Saturday, 18 July 2015
21 October 2020
تحلیل‌سیاسی روز

«جمهوری اسلامی و تکرارمکررات»

2010 January 07

فرزانه روشن/ رادیوکوچه

شرایط اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی ایران را به یک کشور جنگ زده شبیه کرده‌است، گزارش‌های اقتصادی نهادهای بین‌‌المللی نشان می‌دهد ایران در اغلب شاخص‌های توسعه از تورم گرفته تا ریسک سرمایه‌گذاری خارجی و امنیت شغلی در رده عقب مانده‌ترین کشورهاست.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

فساد اداری در کشور غوغا می‌کند و نمی‌توان طرح بزرگ اقتصادی را پیدا کرد که در آن از رانت خبری نباشد یا اختلاس پنهانی شکل نگرفته باشد.

ایران در میان کشورهای پیرامونی بالاترین رقم تورم و کم‌ترین رشد اقتصادی را دارد و با همسایگانی مانند ترکیه و امارات در سی سال گذشته، چنان فاصله‌ای گرفته که در برخی از زمینه‌ها رسیدن به این دو همسایه  که تا سی سال پیش رقیبی محسوب نمی‌شدند، به آرزو شبیه است

ایران در میان کشورهای پیرامونی بالاترین رقم تورم و کم‌ترین رشد اقتصادی را دارد و با همسایگانی مانند ترکیه و امارات در سی سال گذشته، چنان فاصله‌ای گرفته که در برخی از زمینه‌ها رسیدن به این دو همسایه  که تا سی سال پیش رقیبی محسوب نمی‌شدند، به آرزو شبیه است.

ایران در شش ماه گذشته بالاترین تعداد زندانی سیاسی و روزنامه‌نگار را داشته‌است. آزادی بیان و مطبوعات آن‌چنان شکننده است که منتقدان حکومت نمی‌تو انند مطمئن باشند که شب را در خانه‌شان می‌خوابند یا زندان، مطبوعات برای هر گزارش و یادداشت منتقدانه‌ای توبیخ می‌شوند و تعداد مطبوعات غیردولتی و منتقد به چهار عنوان رسیده‌است.

این حال و روز، ثمره سی سال جمهوری‌اسلامی است و نتیجه انقلاب اسلامی سال 57 که شعارش استقلال، آزادی و عمل به عدالت اسلامی بود. حاکمان جمهوری اسلامی در سی سال گذشته نشان داده‌اند که یک اشتباه را بارها تکرار خواهندکرد و تنها در یک شرایط فاجعه‌آمیز که دیگر توان تکرار اشتباه نباشد حاضرند دست بردارند. تجربه جنگ هشت ساله یکی از این نمونه‌هاست .هشت سال جنگ با عراق تنها زمانی به آتش بس رسید که جمهوری اسلامی توانی برای ادامه جنگ نداشت و ارتش عراق در اواخر جنگ برای بار دوم پشت دروازه‌های خرمشهر بود.

دیپلماسی جمهوری اسلامی نیز همین‌گونه است. در اشغال سفارت آمریکا و آزادی گروگان‌های سفارت، چنان تعللی شد تا عاقبت هیچ امتیازی به ایران نرسید و تنها یک بدنامی جهانی باقی ماند. دشمنی قدیمی جمهوری‌اسلامی و آمریکا نیز امروز ایران را به کشوری متروک تبدیل کرده که هر سال با چند قطع‌نامه تحریمی سازمان ملل مواجه می‌شود. نظام اسلامی در سال‌های ابتدایی شکل گیری‌اش تمام گروه‌ها و احزابی که در انقلاب نقش داشتند را با خشونت از صحنه بیرون کرد.

در همه سال‌های دهه شصت خشونت در تمامی جامعه به عنوان ابزار مدیریتی در دست حاکمان بود. اعدام بی‌محاکمه مخالفان، انحلال کامل همه احزاب، توقیف همه جراید منتقد و خشونت با افراد جامعه در شخصی‌ترین حوزه‌ها اقدامات نظام برای مدیریت بحران‌های سیاسی و اقتصادی و حتی فرهنگی جامعه بود.

به نظر می‌رسد  حاکمان، راهکاری جز خشونت را نیازموده و نیاموخته‌اند. این روش متداول جمهوری‌اسلامی است: نابودکردن مخالفان و تقدس دادن به نظام.

در شرایط بحرانی امروز، نظام به همان راه طی شده می‌روند و به خشونت و سرکوب می‌اندیشد. در چند روزی که از انتشار بیانیه موسوی می‌گذرد، هیچ نشانه‌ای از مسالمت و صلح دیده نشده‌است. دستگیری‌ها هر روز ابعاد جدیدی پیدا می‌کند و کار به اهالی موسیقی هم رسیده‌است. شهرام‌ناظری خواننده سنتی مشهور بازجویی شد و دیروز دبیر تحریریه یک مجله موسیقی به زندان روانه شدند.

سانسور مطبوعات حتی گریبان‌گیر روزنامه قدیمی و به شدت مذهبی «جمهوری‌اسلامی» هم شده‌است

سانسور مطبوعات حتی گریبان‌گیر روزنامه قدیمی و به شدت مذهبی «جمهوری‌اسلامی» هم شده‌است و این روزنامه برای اولین‌بار در تاریخ بیست و چندساله انتشارش از وزارت ارشاد توبیخ کتبی گرفت و مسیح مهاجری مدیر مسوول روزنامه تحت‌فشار برای استعفاست.

گویا نظام سعی می‌کند تا همه راه‌کارهایی که میرحسین موسوی به عنوان نجات از بحران مطرح کرده را برعکس عمل کند. اگر ذات جمهوری‌اسلامی را خشونت و بی‌نیازی به عقل بدانیم. باید منتظر ماند تا حاکمان اسلامی برای آخرین بار این حربه دوست‌داشتنی خود را به کار برند.

بعید به نظر می‌رسد نظام اسلامی پیش از ناامیدشدن از سرکوب و ارعاب به تدبیر و عقلانی رفتارکردن برسد. با این حساب و بنابر روانشناسی سی‌ساله جمهوری اسلامی باید منتظر بود تا رهبری فعلی و مشاوران محدودش آخرین راه‌های سرکوب را هم بیازمایند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , ,