شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
25 August 2016
پس‌نشینی تند

«چراغی که در خانه خاموش است»

۱۳۹۱ مرداد ۲۸

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

زلزله‌ی آذربایجان که اتفاق افتاد برخی از هم‌وطنان‌مان با توجه به نزدیکی روز قدس در شبکه‌های اجتماعی پیشنهاد کرده بودند تا ایرانیان در این روز انرژی و هزینه‌ی خود را به جای موضوع فلسطین به بحث هم‌وطنان زلزله‌زده‌مان معطوف کنند. گسترش این بحث سبب واکنش تند و عصبی برخی از دوستان روزنامه‌نگار و فعال چپ شده بود. آن‌ها بر این باور بودند که موضوع مردم فلسطین و مظلومیت و شرایط سختی که بر آن‌ها می‌گذرد ربطی به جمهوری‌اسلامی و حاکمان آن نداشته و بحثی انسانی و حقوق‌بشری است که همواره باید از سوی مردم حق‌طلب و آزاده‌ی ما مورد توجه قرار بگیرد. نگارنده اما بر این باور است که این دوستان ما دو موضوع اساسی را در این میان فراموش کرده و یا نادیده گرفته‌اند، نخست نقش جمهوری‌اسلامی و هم‌فکران آن در منطقه در سو‌استفاده از موضوع فلسطین و دوم بحث اولویت‌های مردم ایران است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در این‌که سال‌هاست مردم کشور فلسطین رنج فراوانی را متحمل شده و می‌شوند شکی وجود ندارد، گرچه که باید گفت که همه‌ی مشکل هم در سوی اسراییلی ماجرا خلاصه نمی‌شود و رفتار اعراب و فلسطینیان و دخالت‌های بی‌مورد و خودخواهانه‌ی دیگر کشورهای اسلامی نیز در به وجود آمدن شرایط موجود تاثیر فراوانی داشته‌اند. در این میان اما سال‌هاست که جمهوری‌اسلامی با سو‌استفاده از موضوع فلسطین سعی در پیش‌برد اهداف و نفوذ خود در منطقه داشته‌ و از این طریق راه را برای کمک به گروه‌های تروریستی در منطقه و جهان هموار کرده‌ است. هر ساله به این بهانه میلیون‌ها دلار از سرمایه‌ی مردم کشورمان صرف برگزاری چنین روزی در نقاط مختلف جهان می‌شود، بدون آن‌که حتا یک دلار از این بودجه‌های هنگفت برای رفاه حال و یا تغییر شرایط مردم فلسطین هزینه شود. این‌که برخی دوستان انتظار دارند تا ایرانیان آزاده نیز با شرکت در چنین مراسمی با عوامل جمهوری‌اسلامی هم‌راه شوند نیز از سر ساده‌لوحی آنان است. چه کسی است که نداند تظاهراتی که امروزه در تمام نقاط جهان و به ویژه پایتخت‌های کشورهای اروپایی و غربی به وسیله‌ی جمهوری‌اسلامی و عوامل آن برگزار می‌شود هدفی به جز تبلیغ ایدئولوژی اسلام افراطی و تطهیر چهره‌ی منفی حکومت ندارد و شرکت در آن و هم‌راهی با جمعی جیره‌خوار و ساندیس‌خور تروریست در خیابان‌ها که بیش‌تر آن‌ها دارای سوابق قضایی و امنیتی در کشورهای غربی هستند، به جز کارکرد منفی و ارایه‌ی چهره‌ی خشن از مردمان خاورمیانه اثر دیگری نداشته و ندارد. شکی نیست که همواره دست دوستان طرف‌دار حقوق‌بشر در چنین کشورهایی برای کمک به فلسطینیان و دیگر محرومان و مظلومان در کشورهای دیگر باز است.

موضوع قابل تامل دیگر این است که مردم ما در طول سی سال گذشته همیشه حس کرده‌اند که در برنامه‌ریزی حاکمان جمهوری‌اسلامی و در طبقه‌بندی اولویت‌های ملی در درجه‌ی دوم اهمیت قرار گرفته‌اند. نگاهی گذرا به سابقه‌ی طولانی چنین رفتاری از جمهوری‌اسلامی همه چیز را بر ناظران آگاه روشن خواهد کرد. هیچ کس کمک‌های بلاعوض و بی‌فایده‌ی جمهوری‌اسلامی را در آفریقا فراموش نکرده است. کم‌تر ایرانی است که از سرمایه‌گذاری‌های میلیاردی جمهوری‌اسلامی در آمریکای‌جنوبی و جنوب لبنان و سوریه بی‌خبر بوده باشد و متاسفانه همه‌ی این‌ها در حالی صورت گرفته است که مردم بسیاری در کشور ما از حداقل‌های یک زندگی ساده محرومند، بی‌کاری بیداد می‌کند و تعداد زیادی از شهرها و استان‌های کشور عزیزمان در زیرساخت‌های اولیه مشکل دارند چه رسد به امکانات رفاهی. پس باید به چنین هم‌وطنانی حق داد تا از خود بپرسند که در شرایطی که فقط چند روز قبل مصیبتی عظیم بر کشور ما وارد شده است و هزاران هزار ایرانی زلزله‌زده و داغ‌دار شب‌ها را در زیرچادر سر می‌کنند چرا باید اولیت حاکمان ما صرف میلیاردها تومان برای برگزاری مراسم فرمایشی و حکومتی روز قدس باشد. جا دارد تا از دوستان چپ پرسیده شود که آن‌ها در دو دهه‌ی اخیر چند نمونه از هم‌راهی، هم‌دلی و واکنش کنش‌گران و فعالان مسلمان و عرب را با مردم مظلوم ایران و گرفتاری‌های‌شان دیده‌اند که اکنون چنین برای روز قدس جامه بر تن می‌درند؟ اگر کمی واقع‌بین باشیم و چشم خود را بر روی حقایقی که در جهان پیرامون ما می‌گذرد نبندیم می‌توانیم با تعصب کم‌تری درباره‌ی ریشه‌ها و عوامل به وجود آمدن شرایط کنونی تصمیم گرفته و آن‌ها را درست تحلیل کنیم.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,