شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
07 October 2016
شاد و تندرست

«تاتسیانا و بازگشت به سرزمین مادری»

۱۳۹۱ شهریور ۰۹

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

«لیلا رجبی» یا همان «تاتسیانا ایلیوشچانکا» یکی از هشت زن المپیکی ایران بود که به لندن رفت اما نتوانست نتایج خوبی بگیرد. پس از بازگشت او اما بسیاری از مسوولان ورزش کشور زبان به انتقاد از او گشودند. این سخنان آن قدر ادامه یافت تا صدای این پرتاب‌گر نجیب بلاروس‌تبار نیز درآمد. «لیلا» که فقط به ‌خاطر عشق به همسر بوشهری‌اش «پیمان رجبی» که او نیز دونده است در ایران مانده، قبول کرد که به ‌عنوان ورزش‌کار ایرانی در مسابقات جهانی شرکت کند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اکنون «رجبی» در مصاحبه با خبرگزاری‌ها اظهار کرده است که در حق او اجحاف شده و او از تمام امکاناتی که برای بسیاری دیگر از ورزش‌کاران المپیکی فراهم شده بود محروم بوده است. او بر این باور است که اگر اکنون مسوولان به تندی از او انتقاد می‌کنند به این سبب است که می‌خواهند تا کم‌کاری خود را بر گردن ورزش‌کاران بیاندازند. حالا شرایط برای «لیلا رجبی» به جایی رسیده است که به باور خودش اگر این وضعیت ادامه پیدا کند به کشور خود باز خواهد گشت چرا که در بلاروس همه چیز حرفه‌ای است و شرایط اردویی و تمرینی برای همه‌ی ورزش‌کاران و در هر رده‌ای برابر است. «تاتسیانا» پیامی نیز برای مردم ایران دارد و می‌گوید:

«من با شرایط بسیار بد و امکانات محدود توانستم ورودی المپیک را بگیرم. مصاحبه‌هایی که مسوولان علیه من می‌کنند به جز این‌که من را دل‌سرد کند هیچ چیز دیگری ندارد. برای این‌که بتوانیم ورزش زنان ایران را گسترده کنیم باید به آن‌ها پر و بال بدهیم. من تمام تلاش خود را کردم تا در المپیک برای ایران مدال بگیرم اما نمی‌توانم با این امکانات معجزه کنم و یک شبه مدال طلای المپیک را بگیرم.»

———————————————————-

وقتی که یک هفته پیش «محمد مایلی‌کهن» از شرایط فرهنگی حاکم بر باشگاه‌های فوتبال ما و جوایز میلیونی و بی‌مورد به بازیکنان و جوانان انتقاد کرد خیلی‌ها این مسایل را به حساب این گذاشتند که «مایلی» سنگ خودش را به سینه می‌زند اما واقعیت این است که وقتی به آن چه در باشگاه‌های بزرگ فوتبال دنیا می‌گذرد و نظم و انضباطی که بر آن‌ها حاکم است نگاهی بیاندازیم همه چیز برای‌مان روشن می‌شود. در آخرین نمونه از این اتفاقات «آلکس فرگوسن» سرمربی تیم «منچستر یونایتد» بازیکنان جوانش را از سوار شدن بر ماشین‌های گران‌بهایی که شرکت «شورولت»، اسپانسر جدید این تیم به آن‌ها هدیه داده است منع کرد.

«فرگوسن» گفته است که می‌ترسد بازیکنان جوانش با این هدایای گران‌قیمت مغرور شده و تمرکز خود را از دست بدهند. روزنامه «دیلی میل» انگلیس در گزارشی نوشته است که این مربی فقط اجازه داده است که بازیکنان بالای 23 سال تیم از این ماشین‌ها استفاده کنند. «فرگوسن» همواره از مربیانی بوده که روی نظم و انضباط بازیکنان تیمش بسیار حساس بوده است و هیچ‌گونه اعتراضی را از آن‌ها برنمی‌تابد، اخراج ستاره‌هایی چون «یاپ استام»، «دیوید بکام»، «رود فان نیستلروی»، «کریس رونالدو» و «روی کین» که او را پسر «فرگوسن» می‌خواندند شاهد این ادعاست.

