Saturday, 18 July 2015
28 September 2020
دایره‌ی شکسته

«قصه‌ی پر غصه»

2013 February 16

مهشب ­تاجیک/رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

یکی از بدیهی­ترین حقوقی که یک کودک باید داشته باشد، رشد کردن در دنیای کودکی و آرامش است. کودک باید بتواند کودکی کند، بازی کند و آموزش­های لازم را برای ورود به دنیای بزرگسالی دریافت کند. با توجه به امروزِ جهان مدرن و تغییر و تحولات چشمگیری که در زمینه­های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی رخ نموده است کشورهای جهان سوم و در حال توسعه و با درصد کمتری کشورهای پیشرفته گرفتار معضلات جدیدی شده­اند که کنترل آن به آسانی رخ نمی­نماید.

پدیده­ی کودکان کار و خیابان تنها به یک شهر یا کشور و یا حتا کشورهای عقب­مانده و پیشرفته تعلق ندارد بل­که یک درد بین­المللی است که با ضعف و قوت بیشتری خود را در شهرها پراکنده نموده است.

فقر یکی از این پدیده­هاست که وضعیت کشورهای مختلف را تحت­الشعاع قرار داده است و نابرابری­های اقتصادی و اجتماعی که به خصوص در کشورهای جهان سوم پدیدار شده است، بستر شیوع آسیب­های اجتماعی را هموارتر کرده است. در این ساختار ناهمگون بیشترین آسیب متوجه کودکانی است که قربانی این شرایط هستند. گسترش شهر نشینی و رشد جمعیت باعث شده است که سیل انبوهی از جمعیت از  روستاها و شهرهای کوچک که با عدم امکانات مواجه هستند به شهرها کوچ کنند.

این هجوم بی­امان به شهرها و پدیده­ی گرانی باعث شده است که حاشیه­نشینی به­وجود بیاید که خود عوارض جانبی مانند از هم گسیختگی خانواده، طلاق و اعتیاد را به همراه دارد. در این میان پدیده­ی جدیدی به سرعت پا گرفته است که کودکان کار و خیابان نام دارد. پدیده­ی کودکان کار و خیابان تنها به یک شهر یا کشور و یا حتا کشورهای عقب­مانده و پیشرفته تعلق ندارد بل­که یک درد بین­المللی است که با ضعف و قوت بیشتری خود را در شهرها پراکنده نموده است.

20130216- dayereye shekaste- Tajik1

پدیده­ی کودکان کار و خیابان تنها یک معضل یا آسیب اجتماعی نیست که نیازمند شناخت و پیشگیری و پیگری باشد بل­که قصه­ی پر غصه­ای است که کودکان را مورد هجوم قرار داده است. کودکان کار و خیابان به دو دسته تقسیم می­شوند. کودکان دسته­ی اول که کودکان کار هستند به عنوان کارگر یا نیروهای خدماتی در بنگاه­های مختلف مشغول به کار هستند. این کودکان در بسیاری از موارد مورد سو استفاده­های مختلف اعم از جنسی یا بهر­کشی اقتصادی قرار می­گیرند و با انواع خطرات مانند گرایش به استفاده از مواد مخدر یا سیگار و یا مشارکت در کارهای قاچاق و یا حضور در جرایمی مانند سرقت یا قتل قرار می­گیرند.

این کودکان در بسیاری از موارد مورد سو استفاده­های مختلف اعم از جنسی یا بهر­کشی اقتصادی قرار می­گیرند

دسته­ی دوم کودکان خیابان هستند که به طور عمومی بی­سرپرست نیستند ولی به دلیل فقر اقتصادی و فرهنگی خانواده که البته فاکتور فقر اقتصادی پررنگ­تر است جذب خیابان می­شوند تا بتوانند امرار معاش نمایند. این کودکان با کارهایی نظری تکدی­گری و یا خرده­فروشی روزگار می­گذرانند و شب به خانه­های خود بازمی­گردنند و سن کودکان کار بین شش تا هیجده سال تخمین زده شده است که بیشتر آن­ها حول 12 سال هستند.

یکی از شکل­های بی­نهایت دلخراشی که در این پدیده به چشم می­خورد بهره­کشی است که از این کودکان به ویژه دختران به عنوان نیروی جنسی می­کنند و آن­ها را جذب بازار روسپی­گری می­نمایند. این پدیده با هجوم سرمایه­های بین­المللی به کشورهای عقب­مانده و در حال گسترش ابعادی دردناک به خود گرفته است. سالیانه بسیاری از این کودکان از والدین خود جدا شده و فروخته می­شوند. این کودکان همیشه در معرض بدترین خشونت­های جسمی و روحی قرار می­گیرند، بسیاری از بیماری­های مقاربتی را تجربه می­کنند و به شکلی بی­رحمانه توسط دلالان جنسی یا مشتریان استثمار می­شوند.

20130216- dayereye shekaste- Tajik2

حرص و آز جوامع نظام سرمایه­سالار این کودکان را برای جذب توریست تربیت می­کند.از فروپاشی روسیه و شکست کشورهای سوسیالیستی و فقر در اروپای شرقی این تجارت روبه افزایش نهاد و کودکان زیادی برای استفاده­های جنسی صادر می­شدند، همچنین با رونق اقتصاد کشورهای عربی همسایگان آن­ها  نیز دخترکان را از طریق این تجارت به آن­ها عرضه می­کنند. در ایران با توجه به شرایط دردناک اقتصادی و همچنین مصایبی که کارگران با آن دست به گریبانند و گذران زندگی مشقت­بار روزانه فقر قصه­ی پر دردی را برای آنان رقم می­زد که به طور حتم کودکان­شان هم در امان نخواهند ماند.

کارگران بیکار و حقوق نگرفته بستری را فراهم می­کند تا در این متن کودکان زیادی با استثمار به کار گرفته شوند.

کارگران بیکار و حقوق نگرفته بستری را فراهم می­کند تا در این متن کودکان زیادی با استثمار به کار گرفته شوند. دستمزدهای نازل، کارهای شاق، عدم وجود ارگان­های حمایتی و یا مستقل که امنیت کودکان کار را تضمین نماید و همچنین تعطیلی بنگاه­ها و بیکاری فزاینده دامن زننده­ی افزایش کودکان کار و خیابان است. تبیین سندهای بین­المللی و یا اختصاص روزهای مختلف به کودکان و همچنین تشکیل کنوانسیون­ها برای حق کودکان به تنهایی این معضل را مرتفع نخواهد کرد.

مشکل کودکان کار و خیابان با بیش و کم مشکل بیشتر جوامع امروزی است. رعایت حق کودکان، سلامت روان آن­ها، بهداشت و امنیت داشتنشان، جلوگیری از بیکاری علیه آن­ها و در یک محیط سالم پروراندنشان تنها با یک همیت بین­المللی و حمایت همه­جانبه از سوی دولت­ها امکان­پذیر است و الا این قصه پر غصه هر روز دردناک­تر خواهد شد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,