شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
27 August 2016
درباره‌ی انار

«افسانه‌خانه / یک میوه ایرانی‌ تبار»

۱۳۹۱ آذر ۰۸

افسانه هژبری / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

 نمیدونم در شهری که شما زندگی‌ می‌کنید، وضع انار چطوره؟ در ایران اگر هستید که حتمن رقم‌ها نجومیه. در خارج از ایران چی؟ گیر میاد؟ در شهر ما مونترال الان فصل اناره. البته تا همین پنج شش سال پیش هم‌شهری‌های غیر ایرانی ما  اصلن بلد نبودند انار چیه.  یادمه یک بقالی ایتالیایی سر کوچه داشتیم که یک سال نمی‌دونم از کجا یک عالمه انار آورده بود: درشت و قرمز و عالی‌ دونه‌ای ۹۹ سنت. من و خواهرم رفتیم چندتاش رو خریدیم آوردیم خونه دیدیم مزه‌اش معرکه است. رفتیم ده تای دیگه خریدیم چند تا مشتری داشت مات مونده بودند. از ما می‌پرسیدند شما با این‌ها چیکار می‌کنید!؟ خلاصه چند روز بعد که رفتیم همه رو بخریم، دیدیم صاحب بقالی گویی یک شبه به فواید انار پی برده و قیمت‌شون رو به دونه‌ای ۱.۹۹ افزایش داده بود. البته سال‌های قبل همیشه ذخیره انار مصرفی رو از مغازه‌های ایرانی‌ تامین می‌کردیم اما یکی دو ساله که  تقریبن همه سوپر مارکت‌های معتبر در شهر ما انار می‌آرن. از دونه‌ای ۹۹ سنت بگیر تا سه دلار و ۹۹ سنت.

اتفاقی‌ نیست که اخیرن در غرب، مقاله‌های پژوهشی که درباره فایده‌های بی‌شمار انار نوشته می‌شه و در اینترنت و مجله‌ها‌ی مختلف دست به دست می‌چرخه هم به‌طور چشم‌گیری افزایش پیدا کرده. از جمله سال گذشته «هافینگتن پست» یک مقاله چاپ کرد با عنوان «هفت تا از سالم‌ترین غذاهایی‌ که باید بخوردید اما نمی‌خورید»، که یکی‌اش هم انار بود (در پرانتز عدس و دوغ، بله دوغ هم جزوشون بود. اگر عمری باقی بود،  قصد دارم یکی‌ یکی‌ در افسانه‌خانه اون اقلام دیگه رو معرفی کنم) این مقاله هافینگتن پست که صحبتش شد برای چندین هفته پر طرف‌دارترین پست در «لینکد این» بود.  به واژه «باید بخورید اما نمی‌خورید» در عنوان این مقاله دقت کنید. منظور من هم همینه:  بعله‌، ما ایرانی‌ها که همیشه بلد بودیم و می‌خوردیم، دیگران یاد بگیرند!  حتمن می‌دونید که انار بومی مناطق شرق ایران تا کوه‌های هیمالیا در شمال هند هست و شهرستان‌های ساوه و نی‌ریز از تولید کنندگان انار هستند اما خوب در همه شهر‌ها، حتا باغچه‌های خونه‌ها هم پیدا می‌شه.  یه جا خوندم که ظاهرن در بعضی‌ افسانه‌های پارسی‌ گفته شده که حوا در باغ بهشت انار چیده بود، نه سیب. این رو شما شنیده بودید؟

به هر رو…، نکته اول من این بود که انار از ایرانی‌‌ تبارترین و قدیمی ترین میوه‌هاست و نکته دوم هم بر شمردن بعضی‌ خواص انار هست:

انار یک میوه پر طراوت سرشار از آنتی‌اکسیدان هست به این معنی که که حاوی مواد طبیعی برای جنگیدن با بافت‌هایی‌ست که ممکنه  در ایجاد بیماری‌های مزمن مانند آلزایمر، بیماری‌های قلبی و سرطان نقش داشته باشند. یک فنجان آب انار حاوی ۱۵۰ کالری و چهار گرم فایبر است.  علاوه بر اون، انار سرشار از ویتامین سی هست و مصرف یک انار در روز چهل در سد نیاز یک فرد به این ویتامین رو فراهم می‌کنه. به‌گفته ویکی‌پدیای فارسی، انار «به علت داشتن آهن دیرهضم می‌باشد و به همین علت به‌ترین موقع برای مصرف آن صبح و قبل از صبحانه ‌است. خوردن دانه‌های انار به مراتب به‌تر از نوشیدن آب انار است. انار میوه‌ای است که به آن خون‌ساز می‌گویند. انار مقوی قلب، مفرح، دفع‌کننده چربی، رفع‌کننده سموم عفونت‌های داخلی، دافع حرارت می‌باشد و خوردن انار با پرده‌های سفید آن شکم را دباغی می‌کند. رب انار، برگ انار در ضعف معده، کمی اشتها، تهوع، ضعف عمومی، تصفیه خون، خاصه در دختران جوان و دررفع میگرن بسیار مفید است. » خلاصه به‌نظر می‌رسه خاصیتی نیست که این میوه بهشتی نداشته باشه.

و در آخر برسیم بر سر خوراکی‌هایی‌ که با انار یا با محصولات انار درست می‌شن. آش انار اولین چیزیه که به ذهن می‌رسه، که  باید با آب انار تازه درست بشه. رب انار هم که همون آب انار جوشیده و غلیظ شده است به عنوان چاشنی استفاده می‌شه، به‌خصوص در فسنجان و انار آویج که یک غذای گیلانی هست. غذاهای زیاد دیگری رو سراغ ندرم که با محصولات انار درست بشن، شما دارید؟

 توصیه شدید من به شما اینه که هر وقت که به فصل انار در شهرتون می‌رسید، اول این‌که تا می‌تونید انار و آب انار تازه بخورید (دانه کرده باشه لطفن!) و دوم، از پاشیدن یک مشت دانه انار به روی سالاد فصل یا در سالاد میوه غافل نشید. قرمزی دانه‌های انار، اشتها برانگیز و زیر دندان گرفتن و چشیدن اون طعم گس و شیرین،ترش دانه‌های پرآب انار بسیار نشاط آوره.

  «افسانه‌خانه را از این صفحه دنبال کنید»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

TAGS: , , , , , , , , ,