Saturday, 18 July 2015
19 January 2021
در گفت‌و گو با «تونیا ولی‌اوغلی»،رکورد دار 25 سال شنای ایران

«نگاهی به ورزش زنان در ایران»

2010 February 01

سام شریف/ رادیوکوچه

ورزش بانوان در ایران بیشتر حکم تفریح وسرگرمی دارد تا ورزش حرفه‌ای. ایران به واسطه عدم حضور بانوان در عرصه‌های بین‌المللی هر ساله فرصت مدال آوری را در بسیاری از رشته‌های ورزشی از دست می‌دهد.

عدم حضور زنان دلایل متعددی دارد. مساله حجاب و پوشش اسلامی از عمده‌ترین این موانع است که زنان ایران را در عرصه ورزش به انزوا برده‌است و ورزش ایران هر ساله بر اثر عدم حضور در بسیاری از رشته‌های ورزشی شانس مدال‌آوری را از دست می‌دهد. به عنوان مثال در یک مقایسه می‌توان به تیم آمریکا در المپیک 2008 اشاره کرد که با شرکت 285 ورزشکار زن توانست 57 مدال کسب کند اما ایران تنها 3 ورزشکار زن داشت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اما تنها پوشش اسلامی مورد قبول نیست، حجاب اسلامی مورد تایید سازمان تربیت بدنی ایران، با حجاب اسلامی ورزشکاران زن مسلمان بقیه کشورها تفاوت دارد. در ایران فقط پوشش کامل موها و اندام زنان ملاک نیست، مهم این است که لباس‌ها از نوع چسبان نباشد. در عمل، مسوولان ورزش کشور با تناقض‌های بسیاری روبرو هستند. در حالی‌که ورزش زنان در داخل کشور در سالن‌های پوشیده و دور از چشم مردان انجام می‌شود، ورزشکاران زن در رقابت‌های بین‌المللی مقابل چشم هزاران مرد و صدها دوربین تلویزیونی قرار دارند.

امام جمعه‌ی مشهد و عضو مجلس خبرگان، «احمد اعلم‌الهدی» چندی پیش در یک اظهار نظر گفت: «حضور زنان ورزشکار در ورزشگاه‌های برون مرزی نمایش ناموس مملکت مقابل خارجی‌ها است و  نمایش تصویر زنان ورزشکار در تلویزیون از دیدگاه اسلامی حرام است.» این‌گونه اظهارنظرها از سوی مقامات دینی؛ مسوولان سازمان تربیت‌بدنی را مجبور به واکنش کرده و آنان در بخشنامه‌های متعددی در طی سال‌های اخیر محدودیت‌های تازه‌ای را بر ورزش زنان اعمال کرده‌اند. به عنوان نمونه می‌توان به دستورالعمل سازمان تربیت بدنی درباره ممنوعیت استفاده از مدیران ومربیان مرد در تیم‌های ورزشی زنان اشاره کرد.

«علیرضا ساور»،معاون فرهنگی تربیت بدنی در دولت نهم در گفت‌و گو با ایسنا اظهار کرده بود: «پس از این چگونگی حضور و نوع پوشش ورزشکاران به خصوص بانوان بسیار سنگین خواهد شد.» او بدون تشریح جزییات این نوع پوشش می‌افزاید: «لباس‌های متحدالاشکل ورزشکاران ما باید نشانگر یک فرد ایرانی باشد و اصالت ارزش‌های‌‌مان را داشته باشد.» معاون سازمان تربیت بدنی تاکید می‌کند: «تا حد امکان تیم‌های ما باید در مسابقات بین‌المللی شرکت کنند که داوران آن نیز زن باشند.»

سنگینی لباس‌ها و نفس‌گیر بودن پوشش، باعث بقای شش رکورد ملی قبل از انقلاب شده‌است. ادامه سخت‌گیری در نوع پوشش دختران ایرانی، باعث طول عمر روز افزون رکوردها خواهد شد.

در همین راستا با «تونیا ولی‌اوغلی» گفت‌و گو کردم. تونیا ولی‌اوغلی شاید برای بچه‌های نسل دهه شصت شناخته شده نباشد. از او خواستیم تا خود را معرفی کند. او گفت: «اسمم هست تونیا ولی اوغلی. من در دهه پنجاه، سال 1351 عضو تیم تهران شدم و بعد از آن حین شناکردن و تمرین با تیم تهران به تیم ملی دعوت شدم و رکوردار شنای 100 متر و 200 متر قورباغه ایران شدم.»

