شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
25 August 2016
پس‌نشینی تند

«برهنگی به صرف برهنگی»

۱۳۹۱ مهر ۰۲

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در یک جهان کاملن مردانه راهی به جز برهنگی برای برانگیختن توجه مردان وجود دارد؟ مردسالارانه‌ترین افکار نیز از تصویر یک زن برهنه‌ی زیبا لذت می‌برند اما فقط در خلوت و رختخواب خودشان. برای آنان بهترین جایگاه اندام شهوت‌انگیز و برهنه‌ی یک زن، اتاق خواب یک مرد است. جوامع سرمایه‌داری و مذهب هر دو از این تصویر لذت خواهند برد. برای کسانی که خواهان جلب توجه جهانی به زنان هستند همین که درباره‌ی آنان صحبت شود کافیست و به نظر می‌رسد که استفاده از برهنگی روش بدی نباشد.

وقتی که «گلشیفته فراهانی» در مصاحبه دیرهنگام خود با رسانه‌ها اظهار کرد که هدف خاصی از برهنه شدنش نداشته است خیلی‌ها از او ناامید شدند. سخنان «گلشیفته» آب سردی بود بر افکار چپ‌هایی که بدن او را به مانند بدن تکه‌تکه شده‌ی یک چریک راه آزادی بر نیزه کرده بودند و یا آنهایی که دوست داشتند تا حرکت او را با اقدام «علیا ماجده‌المهدی» مصری در یک راستا بدانند. او حرکت خود را بخشی از برنامه‌ی هنری و کاری‌اش می‌داند و آن را کاملن بی‌ارتباط با سیاست. واقعیت اما این است که این هنرمند با تاکید و پافشاری بر حق خود برای استفاده از آزادی‌ طبیعی‌اش، خواسته یا ناخواسته یک بار دیگر گفتمان فمینیستی و حق انتخاب برهنگی و استفاده از بدن را در میان جامعه‌ی زنان و هم‌چنین روشنفکران و کنشگران اجتماعی ایرانی زنده کرد.

صد سال پیش فمینیست‌های اولیه برای به دست آوردن حق پوشش شلوار جین و تی‌شرت جنگیدند و حالا اهداف بزرگ‌تری پیش چشم آنهاست. زنانی که هنوز برای برهنگی خودشان احتیاج به اجازه‌ی جامعه‌ی مردسالار دارند بعید است بتواند توجهات مردان را در مجالس کشورهای مختلف به سخنرانی یک خطیب زن جلب کنند. استفاده «گلشیفته» از بدن خودش به مَثابه صرفن یک بدن، خوشایند هیچ کدام از گرایشات راست و چپ نبود، چرا که از سویی در خدمت آرمان‌های سیاسی ایدئولوژیک چپ نبود و از سوی دیگر با الگوهای زیباشناسی برای یک اندام زیبا که از سوی جامعه‌ی سرمایه‌داری القا شده است هم‌خوان نبود. اگر بدن برهنه‌ی یک مرد به عنوان یک مدل، ورزشکار و یا هنرمند و بازیگر می‌تواند مورد استفاده شخصی قرار بگیرد چرا بدن زن برای خودش و نه برای عموم یک ابزار کارآمد نباشد؟ آن چه که در پس حرکت این زن نهفته است نه یک مبارزه‌ی آرمان‌خواهانه، نه ستیزی طبقاتی و نه گرایش ویژه‌ی سیاسی و مذهبی است بلکه استفاده از حقی است که هیچ کس آن را به رسمیت نمی‌شناسد، حق برهنگی به صرف برهنگی.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,