترین مهاجران وارد استان خراسان شدند.

افغان‌ها مکلف به پرداخت وجه یا ارایه گذرنامه و ویزا برای ورود به ایران نبودند.

اما همه چیز به همین خوبی نبود. ایران در آن سال‌ها درگیر جنگ بود و بالا رفتن قیمت‌ها به مردم فشار زیادی وارد می‌آورد و در این میان افغان‌ها به‌دلیل عدم دریافت ارزاق عمومی و کوپن سوخت فشار بیش‌تری را متحمل می‌شدند.

افغان‌ها با مشکلات مالی فراوان مجبور شدند به کارهای سخت و سنگین روی آورند. از سویی نه می‌توانستند حساب بانکی داشته باشند یا خانه و ملک بخرند

افغان‌ها با مشکلات مالی فراوان مجبور شدند به کارهای سخت و سنگین روی آورند. از سویی نه می‌توانستند حساب بانکی داشته باشند یا خانه و ملک بخرند.

دولت ایران بر اساس قوانین کشور اجازه کارهای رسمی به مهاجران نداد. از سویی در همه این سال‌ها افغان‌ها مهاجر غیر قانونی محسوب می‌شدند و همین موضوع زمینه سواستفاده بسیار کارفرمایان ایرانی از افغان‌ها را به‌وجود آورد.

افغان‌های ساکن ایران در همه این سال‌ها با مشکلات بسیاری زندگی کردند و خاطرات تلخ فراوان از برخوردهای هم‌زبانان ایرانی خود در این سال‌ها دارند.

ترس همیشگی آن‌ها از مواجهه با ماموران، کنترل‌های گاه و بی‌گاه برای شناسایی و اخراج پناه‌جویان بدون کارت اقامت، عدم اجازه تحصیل به فرزندان ایشان، رفتارهای ناشایست در محیط کار، برچسب‌های توهین‌آمیز به این قشر از مهاجرین و در نهایت تحقیرهای بسیار، تنها بخشی از زندگی این افراد در خاک ایران بوده است.

افغان‌ها در همه این سال‌ها از کم‌ترین حقوق انسانی خود هم محروم بوده‌اند. از بارزترین محدودیت‌هایی که برای مهاجرین قانونی به ایران ایجاد شده بود، می‌توان به موردی اشاره کرد که بالاخره بعد از سال‌ها  اعضای دفتر سفارت افغانستان در مشهد، در سال 1383 اجازه گرفتند تا فرزندان خود را به مدرسه بفرستند، که خود تبعیضی بود برای کسانی که از این حق اولیه نیز برخوردار نبودند. در این میان نمی‌توان این انتظار را داشت که فرزندان مهاجرین غیر قانونی که تنها برای حفظ جان، مجبور به ترک وطن خود شده بودند، اجازه تحصیل داشته باشند. در حالی که در هیچ‌کدام از کشوهای جهان اول، اصل و نسب، رنگ پوست، جنسیت و یا اقامت قانونی و حتی غیر قانونی والدین، مانع از آن نمی‌شود که دولت این دسته از کشورها، فرزندان مهاجرین را از تحصیل ممنوع کنند.

و حالا پس از این‌همه سال هنوز در ایران شاهد رفتارهای غیرانسانی با افغان‌ها هستیم.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,