Saturday, 18 July 2015
07 August 2020
برای درمان فقر هم به دارو متوسل می‌شوند؛

«کمک به دانش آموزان تهی‌دست با داروی انرژی زا»

2012 October 16

سینا رهنما / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

sina@koochehmail.com

هر دارویی که به قولی یک محصول یا یک «برند» یک شرکت باشد، نام خاص خودش را برای رقابت در بازار می‌گیرد و وقتی ژنریک شود، نام علمی خانواده خودش را خواهد داشت. گزارشی از مجمع پزشکان سلامت آمریکا منتشر شده که می‌گوید داروهایی که برای کمک به بچه‌هایی که قدرت تمرکز ندارند، از سوی پزشکان برای بچه‌های فقیر هم مورد مصرف قرار می‌گیرد. چرا؟ به دو دلیل: هم بیمه پول آن را می‌دهد و هم این که برای بچه‌های فقیر نقش محرک دارد و آن‌ها را به درس خواندن بهتر هدایت می‌کند.

پزشکانی که این کار را می‌کنند البته دلیل واقع‌گرایانه‌ای هم برای آن ارایه می‌دهند. می‌گویند: «تغییر و یا به روز کردن محیط برای کودکان بسیار هزینه سنگین می‌خواهد (با توجه به هزینه بالای زندگی) به همین دلیل وقتی نتوان محیط را به روز کرد و تطبیق داد، باید کودک را تطبیق دهیم.»

در جوامعی که امکان تحقیق و بررسی در مورد استفاده از دارو، نسخه‌های پزشکی و درصد تلاش و معلومات دانش آموزان هست، می‌توان این بررسی را دنبال کرد. مثال این گزارش، بررسی «سو‌استفاده دانش‌آموزان از داروهای نیروزا یا کمک به حفظ تمرکز» است. نیویورک تایمز در گزارشی می‌گوید کودکانی که به ای‌دی‌دی، ADD  یا مسئله فقدان تمرکز کافی دچار هستند، دارویی به نام «آدرال» دریافت می کنند.

آدرال به این کودکان کمک می‌کند به جای انرژی‌های پخشی که دارند و اجازه نمی‌هد آن‌ها آرام بگیرند،  تمرکز کرده و بتوانند سرکلاس درس یا سر یک فعالیت بنشینند و آن را تمام کنند. پزشکان این دارو را برای کودکان خانواده‌های فقیر تجویز می‌کنند چون ارزان‌ترین راه برای تحریک آن‌هاست. اگر کودک فقدان تمرکز نداشته باشد، این دارو مانند محرک عمل کرده و او را به درس خواندن بیش‌تر تشویق می‌کند.

البته روی دیگری هم این سکه دارد. برای برخی از کودکان این دارو جواب‌گو نیست. در برخی موارد ممکن است اعتیاد‌آور باشد – به این داروی خاص – و موارد دیگر هم اثرات جانبی است که هر دارویی روی هر بدنی، نوعی تاثیر خواهد گذاشت. با این حال، شماری از پزشکان می‌گویند، این دارو بهترین شانسی است که این کودکان در اختیار دارند.

دکتر مایکل اندرسون، که کار او در منطقه‌ای فقیر نشین در شمال ایالت آتلانتای آمریکا است، در گفت وگو با نیویورک تایمز می‌گوید: «به این بچه‌ها باید کمک کرد. نمی‌توانیم برایشان کاری انجام دهیم ولی حداقل می‌توانیم تطبیق آن‌ها را افزایش دهیم. دلیل آن هم این است که انتخاب زیادی در اختیار نداریم چرا که جامعه‌ای بسیار گران قیمت درست کرده‌ایم که همه توان زندگی یک‌سان در آن را ندارند ولی باید بتوانیم حداقل بچه‌ها را به نوعی در این جامعه باز تعریف کرده و به تطبیق آن‌ها کمک کنیم.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,