رکورد شنای تونیا تا سال 1998 در ورزش زنان ماندگارشد.ازتونیا در مورد علل ماندگاری رکوردش پرسیدم:

تونیا با توجه به این که نزدیک 25 سال رکوردار ایران بودی آیا علت این ماندگاری را طلایی بودن رکوردت می‌دانی یا حاصل پس‌رفت ورزش ایران طی این سال‌ها؟

او گفت:«نکته خوبی را مطرح کردی.این در وهله اول پس رفت ورزش ایران.وقتی یک رکورد 25 سال دوام می‌آورد، یعنی این‌که طی این 25 سال یک نفر پیدا نشده که بتواند این رکورد را بشکند و هم‌چنین چیزی می‌تواند غیرممکن باشد زیرا آن موقع این رکورد رکورد خارق‌العاده‌ای نبود. ژنتیک هم نیست. همین الان من دختران شناگر ایرانی را در خارج از کشور می‌شناسم و در خود تیمی که من درخارج از کشور داشتم شاگرد عزیزی دارم به نام «تارا» در یک باشگاه معمولی استانی در آلمان در گروه سنی 10 تا 12 سال رکورد دارد و رکوردش نزدیک به رکورد آن دوره ایران است. این برای من یک مقیاس است، از یک جنبه وقتی من با 12 ساله‌های الان مقایسه می‌کنم می‌بینم واقعن در آن دوره تونیای 12 ساله رکورد خوبی را داشته در 35 سال پیش با آن امکانات کم.ما در زمستان‌ها به دلیل نداشتن استخر سرپوشیده تمرین نداشتیم. باشگاهی نبود و بسیاری از مسایل دیگر. اما وقتی از این طرف مسایل را بررسی می‌کنی، می‌بینی در طی این 30 سال شما نتوانستی یک استخر سرپوشیده در تهران چند میلیونی برای تیم تهران بسازی که کمیته زمان را داشته باشند. به من این را نگویید که در تهران استخر زنانه داریم، بلیط فروشی دارد،ساعت آموزشی را دارد وساعتی را به تمرین تیم شنا می‌پردازد. من از روی ناآگاهی نیست که این مسایل را می‌گویم. من خودم در تهران بعد از انقلاب هم کار کردم و دوستان بسیار زیادی را دارم که در ایران درحال کار هستند. در تهران در هفته 2 سانس 5/1 را برای تیم تهران اختصاص دادند.وقتی در یک کشور انقلابی اتفاق می‌افتد و دولت و حکومت ادعایش این است که در آن کشور پیشرفتی اتفاق افتاده، این پیشرفت باید در تمام شوون مشخص باشد ازجمله ورزش. وقتی شما با ورزشش برخورد می‌کنی، پیشرفت نکرده‌است. این مساله که ورزشکاران ایرانی در بعضی از رشته‌ها می‌آیند و مدال آوری می‌کنند من می‌گذارم به حساب توانایی‌های فردی چراکه استمرار ندارد.»

تونیا در ادامه با تاکید بر این نکته که ورزش ایران بلاخص ورزش زنان نتوانسته هم پای علم و دانش گام بردارد گفت: «متاسفانه ورزشکار ایرانی در مسابقات دو میدانی شرکت می‌کند و با شلوار گشاد سنگین می‌دود و در هر دور در چاله آب می‌افتد و پای این دختر تا بالای زانو آب گرفته‌است و موقع دویدن با دست آب شلوارش را می‌چلاند. این دختر روحیه‌ای برای ادامه کار ندارد. تحقیر می شود، آیا واجب است انسان با این لباس این‌گونه بدود.»

اما محدودیت‌ها تنها به مساله پوشش اسلامی محدود نمی‌شود بلکه عدم پوشش رسانه‌ای نیز از موانع عمده در راه رشد ورزش زنان محسوب می‌شود.

تونیا ولی اوغلی در این باره و در مقایسه با قبل از انقلاب می‌گوید: «به هیچ وجه قابل مقایسه نیست. بهتر است بگویم فاجعه است. قبل از انقلاب ،ورزش زنان، ورزش مردان، وجود نداشت همه چیز با هم بود. اگر خبری بود، به هر دو می‌پرداخت حالا این روزها من در آلمان هیچ خبر دقیقی به دست نمی‌آورم. اگر هم خبری ببینم خبری کوتاه است که نوشته‌اند فلانی اول شده. اما نمی‌نویسند با چه رکوردی و…»

عدم پوشش رسانه‌ای باعث می‌شود که سرمایه‌گذاران واسپانسرها تمایلی به مشارکت در ورزش زنان نداشته باشند و اکثر باشگاه‌ها و  تیم‌های زنان با مشکلات مالی دست وپنجه نرم کنند به نحوی که ما شاهد حضور مستمر یک باشگاه خصوصی در ورزش زنان نباشیم. برخی از ورزشکاران زن نیز معتقدند که به دلیل آن‌که رسانه به ورزش زنان نمی‌پردازند، شایسته‌سالاری حاکم نیست. ورزش زنان در پشت درهای بسته زمینه ایجاد باندبازی را فراهم می‌کند و بسیاری از استعدادهای ما در این میان به هدر می‌روند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , 

۱ Comment


  1. mani
    1

    چه قدر خوبه که عکسهای این خانم را زدید و نشان دادید که ایشان اصلا به هیچ چیز پایبند نیستن
    ما نمیتوانیم حجاب را که باعث عدم سوء استفاده میشود و عشق را در زندگی زناشویی کاهش میدهد را عدای بعضی امور کنیم
    در غرب و در فیلمها زنها پستترین کارها را برای مردان و در جلوی دوربین انچام میدهند واقعا قابل تحمل نیست