Saturday, 18 July 2015
05 December 2020
قاعده هرم

«تراژدی تحصیلات»

2013 January 13

محمد / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

ماندگاری و پایداری یک جامعه در طول زمان همیشه از دغدغه‌های اصلی برای مردم و اعضای آن جامعه بوده است و خواهد بود. این‌که در طول زمان و در تعامل با فرهنگ‌ها و جوامع دیگر چه رفتارها و یا معاشرت‌هایی صورت پذیرد، اصل مهمی است. در گذر تاریخ، گاه این تعامل‌ها هم راه با نیاز ناگریز جنگ بوده و گاه مهاجرت و تشکیل جوامع جدید؛ اما یک عامل مهم که می توان آن را پایه و مبنا برای هر حرکتی در جامعه دانست، بدون شک سطح سواد و تحصیلات و همین طور کیفیت آن در بین مردم آن اجتماع است، موردی که همیشه به عنوان یک عامل تاثیرگذار در تصمیم‌گیری‌ها و برنامه‌ریزی‌ها برای پیش‌برد اهداف وجود داشته و خواهد داشت.

 20130113_ghaede heram_tahsilat_mohamad_radio koocheh1

شاید بتوان گفت که در جامعه به شدت طبقاتی ما تحصیل عمومی عملن حدود یک‌صد سال است که در میان مردم رواج یافته و گسترده شده است. در ابتدا افرادی از سطح متوسط به بالای جامعه مشغول تحصیل شده‌اند، گرچه هم بوده مواردی که گاهن از ردیف‌های پایین جامعه به‌مانند «میرزا تقی‌خان امیرکبیر» افرادی هم به‌واسطه هوش و تحصیل به طبقات بالا رسیده باشند اما باید در نظر گرفت که این افراد نه توسط خانواده‌های خود، بل‌که توسط شخصی که حامی آن‌ها شده و توان و مکنتی داشته است حمایت شده‌اند.

خانواده‌ها بدون در نظر گرفتن حجم علمی که به فرزندان‌شان ارایه می شود بیش‌تر بر مبنای چشم و هم‌چشمی به دنبال مدارس لوکس‌تر و چشم‌گیرتر با امکانات بیش‌تر هستند.

پس از تصویب قانون تحصیلات عمومی و رایگان در ایران و به تبع آن، اقبال عمومی به سمت ایجاد شرایط برای تحصیل فرزندان‌شان رو به افزایش نهاد، خانواده‌ها کم‌کم با حذف کودکان از چرخه کاری و کسب درآمد در خانواده، و فرستادن آن ها به مدرسه، پایه‌گذار فرهنگ جدیدی شدند که تا به آن زمان در ایران وجود نداشت و بچه‌ها هم به‌مانند بزرگ‌ترها می‌بایست پی کسب درآمد، به‌مانند پدرها و برادرهای بزرگترشان مشغول می‌شدند. حال این سخن برای فرزندان پسر است، درباره دختران که همه می‌دانیم واقعیت آن است که هنوز هم شرایط تحصیل برایشان آن چنان فراهم نیست.

در سال های آغازین شروع تحصیلات عمومی شاید کمیت پایین بود اما کیفیت از سطح بالایی برخوردار بود که حاصل آن افرادی  بودند که در سطح جهانی مطرح و تاثیرگذار شدند. اما در سال های اخیر و با گسترش مدارس خصوصی، تحصیلات هم کم کم حالت لوکس به خود گرفته است، و خانواده‌ها بدون در نظر گرفتن حجم علمی که به فرزندان‌شان ارایه می‌شود بیشتر بر مبنای چشم و هم‌چشمی به دنبال مدارس لوکس‌تر و چشم‌گیرتر با امکانات بیشتر هستند، بدون توجه به این که این یک ظاهر آرایش شده و بزک شده از همان مدارس معمولی است و آن چه که اصل باشد و مهم است همان خواستن و توجه بیشتر به آموزش در نزد کادر علمی یک آموزشگاه است که به دلیل نبود تشکیلات نظارتی دل سوز وجود ندارد.

 20130113_ghaede heram_tahsilat_mohamad_radio koocheh2

کودکانی هم که در این نوع از آموزشگاه‌ها تحصیل می‌کنند به دلیل هزینه‌ای که برای آن‌ها می‌شود با دو مشکل اساسی مواجه می‌شوند.

در سال‌های آغازین شروع تحصیلات عمومی، شاید کمیت پایین بود اما کیفیت از سطح بالایی برخوردار بود که حاصل آن افرادی  بودند که در سطح جهانی مطرح و تاثیرگذار شدند.

١- انتظار بیشتر والدین از آنان برای افزایش سطح علمی‌شان نسبت به دیگران، که همین خود باعث ایجاد فشار مضاعف بر کودک و بروز اثرات روحی و روانی خاص و گاهن مضر در آنان و آینده‌شان می‌شود.

٢-حس مجزا بودن از بدنه جامعه و خاص بودن در آنان که باعث بروز رفتارهای برتری‌طلبانه در آینده نسبت به اطرافیان‌شان خواهد شد.

به هر روی و در پایان فرصت این برنامه با تاکید مجدد بر اهمیت سطح تحصیل در یک جامعه به جهت پایداری و دوامش، آرزو آن است که در نبود تشکیلات نظارتی حداقل خود خانواده‌ها، با انتخاب درست و وسواس در انتخاب محل تحصیل برای فرزندان‌شان به دور از جلوه‌گری‌های خاص و تبلیغات متقلبانه بعضی از اموزشگاه‌ها، صرفن با شناخت بر روی کادر آموزشی، اقدام به انتخاب نمایند. کسی منکر نیاز به فضا و تجهیزات کمک‌آموزشی نیست، اما همه چیز هم تجهیزات نیست، همه چیز هم اسم و نام یک مدرسه و یا آموزشگاه نیست، همه چیز آن است که کودک در شرایطی آرام و به‌دور از هر گونه فشار با ایجاد علاقه در خود و به میل خود روی به تحصیل آورد. بله سخت است، چنین کاری سخت است اما باید انجام شود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,