Saturday, 18 July 2015
24 January 2021
بررسی قاچاق جنسی در ایران در آستانه ارائه گزارش محافظت از قربانیان قاچاق

«قاچاق جنسی در ایران»

2010 January 02

سام شریف/ رادیو کوچه

در حالی که کمتر از یک ماه به  ارئه گزارش وزارت امور خارجه امریکا  در 1 فوریه در مورد قاچاق انسان باقی‌مانده در این گزارش به وضعیت قاچاق انسان بویژه قاچاق جنسی در ایران می‌پردازیم.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

قانون محافظت از قربانیان قاچاق ایالات متحده (TVPA) قاچاق جنسی را این‌گونه تعریف می‌کند :

«قاچاق جنسی که طی آن ارتباط جنسی تجاری از طریق اجبار، کلاه برداری، و یا زور انجام می شود، و یا طی آن فردی که وادار به انجام چنین عملی شده‌است کم‌تر از 18 سال سن داشته باشد.»

اما به این پدیده در ایران همواره با دیده شک وانکار نگاه شده‌است .در سال 1383 یک خبرگزاری داخلی گزارشی از حراج دختران ایرانی در امارات متحده عربی منتشر کرد که هم‌زمان با واکنش‌های شگفت‌زده درباره آن، مقامات قضایی و انتظامی کشور آن را تکذیب و حتا منبع انتشار این خبر را مدتی به خاطر نشر اخبار کذب و تشویش اذهان عمومی، بازداشت کردند.و زمانی که برای اولین بار در۱۷ آبان ۱۳۸۴ یک سایت خبری نزدیک به راستگرایان گزارشی از تن فروشی برخی دختران ایرانی در امارات متحده عربی  به نام فرشتگان سیه بخت منتشر کرد،مقامات ایرانی مجبور به واکنش شدند.

زمانی که برای اولین بار در۱۷ آبان ۱۳۸۴ یک سایت خبری نزدیک به راستگرایان گزارشی از تن فروشی برخی دختران ایرانی در امارات متحده عربی  به نام فرشتگان سیه بخت منتشر کرد،مقامات ایرانی مجبور به واکنش شدند

برخی مسوولان درصدد انکار و تکذیب این خبر بودند اما هم زمان دادستان عمومی و انقلاب تهران خبر از کشف سه باند قاچاق در تهران را داد. اما اندکی بعد سیدعظیم حسینی، مدیرکل مبارزه با مفاسد اجتماعی نیروی انتظامی، در جمع خبرنگاران حاضر شد و حراج دختران ایرانی در فجیره را شدیدا تکذیب کرد و گفت: «هدف از انتشار این خبر سیاه ‌نمایی جامعه ایرانی و سوء استفاده بوده است.» او این را هم گفت که: «انتشار این خبر از سوی برخی مطبوعات و رسانه‌های خارجی به باورهای مردم لطمه زده است.»

وی تصریح کرد: «فعالیت‌های فسادآمیز به شکل سازمان یافته در کشورهای غیراسلامی به عناوین مختلف وجود دارد ایران جزو نوادر کشورهایی است که با این گونه پدیده‌ها به شکل اصولی برخورد می‌کند.»

بازتاب انتشار گزارش حراج دختران در امارات، حتا به بالاترین مقامات رسمی نیز کشیده شد، رییس جمهور خاتمی هم وارد میدان شد و اعلام کرد: «ما از این مساله نگرانیم و این در حالی است که از همین کشورها، کالاهایی که خود می توانیم در داخل تولید کنیم وارد می‌کنیم.»

او البته خبر حراج دختران ایرانی در امارات را تکذیب کرد و گفت: «این مساله یک دروغ است و من به عنوان رییس‌جمهور شایعه حراج دختران ایرانی را لحظه به لحظه و نقطه به نقطه پی گیری کردم و پس از بررسی های گسترده مشخص شد که این یک دروغ و ناشی ازجنگ روانی علیه حیثیت و عظمت مملکت اسلامی است.»

اما چند روز بعد رحیم عبادی رییس سازمان ملی جوانان خبر داد که به دستور خاتمی کمیته ویژه‌ای از ماموران اطلاعاتی برای پیگیری ماجرای حراج دختران تشکیل شده‌است.

