شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
28 August 2016
پس‌نشینی تند

«مستحق مرگ یا تمجید؟»

۱۳۹۱ مرداد ۰۹

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

کم نبوده و نیستند شخصیت‌هایی در تاریخ جهان که در چشم برخی از مردم به عنوان قهرمانان، انقلابیون و یا مصلحینی بزرگ شناخته می‌شدند و در نگاه شماری دیگر اما آن‌ها به جز عده‌ای تروریست، آدم‌کش و دشمن بشریت نبوده‌اند. «ایلیچ رامیرز سانچز» (Ilich Ramírez Sánchez) یا «کارلوس»، انقلابی یا تروریست مشهور، که بسیاری او را با لقب «شغال» می‌شناسند یکی از کسانی است که هنوز بسیاری از چپ‌گرایان دنیا از او به بزرگی یاد می‌کنند و شماری دیگر او را مستحق مرگ می‌دانند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«کارلوس» در سال ۱۹۴۹ در ایالت «تاچیرا» در غرب ونزوئلا به دنیا آمد. پدرش مارکسیستی معتقد بود و او را «ایلیچ»، مانند نام پدری لنین، نامید. دو برادر کوچک‌ترش هم «ولادیمیر» و «لنین» نام دارند. او در نوجوانی به سازمان جوانان حزب کمونیست ملی پیوست. سال ۱۹۶۶ به هم‌راه پدرش در کنفرانس اجلاس افتتاحیه سازمان هم‌بستگی با مردم آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین در «هاوانا» شرکت کرد و تابستان آن سال در اردواگاه ماتانزاس، مدرسه آموزش جنگ چریکی در نزدیکی هاوانا، گذراند. شهرت اصلی «کارلوس» به خاطر حمله به مقر اوپک در سال ۱۹۷۵ است. او و یارانش به شکل خدمت‌کار به محل اجلاس در وین نفوذ کردند و با اسلحه مقامات را تهدید کردند و سپس در سالن مواد منفجره کار گذاشتند. آن‌ها دیپلمات‌ها را به سه دسته دوست، بی‌طرف و دشمن تقسیم کردند که دوستان شامل الجزایر، عراق و لیبی و دشمنان شامل ایران، عربستان، امارات متحده‌ی عربی و قطر بودند. آن‌ها هم‌راه با گروگان‌های‌شان با هواپیما به الجزایر رفتند. مهم‌ترین این گروگان‌ها دکتر «جمشید آموزگار»، مذاکره‌کننده ارشد نفتی ایران و «احمدزکی یمانی»، وزیر نفت عربستان سعودی بودند. این گروگان‌گیری در نهایت با دریافت پانزده میلیون پوند باج و آزادی همه گروگان‌ها و گریختن «کارلوس» و یارانش به پایان رسید.

او سپس دست به اقداماتی در فرانسه زد که مقامات این کشور از آن‌ها به عنوان یک جنگ خصوصی یاد می‌کنند. از جمله این حملات که در سال‌ها ۱۹۸۲ و ۸۳ انجام شد انفجار دو قطار در فرانسه و چند مورد بمب‌گذاری، از جمله مقابل دفتر سه روزنامه و دفتر مرکزی رادیو فرانسه، و حملات نارنجکی در اماکن عمومی فرانسه را می‌توان نام برد. یکی دیگر از اقدامات او اقدام به ترور «محمدرضا پهلوی»، شاه سابق ایران، در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۵۸ در مکزیک بود. یک هفته بعد «صادق خلخالی» اعلام کرد که او حکم اعدام شاه را صادر کرده‌ و به فداییان اسلام گفته‌ است که شاه را در هر کجا که باشد به سزای عمل خود برسانند. او در چهارم تیر ماه اعلام کرد که «کارلوس» در هماهنگ کردن عملیات مربوط به اعدام شاه سابق ایران شرکت دارد و عناصر ساندنیست و رزمندگان ناسیونالیست امریکای لاتین نیز در این عملیات شرکت دارند و برای انجام این عملیات ۱۴۰ هزار دلار جایزه تعیین شده‌ است. دو روز بعد از این مصاحبه چند بالگرد به اقامت‌گاه «محمدرضا پهلوی» حمله کردند و آن را از فاصله چند متری زیر رگبار گلوله گرفتند. محافظان پس از چند لحظه رو به بالگردها آتش گشودند و آن‌ها را فراری دادند. در این حادثه به کسی آسیب نرسید.

«کارلوس» سال‌ها در لیست بزرگ‌ترین فراریان تحت تعقیب در جهان قرار داشت. وی در ۱۹۹۳ در کشور آفریقایی سودان دستگیر و به فرانسه تحویل داده شد. دادگاه محاکمه او یکی از جنجالی‌ترین دادگاه‌های اواخر قرن بیستم بود. دادگاه او در سکوت کامل رسانه‌های خبری فرانسه برگزار شد. او دادگاه خود را «مزخرف و چرند» خواند و گفت مقامات فرانسه حق ندارند از او بازجویی و او را محاکمه کنند زیرا او را به صورت غیرقانونی در سودان دستگیر و به فرانسه منتقل کرده‌اند. «کارلوس» در آخرین دفاع خود گفت: «من یک انقلابی هستم و تا پایان عمر خود یک انقلابی خواهم ماند و هر مبارزه‌ای که کردم برای خودم نبود بلکه برای نجات مردم تحت ستم و علیه زورگویان و استثمارگران و به منظور تضعیف آن‌ها بوده ‌است. مبارزه من یک مبارزه سیاسی بوده، مبارزه‌ای که با هدف خدمت به محرومان صورت می‌گرفت. بنابراین یک زندانی سیاسی هستم و برای عقیده‌ام محاکه می‌شوم. من عاشق انقلاب برای تامین سعادت مردم هستم. من عاشق تامین عدالت برای مردم تحت ستم هستم و برای عقیده‌ام محاکمه می‌شوم.»

«کارلوس» در این دادگاه به جرم قتل دو پلیس و یک شهروند عادی در سال ۱۹۷۵ به حبس ابد محکوم شد. وی بار دیگر در سال ۲۰۱۱ برای عملیات‌ زنجیره‌ای خود در سال‌های ۸۲ و ۸۳ در فرانسه محاکمه شد و این بار هم به اتهام قتل ۱۱ نفر و مجروح کردن بیش از ۱۵۰ نفر به حبس ابد محکوم شد. دادگاه کارلوس چند ماه پس از سرنگونی «معمر قذافی» و قتل وی در لیبی برگزار می‌شد. «کارلوس» در جریان سخن‌رانی پنج ساعته خود در دادگاه متنی را خواند که مدعی بود «وصیت‌نامه» قذافی است و او را بزرگ‌ترین انقلابی دنیا توصیف کرد. وی سخنان خود را با شعار «زنده‌باد انقلاب، الله‌اکبر» تمام کرد که توسط حدود ۱۵ نفر از هوادارانش در سالن دادگاه تکرار شد. «کارلوس» هوادارانی نیز در بین سیاست‌مداران بزرگ دنیا دارد. در سال ۱۳۸۸ «هوگو چاوز» رییس‌جمهوری ونزوئلا در یک سخن‌رانی در جمع سیاست‌مداران سوسیالیست سراسر جهان وی را یک مبارز انقلابی دانست و او را «وارث برحق مقدس‌ترین نبردها، نبرد در راه خلق و عدالت اجتماعی» توصیف کرد.

منبع: ویکی‌پدیا

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,