———————————————————-

«محمد پنجعلی» عضو سابق هیت مدیره باشگاه پرسپولیس در گفت‌وگو با رسانه‌ها مطالبی جالبی را درباره‌ی فوتبال باشگاهی و ملی بیان کرده است. این بازیکن سابق تیم ملی و باشگاه پرسپولیس تهران اظهار کرده است که در فوتبال مریض ایران به‌ترین مدیران هم نمی‌توانند به عنوان اعضای هیت مدیره‌ی باشگاه‌های پرسپولیس و استقلال موفق عمل کنند. «پنجعلی» در ادامه گفته است که: «متاسفانه یک سیستم کاملن اشتباه و مخالف فوتبال دنیا بر فوتبال ایران حاکم است که اجازه نمی‌دهد به‌ترین مدیران هم عمل‌کرد مطلوبی از خود به جای بگذارند و این که چه افرادی به عضویت هیات مدیره باشگاه پرسپولیس در می‌آیند اصلن مهم نیست چرا که راه‌گشای مشکلات این فوتبال نفر نیست و افراد نمی‌توانند در آن تاثیر مستقیمی داشته باشند ضمن آن‌که این شرایط روز به روز بدتر هم می‌شود.»

این مدافع قدیمی فوتبال ما در مصاحبه‌اش بر نکات دیگری از جمله درآمدزایی باشگاه‌ها، بحران در پرسپولیس و حضور مدیران غیرورزشی در این باشگاه تاکید کرده و سخنان جالبی را بیان کرده است اما آن‌چه که در این میان جای پرسش دارد این است که چرا همه‌ی این مسایل امروز یاد آقای «پنجعلی» افتاده است؟ مگر چند سال پیش که خود ایشان و دوستانش در این باشگاه کاره‌ای بودند مشکلی وجود نداشت؟ به نظر می‌رسد که متاسفانه هنوز بسیاری از افراد در ورزش و به ویژه فوتبال ما سنگ خودشان را به سینه می‌زنند و بیش از آن‌که منافع ملی برایشان مهم باشد به فکر موقعیت‌های فردی هستند.

———————————————————-

رییس ستاد اقامه نماز کشور سخنانی جالبی را درباره ورزش و نماز بیان کرده و گفته است: «برای ترویج نماز و نمازخوانی باید از ورزش‌کاران قهرمان بهره گرفت، چرا که رفتار ورزش‌کاران موفق به طور حتم تاثیرگذاری بیش‌تری روی نوجوانان و جوانان خواهد داشت.»

«محسن قرائتی» در نشستی که با موضوع نماز و تبیین جای‌گاه آن در ورزش برگزار شده است اضافه کرده که: «مسوولان فعال در عرصه ورزش نیز باید در برنامه‌های اقامه نماز حضور فعال داشته تا الگویی در این زمینه برای ورزش‌کاران باشند.»

«قرائتی» پیشنهاد کرده است که در هر مجموعه ورزشی یک اسلام‌شناس به منظور معرفی هرچه به‌تر مسایل دینی و اعتقادی و پاسخ به سوالات بی‌شماری که برای نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به ورزش پیش می‌آید حضور داشته باشد. او هم‌چنین اظهار داشته است: «یک ورزش‌کار با به جا آوردن سجده‌ی شکر بعد از به‌دست آوردن مدال می‌تواند به راحتی فرهنگ و اعتقادات خود را به دنیا نشان دهد در صورتی که انجام این امر توسط یک مبلغ دینی بسیار زمان‌بر و کاری دشوار است.»

عجیب این است که «محسن قرائتی» و دیگر دوستان‌شان پس از سه دهه نفهمیده‌اند که امور فردی و شخصی انسان‌ها را نمی‌توان با چنین روش‌هایی شکل داد. ایشان باید به فکر حل کردن دوگانگی‌هایی باشند که این نظام در ذهن جوانان و نوجوانان این کشور بوجود آورده است. وقتی دست‌گاه تبلیغاتی جمهوری‌اسلامی ورزش‌کاران و هنرمندان مشهور را در حال خواندن نماز و اجرای مراسم مذهبی و عبادی نشان می‌دهد اما درست چند روز بعد مردم همان افراد را در جشن‌ها و پارتی‌های خصوصی در حال خوشگذرانی با دختران و یا نوشیدن مشروبات الکلی می‌بینند و یا خبر رسوایی‌های اخلاقی آن‌ها را در مطبوعات می‌خوانند چه کسی پاسخ‌گوی تناقضات ذهنی ایجاد شده است؟ اگر آقایان دست از این همه ریاکاری و تزویر برداشته و امور فردی و خصوصی مردم را از دین و ایمان و عبادت گرفته تا تفریح و خوش‌گذرانی به حال خودشان واگذار کنند نتیجه‌ی به‌تری حاصل نخواهد شد؟

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,