شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
26 August 2016
پس‌نشینی تند

«دم خروس سفارت»

۱۳۹۱ شهریور ۱۹

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

کشور کانادا سفارت خود در تهران را تعطیل و همچنین دستور خروج دیپلمات‌های ایرانی از این کشور را نیز صادر کرده است. پس از این اقدام بحث‌ها و گفت‌وگوهای فراوانی در میان کنشگران سیاسی و همچنین مردم عادی پیرامون پیامدهای مثبت و منفی این موضوع درگرفته است. برخی این حرکت را به ضرر شهروندان ایران و کانادا و بر مواضع و جهت‌گیری‌های سیاسی جمهوری اسلامی بی‌تاثیر دانسته‌اند و شماری دیگر این اقدام را گامی در جهت انزوای هر چه بیشتر بین‌المللی حاکمان جمهوری اسلامی می‌دانند و آن را مثبت تلقی می‌کنند.

واقعیت این است که نخست باید دید نوع و اندازه‌ی ضرر و ضربه‌ای که برخی از نویسندگان و تحلیل‌گران معتقدند با بسته شدن سفارت‌های ایران و کانادا متوجه مردم عادی شده است به چه میزان است و در درجه‌ی دوم این دوستان چه راه‌کار دیگری را برای نمایش مخالفت کشورهای دموکراتیک با اقدامات تروریستی و ضدبشری جمهوری اسلامی مناسب می‌دانند؟

در اینکه که بستن شدن سفارت‌های جمهوری اسلامی مشکلاتی را برای ایرانیان خارج از کشور ایجاد می‌کند شکی نیست اما باید دید حجم و میزان چنین مشکلاتی چقدر است. آیا انجام کارهای کنسولی و یا گرفتن ویزا و یا تعویض مدارک شناسایی کارهایی است که با تعطیلی یک سفارت، دیگر قابل انجام نخواهد بود؟ عزیزان ایرانی مقیم آمریکا که سال‌هاست با مشکلی مشابه مواجه هستند چه کرده‌اند؟ قدر مسلم قطع روابط دو کشور ایران و کانادا هزینه‌های مالی را برای ایرانیان خارج از کشور در پی خواهد داشت اما آیا فشار این مسئله آن قدرها کمر شکن است که آنها از پسش برنیایند؟ واقعیت این است که باید از دوستانی که با چنین اقدامات بین‌المللی مخالفند پرسید که راه‌کار جایگزین آنها برای نشان دادن مخالفت دیگر کشورها با وجه‌ی غیر دموکراتیک و ضدبشری جمهوری اسلامی چیست؟ آیا بسنده کردن به صدور چند بیانیه بر علیه ایران و ادامه روابط پرسود تجاری با حاکمان جمهوری اسلامی و بازگذاشتن راه برای رفت و آمد و سرمایه‌گذاری خانواده‌ و منصوبین نظام در غرب و به ویژه کانادا تغییری در رفتار جمهوری اسلامی داده است؟

واقعیت این است که با وجود آنکه حاکمان جمهوری اسلامی سعی دارند تا به طور مستقیم و غیرمستقیم به دنیا نشان دهند که تحریم‌های اقتصادی و دیپلماتیک تاثیری بر اراده‌ی نظام نداشته و حاکمان تهران هراسی از آن ندارند اما حقیقت ماجرا این است که خود آنها بهتر از هر کسی می‌دانند که هدف اصلی غرب از چنین تحریم‌هایی افزایش میزان نارضایتی مردم از حکومت است که بدون شک در طویل مدت تاثیر خود را خواهد گذاشت. کافیست تا به سایت‌ها و خبرگزاری‌های اصول‌گرا و محافظه‌کار سری زده شود تا تحلیل‌ها و میزان ترس آنها از اقدام دولت کانادا دیده شود. به عنوان نمونه به نوشته زیر توجه کنید:

«کارشناسان معتقدند که این نوع عملکرد کانادا، با توجه به تعداد قابل توجه مهاجران و اتباع ایرانی مقیم کانادا و اتباع کانادا در ایران، تنها باعث افزایش هزینه‌های مردم در سفر به کشورهای منطقه نظیر ترکیه و افزایش هزینه‌ها و زحمت آنها می‌شود و تاثیری در کاهش حمایت ایران از سوریه و انتقاد از اسرائیل ندارد. در حال حاضر مردم جهان در کشورهایی که کنسولگری و سفارتخانه‌های کشور مقصد وجود ندارد، برای خدمات کنسولی باید چند برابر هزینه کنند و هزینه‌های سنگین و پول فراوان خرج کنند، چند روز یا چند هفته وقت صرف کنند و برای مراجعه به کشورهای مجاور و سفارت‌خانه‌ها و کنسولگری‌های کشور همسایه، زحمت بسیار و پول زیاد خرج کنند و مشکلات بسیار مانند گم‌شدن مدارک، اقامت در شرایط سخت و انواع مصایب را تحمل کنند و عاقبت مشخص نیست که آیا خدمات مورد نظر خود را دریافت می‌کنند و اجازه ورود به کشور مقصد را دریافت می‌کنند یا خیر؟ در چنین شرایطی کشورهایی مانند کانادا و انگلیس که خدمات کنسولی را در کشورهای همسایه ایران ارایه می‌دهند، جز تحمیل هزینه‌های سنگین و زحمت و هزینه فرصت فراوان که معلوم نیست عاقبت خدمات کنسولی و دریافت ویزا به همراه داشته باشد یاخیر چه نتیجه‌ای گرفته‌اند و جز افزایش فشار بر مردم، چه نتیجه‌ای کسب کرده‌اند؟»[1]

معلوم نیست که حاکمان جمهوری اسلامی از چه زمانی نگران وضعیت اتباع خود و شرایط آنها شده‌اند؟ این نوشته به خوبی ترس حاکمان تهران را از شرایط موجود نشان داده و به روشنی آشکار می‌کند که آنها بهتر از هر کسی واقفند که هدف اصلی این اقدامات تغییر رفتارهای حاکمان جمهوری اسلامی است. به هر صورت عزیزان خارج‌نشین نیز باید بدانند که هر چیزی هزینه‌ی خودش را دارد و قرار نیست تا ابد برای انجام تغییرات در کشور فقط مردم عادی درون ایران مشکلاتی را متحمل شوند. پس بهتر است به جای شکوه‌های بی‌مورد از ترس به تعویق افتادن دیدارهای تفریحی تابستانی از ایران و سرمایه‌گذاری‌هایشان در دو کشور، کمی هم به فکر راه‌های عملی‌تر برای دفاع از روند آزادی‌‌خواهی در ایران باشند.



[1] http://khabareghtesadi.com/fa/news/2446/%D8%AA%D8%B9%D8%B7%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D9%88%D9%84%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%87-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,