Saturday, 18 July 2015
07 July 2020
کتاب‌خانه‌ی کوچک من- بخش دوم

«در مرز»

2012 September 16

نهال نوریان / رادیوکوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

آن زمان که وارد ساحت جدید و ناشناخته‌ای برای یک فعالیت مشابه می‌شویم، نباید انتظار داشته باشیم که همه‌چیز چون گذشته باشد و یا از سویی دیگر نباید در این امر بکوشیم که یک حضور همسان را برسازیم بلکه باید در نظر آورد که هر خواستگاه جدیدی به خودی خود ویژگی‌هایی دارد که آن ویژگی‌ها می‌توانند کیفیت متفاوتی را نمایان سازند.

تعریف نشریه با ورود به فضای سایبری دچار تغییر شده است به گونه‌ای که این تغییر را تفاوت حوزه‌ی سایبر برساخته است ولی این به آن معنا نیست که استانداردهای این حوزه دچار فروکاست شده‌اند. در این مجال فقط به ویژگی‌های گونه‌ای از نشریه‌ها پرداخته می‌شود که به نشریه‌های رسمی کاغذی بسیار نزدیک و متشابه هستند و شاید وقتی نسخه‌ی چاپی آن‌ها را با یاری گرفتن از چاپگر خانگی در دست بگیریم، آن‌قدرها تفاوتی را نیابیم. این گونه از نشریه‌های حوزه‌ی سایبری، بسیار معتقد به سیاق گذشته هستند و تقریبن همه‌ی المان-هایشان چه به لحاظ فرم، صفحه‌بندی، طرح جلد، محتوا و حتا سیاست‌گزاری متعلق به دنیای نشریه-های رسمی کاغذی هستند. این گونه‌ی در مرز، فراگیرترین گونه‌ی نشریه‌های سایبری در میان فارسی‌زبانان است آن‌چنان که نسخه‌ی الکترونیکی مجله‌های کاغذی در خوزه‌ی رسمی نیز با حضور در دنیای وب، اغلب در این حوزه حضور می‌یابند.

نشریه‌هایی با این کیفیت و با این نوع ساختار، به سبب در راه گرفتن شیوه‌ی معمول و به‌جهت این‌که ذهن‌های سنت‌گرا و نوستالژی‌زده از طرفداران آن هستند، توانسته‌اند جای خود را در میان مخاطبان به-خوبی باز کنند و راه خود را بگشایند و از دیگر سو، رسانه‌های دیگر با شیوه‌ی عرضه‌ی متفاوت و یا حتا با وجود به‌کارگیری راه‌های دیگر و بهره‌گیری از ابزارها و امکان‌های بیشتر نتوانسته‌اند اقبال قابل توجهی را از آن خود کنند. اگرچه یکی از علت‌های مهم این رویکرد مخاطبان، پیروی از سنت‌های پیشین است ولی مسایل دیگری چون ابزار دردسترس، فیلترینگ شدید، نبود دانش کافی و همین‌طور جایگیری نامناسب می‌تواند از دلابل ناکارآمدی و عدم موفقیت این رسانه‌ها باشد ولی در هر صورت این نشریه‌ها نیز آرام‌آرام در حال باز کردن راه خود هستند و هر روز به کیفیت آن‌ها افزوده می‌شود. این خبر خوبی است چرا که استفاده‌ی هرچه بیش‌تر از امکان‌های تحت وب می‌تواند گام مثبتی در عرصه‌ی رسانه‌ای پویا باشد. نکته‌ی قابل توجهی که در مورد نشریه‌های در مرز جلب توجه می‌کند این است که نشریه‌هایی که در حال حاضر به سیاق نشریه‌های کاغذی عمل می‌کنند، بیش‌تر از آنِ حوزه‌ای برمی‌خیزند که از اتفاق در شمار نشریه‌های رسمی نیست. برای نمونه می‌توان از خیل قابل توجه نشریه‌هایی نام برد که یا در گروه نشریه‌های ادبیات غیررسمی و حاشیه‌ای می‌گنجند یا متعلق به سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی‌ای هستند که شانس حضور در جمع نشریه‌های رسمی را ندارند. می‌توان گفت که این نشریه‌های طردشده در حوزه‌ی نشر رسمی، خود را به دامن فضای مجازی پرتاب می‌کنند صرفن به این دلیل که چاره‌ی دیگری در چنته ندارند و مادامی که به فضای مجازی نه در قامت راه گشایش و حضوری تازه بل در جای‌گاه مفر و پناه‌گاه می‌نگرند در بر همین پاشنه می‌چرخد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,