شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
02 September 2016
میز انتخابات

«هفت میز و بیست کارت»

۱۳۹۱ بهمن ۲۱

رضا حقیقت‌جو/ رادیو کوچه

با وجود افزایش نارضایتی‌های اجتماعی و سیاسی در ایران، تلاش منصوبان و وابستگان سیاسی «آیت‌اله خامنه‌ای» برای گرم کردن تنور انتخابات در ماه‌های اخیر مضاعف شده است. در حال حاضر، هفت میز بازی در میدان چیده شده است. در ستون «میز انتخابات» می‌کوشیم هر هفته، مروری داشته باشیم بر کارت‌های تازه و کهنه‌ای که در «بازی انتخابات» رو می‌شود. تاکنون این کارت‌های انتخاباتی شش بازیگر پایین دستی یعنی «مهدوی کنی، مصباح یزدی، احمد جنتی، محمود احمدی‌نژاد، علی لاریجانی و اکبر هاشمی رفسنجانی» وارد بازی شده‌اند، به این امید که بتوانند نظر «آیت‌اله علی خامنه‌ای» را جلب کنند. البته در این میان، نباید از نقش تعیین کننده سپاه پاسداران در رقم زدن آرایش نهایی غافل شد.

ballotbox-vote-election-koocheh

میز اول؛ در تسخیر مشاوران رهبر

«علی اکبر ولایتی و غلامعلی حدادعادل» که اولی مشاور امور بین‌الملل و دومی مشاور عالی «آیت‌اله خامنه‌ای» هستند، به همراه «محمدباقر قالیباف»، شهردار تهران اولین میز بازی انتخابات را چیده‌اند. نام ائتلاف آنها «٢+١» است، ائتلافی که به گفته «محمدباقر قالیباف»، عقیدتی است نه سیاسی. تشکیل این ائتلاف با واکنش‌های متفاوتی روبرو شده است. «جبهه پایداری» اعلام کرده که از پیوستن حدادعادل به این جمع شوکه شده و او را از فهرست چهره‌های مدنظر خویش خارج کرده است. طیف لاریجانی هم که به شدت مخالف حدادعادل هستند، از قالیباف دلگیرند که چرا در این جمع حضور دارد. اصول‌گرایان نزدیک موتلفه هم در مجموع، ولایتی را بیشتر می‌پسندند. در هفته‌های اخیر خبرهایی مبنی بر کناره‌گیری قالیباف و حداد به نفع ولایتی منتشر شد که توسط سخنگوی این ائتلاف یعنی «حسین مظفر» تکذیب شد. تاکنون «مصطفی پورمحمدی و محسن رضایی»، درخواست پیوستن به ائتلاف را رد کرده‌اند. «آیت الله مهدوی کنی» از مهم‌ترین حامیان این ائتلاف محسوب می‌شود.

میز دوم؛ همه کارت‌های مصباح یزدی

«لنکرانی»، وزیر بهداشت دولت اول احمدی‌نژاد، «سعید جلیلی»، دبیر شورای عالی امنیت ملی و «فتاح»، رییس بنیاد تعاون سپاه، سه گزینه‌ای هستند که «محمد تقی مصباح یزدی» برای انتخابات آینده در نظر گرفته است. این طیف البته حمایت پنهان «آیت‌اله جنتی» را نیز همواره همراه خود داشته‌اند. «سعید جلیلی» اگرچه ماه‌هاست حامیانش در فضای مجازی به تبلیغ برای وی مشغول هستند، ولی هنوز اظهارنظری درباره انتخابات نداشته است. لنکرانی که سخنگوی جبهه پایداری نیز هست، بارها از تمایل خود برای حضور در صحنه انتخابات سخن گفته و حامیانی جدی در میان اعضای این جبهه دارد. او بر خلاف جلیلی و فتاح، عضو شورای مرکزی این جبهه است. «پرویز فتاح» در ماه‌های اخیر حضوری پر‌رنگ‌تر در عرصه رسانه‌های گروهی داشته و با توجه به حضورش در سپاه، شاید بتواند نظر برخی از چهره‌های ارشد این نهاد نظامی – امنیتی را نیز به خود جلب کند. وجه مشترک این سه کاندیدا این است که در برابر انبوه تخلفات و مشکلات دولت احمدی‌نژاد، سکوت کرده‌اند و ممکن است خروجی آن‌ها، مورد حمایت تشکیلاتی دولت احمدی‌نژاد نیز قرار گیرد.