قاچاق دختران ایرانی هم‌چنان ادامه یافت

در میان این تایید و تکذیب‌های دو پهلو معضل قاچاق جنسی دختران هم‌چنان ادامه یافت تا ایران بنا به گزارش سالانه وزارت امور خارجه امریکا در سال 2007 در ردیف بدترین کشورها در زمینه قاچاق انسان شناخته شد. در بخش‌هایی از این گزارش آمده‌است: «براساس گزارش منابع غیردولتی، زنان و دختران ایرانی به خارج از کشور نیز قاچاق می‌شوند. در این گزارشات آمده‌است که زنان و دختران ایرانی برای استثمار جنسی تجاری به کشورهای پاکستان، ترکیه، قطر، کویت، امارات متحده عربی، فرانسه، آلمان و انگلیس قاچاق می‌شوند. منابع رسانه‌ای گزارش کرده‌اند که روزانه 54 زن یا دختر ایرانیِ 16 تا 25 سال در پاکستان به فروش می‌رسند. دولت ایران حتی حداقل‌های استاندارد مبارزه با قاچاق انسان را هم رعایت نکرده و تلاش قابل توجهی در این راستا انجام نمی‌دهد.»

نسرین ستوده وکیل و فعال حقوق زنان در مورد علل این پدیده در مصاحبه 2008 خود به دویچه وله گفت: «دلایل متعددی می‌‌تواند داشته باشد. مثل دلایل اقتصادی،‌ فشار بر زنان در ایران و باز هم مجدد اشاره می‌کنم به انکار این قضیه که باعث شد، ما این درد را نادیده بگیریم و اجازه بدهیم که در پیکره‌ی جامعه‌ی ایران به رشد خودش ادامه بدهد.»

در همین راستا  بنا به تحقیقات انجام شده توسط سازمان دفاع از قربانیان خشونت قاچاق زنان در استان‌‌های خراسان و سیستان و بلوچستان، درواقع استان‌های همجوار کشور با پاکستان و افغانستان رایج است و شیوه کار آن‌ها به این صورت است که قاچاقچیان، خانواده‌های فقیر را شناسایی می‌کردند و با معرفی خود به عنوان اهالی زاهدان که صاحب مال و مکنتی نیز هستند دختران را از خوانواده هایشان خواستگاری می‌کردند. این دختران همراه آن‌ها به زاهدان انتقال می‌یافتند و در شهرهای کویته، کراچی و راولپندی به کنیزی و یا روسپی‌گری کشانده می‌شدند و البته به شکل دیگر نیز تعدادی از دختران به کشورهای حاشیه خلیج فارس به ویژه امارات انتقال داده می‌شوند، این دختران اغلب  بین 10 تا 16 سال سن دارند و برای دو مناسبت عمده عید فطر و عید قربان منتقل می‌شوند.

انتقال آن‌ها به دو شکل است:الف-عده‌ای از آن‌ها بطور رسمی خواستگاری می شوند، به نام شیوخ بزرگ عرب و درازای پرداخت مبالغی به خانواده شان از مرز عبور داده می‌شوند.

ب-عده دیگر دخترانی هستند که برای این منظور ربوده می شوند و بدون اجازه پدر و مادر از کشور خارج می شوند. اگر شیوخ عرب در مراسم حفله دختران رابرای همسری بپسندد مشکل زیادی وجود ندارد.مشکل از زمانی بوجود می آید که دختران وارد شده توسط شیوخ مورد استقبال قرار نمی گیرد،بنابراین افراد وارد بازار کار شده و به روسپی گری در کلوپ‌ها و کاباره‌ها مشغول می‌شوند.

تفاوت عمده‌ای که این عده از دختران قاچاق شده با قربانیان قاچاق به پاکستان دارند،این است که اغلب اوقات ظاهرا قاچاق دختران با رضایت و آگاهی قربانیان انجام می شود.در واقع قربانیان از همان ابتدا از مقصد و نحوه کار خود آگاهی دارند. یک نوع رضایت ظاهری که البته به اعتقاد بسیاری از کارشناسان این رضایت ظاهری نمی توانند مانع از این امر شود که ما آنها را در زمره افراد قربانی قاچاق محسوب کنیم.

درواقع این افراد قربانی شرایط نابسامان اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی هستند. دومین ویژگی این قربانیان این است که اکثر قریب به اتفاق قربانیان تمایلی به بازگشت به ایران ندارند .در واقع بیشتر انها ترجیح در همان شرایط غربت و روسپی گری در دوبی بمانند به جای این‌که به ایران بازگردند.

در پایان باید منتظر گزارش یک فوریه 2010 TVPA ماند که در آن آیا رتبه ایران تغییری خواهد کرد یا نه؟

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,