شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
30 August 2016
قصه‌های ما، از رویا تا واقعیت

«پسربچه و سگ»

۱۳۹۱ مهر ۰۸

 شهره شعشعانی/ رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«دانیلو کیس» (Danilo Kis)، (22 فوریه 1935 – 15 اکتبر 1989) نویسنده و شاعر صاحب سبک صربیایی‌ست. کیس زیر تاثیر نویسندگانی چون برونو شولتس (Bruno Schulz)، ولادیمیر ناباکوف (Vladimir Nabokov) و خورخه لویئس بورخس (Jorge Luis Borges)بود.

او که در یوگسلاوی سابق می‌‌‌زیست از شولتس به عنوان خدای ادبیات یاد می‌کرد و در باره بورخس در «سخن‌رانی درباره آناتومی» (A Lecture in Anatomy) می‌گوید، داستان کوتاه را می‌توان به دو دوره تقسیم کرد: دوره‌ی پیش از بورخس و دوره‌ی پس از بورخس.

از مشهورترین آثار کیس می‌توان از «آرامگاه بوریس داویدوویچ (A Tomb for Boris Davidovich) و «دایره‌المعارف مردگان» (The Encyclopedia of the Dead) نام برد.

پدر کیس یهودی مجاری تبار، بازرس راه آهن بود و در جنگ جهانی دوم همراه افراد دیگری از خانواده‌اش در کمپ‌های مختلف نازی‌ها کشته شد. مادر کیس او و خواهرش دانیکا را به مجارستان برد و پس از جنگ در یوگسلاوی ساکن شدند. کیس در 1954 مدرسه را در مونته نگرو تمام کرد و برای ادامه تحصیل در رشته ادبیات به دانشگاه بلگراد رفت. در 1958 با کسب مقام اول در رشته ادبیات از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.

از آن هنگام تا سال 1960 به عنوان یکی از اعضای برجسته مجله ویدیچی (Vidici) به فعالیت ادبی پرداخت. در 1962برای نخستین بار دو رمان از او به نام‌های «مانساردا» (Mansarda) و «سالم 44» (Psalm 44) به چاپ رسید. در 1973 رمان «ساعت شنی» (Hourglass) کیس جایزه معتبر نین (NIN) را از آن خود کرد، هر چند این جایزه بعدها به دلایل سیاسی از او باز پس گرفته شد. کیس پس از آن اما به جوایز ملی و بین المللی بسیار دیگری دست یافت.

دانیلو کیس بیشتر دوران زندگی خود را در بلگراد گذراند و تنها در آخرین دهه‌ی زندگی‌اش میان پاریس و بلگراد در رفت و آمد بود. او سرانجام در پاریس درگذشت. در خودزندگی‌نامه کوتاهی بازپسین دوره زندگی‌اش را این‌‌طور توصیف می‌کند:

«به عنوان مدرس زبان و ادبیات صرب – کرواسی در استراسبورگ، بوردو و لیل تدریس کرده‌ام و در سال‌های اخیر در پاریس، منطقه دهم زندگی می‌‌کنم و به هیچ وجه غم دوری از وطن ندارم. گاه از خواب بیدار می‌شوم بی آن‌که بدانم کجا هستم، صدای هم‌وطنانم را می‌شنوم که یکدیگر را صدا می‌زنند و آکاردئونی از یک دستگاه کاست در ماشینی که زیر پنجره‌ام پارک کرده با صدای بلند به گوش می‌رسد.

بر اساس داستان ساعت شنی کیس فیلمی به همین نام توسط گارگردان مجارستانی تزابولکس تولانای (Szabolcs Tolnai) در سال 2007 ساخته شد. کیس در آخرین سال زندگی‌اش نامزد جایزه نوبل ادبی شده بود.

داستان «پسر بچه و سگ» (سگ سخنگو) ترجمه شهره شعشعانی از مجموعه «غم‌های اولیه» (Early Sorrows) انتخاب شده است. دانیلو کیس در زیر عنوان اصلی کتابش نوشته است: برای کودکان و خوانندگان حساس.

موسیقی متن:

Bartok: Romanian Folk Dances

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,