میز سوم؛ اصول‌گرایان ناکام

در میز سوم بازی اما بیشتر چهره‌های اصولگرایی حضور دارند که بارها تلاش‌شان برای به دست گرفتن پست ریاست جمهوری به شکست انجامیده است. اعضای حزب موتلفه و نزدیکان علی لاریجانی که فعلن چهره‌هایی چون پورمحمدی و متکی را به عنوان کاندیداهای احتمالی خویش معرفی کرده‌اند. یکی از مشکلات مهم طیف موتلفه در انتخابات اخیر، حمایت «آیت اله مهدوی کنی» از «محمدباقر قالیباف» است. عدم تمایل لاریجانی برای کاندیداتوری و نداشتن چهره برجسته سیاسی برای حضور در انتخابات نیز سبب شده که فعلن آن‌ها چراغ خاموش حرکت کنند. در هفته های اخیر نام «محمدرضا باهنر» به عنوان کاندیدای احتمالی این طیف به میان آمده است.

میز چهارم، اصول‌گرایان منفرد

چهره هایی چون «محسن رضایی» و  «سعیدی کیا»، وزیر جهاد دولت اول احمدی‌نژاد را می‌توان اصول‌گرایان منفردی دانست که بدون حمایت چهره یا حزب برجسته‌ای از اصول‌گرایان وارد گود انتخابات شده‌اند. «سعیدی کیا»، تجربه خاصی در این زمینه نداشته و محسن رضایی نیز پای ثابت شکست‌های انتخاباتی به شمار می‌رود.

میز پنجم؛ فقط اسفندیار

«محمود احمدی‌نژاد» نیز یکی دیگر از سرحلقه‌های انتخابات آینده است. او که به طور جدی نشان داده قصد دارد «اسفندیار رحیم مشایی» را به عنوان مهره خود در انتخابات وارد بازی کند، در  هفته‌های اخیر پس از مدت‌ها، دوباره در محافل مختلف مشایی را همراه خود کرد. حضور مشایی در مراسم اختتامیه جشنواره تئاتر، حضور پر رنگش در مراسم مربوط به «حسن حبیبی»، اعلام آغاز سفرهای خارجی و حضور چشم‌گیر او در سفر «محمود احمدی‌نژاد» به مصر، می‌تواند نشانه های آغازین بازگشت مشایی باشد. تنها امیدواری فعلی اصول‌گرایان این است که شورای نگهبان او را رد صلاحیت کند. حامیان احمدی‌نژاد نیز امیدوارند که با تحت فشار قراردادن «آیت‌اله خامنه‌ای»، شورای نگهبان را دور بزنند.

میز ششم؛ هاشمی نیمه‌جان

«اکبر هاشمی رفسنجانی» اما تنها بازمانده منتقدی است که می‌کوشد در فضای کنونی، اراده سیاسی خویش را بر فضای انتخابات تحمیل کند. او که احتمال دارد خودش هم وارد میدان شود، اگرچه از برنده شدن چهره‌هایی چون «علی اکبر ولایتی» ناراضی به نظر نمی‌رسد ولی با این حال ترجیح می‌دهد چهره‌های نزدیک به او مانند «حسن روحانی» و یا «محمدعلی نجفی» برنده این ماجرا باشند. «اسحاق جهانگیری» نیز دیگر چهره مدنظر این طیف است که البته شانس کمتری برای اجماع و اقبال سیاسی دارد. چهره های اصلاح‌طلبی چون «عبداله نوری» نیز به احتمال زیاد از انتخاب هاشمی رفسنجانی حمایت خواهند کرد.

میز هفتم، اصلاح‌طلبان بدلی

علیرغم تصریح چهره‌‌هایی چون «سید محمد خاتمی» مبنی بر آماده نبودن فضای سیاسی برای مشارکت انتخاباتی اصلاح‌طلبان، چهره‌های شبه اصلاح‌طلبی چون «محمدرضا عارف، محمد شریعتمداری، مهرعلیزاده و مصطفی کواکبیان» درصدد سازماندهی یک میز انتخاباتی به نام اصلاح‌طلبان برآمده‌اند. به طور طبیعی در صورت حضور یک چهره اصلاح‌طلب ارشد و یا موفقیت هاشمی رفسنجانی در معرفی یک گزینه انتخاباتی، این افراد در حاشیه قرار خواهند گرفت. حتا اگر چنین نشود، احتمال موفقیت این طیف در انتخابات آینده بسیار بعید است و تنها هیزم‌های نیم سوخته‌ای برای گرم کردن بیشتر تنور انتخابات محسوب می شوند.

جمع بندی اولیه

در فضای فعلی شاهد چهار قطب‌بندی مهم هستیم که به نوعی فعالیت‌های انتخاباتی خویش را شروع کرده اند. قطب مهدوی کنی – لاریجانی، قطب مصباح یزدی – جنتی، قطب هاشمی رفسنجانی، قطب محمود احمدی نژاد. قطب اصلاح‌طلبان فعلن غایب مهم بازی به شمار می‌رود و حضور جدی‌اش می‌تواند این قطب‌بندی را تحت تاثیر قرار دهد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,