شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
30 August 2016
میز انتخابات

«چشمک مصباح، ناز هاشمی و بهار محمود»

۱۳۹۱ بهمن ۲۹

رضا حقیقت‌جو/ رادیو کوچه

 

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

انتخابات ریاست جمهوری ٩٢، چه موافقش باشیم و چه مخالف، این روزها دوباره تنورش گرم شده، بخش اعظم هیزمش را اصول‌گرایان تشکیل داده‌اند ولی اصلاح‌طلبان هم اندک اندک آتشش را باد می‌زنند. در هفته گذشته از هفت میز انتخاباتی نوشتیم که آیت‌اله خامنه‌ای، محمود احمدی‌نژاد، هاشمی رفسنجانی، مهدوی کنی، مصباح یزدی، احمد جنتی و علی لاریجانی، مدیریت‌شان می‌کنند. از این هفته به بعد، نخست درباره یک کاندیدای مطرح حرف می‌زنیم و سپس گزارشی کوتاه داریم درباره تازه‌ترین تحولات انتخاباتی.

رویاهای یک دیپلمات ۶٨ ساله

چهره این هفته، «علی اکبر ولایتی» است. مشاور بین‌الملل رهبر جمهوری اسلامی و عضو ائتلاف سه‌گانه اصول‌گرایان که به ٢+١ مشهور است. او روزگاری طولانی، وزیر امور خارجه هاشمی بود و از نظر سیاسی مورد علاقه رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز هست.

سال ٨۴ هاشمی گفت اگر او انتخاب نهایی اصول‌گرایان باشد، به صحنه نمی‌آیم ولی چنین نشد و هاشمی خود وارد بازی شد. ولایتی هم به احترامش کنار کشید. سال ٩٢ اما وضعیت اندکی فرق می‌کند. ولایتی اصول‌گراتر شده و هاشمی، اصلاح‌طلب‌تر، ولی کماکان و احتمالن از سر اضطرار، ولایتی می‌تواند هنوز یکی از چهره‌های مطلوب هاشمی باشد.

شانس ولایتی برای برگزیده شدن به عنوان کاندیدای اصول‌گرایان چندان مشخص نیست. از نظر سیاسی، او حمایت گروهی از اصولگرایان نزدیک به موتلفه را دارد ولی در میان اهالی جامعه روحانیت مبارز که مهدوی کنی بالای سرشان است، شانسش خیلی قوی نیست. بعید است طیف لاریجانی هم انتخاب اول‌شان ولایتی باشد.

ولایتی خیلی اهل مبارزه در میدان‌های سیاسی هم نیست. یک سال پیش در انتخابات مجلس، همین که چند کنایه و حرف نیش‌دار شنید، از عضویت در هیات سه‌نفره‌ای که برای اتحاد اصول‌گرایان تشکیل شده بود، کنار کشید.

لایه‌های تندروتر اصول‌گرا هم به طور طبیعی به سبب نزدیکی ولایتی با هاشمی، دل‌خوشی از او ندارند. اما در این میان سابقه دیپلماتیک ولایتی یک امتیاز مثبت است. انتخابات ریاست جمهوری آینده بدجوری به تحریم‌‌ها و برنامه هسته‌ای گره خورده و خیلی‌ها اعتقاد دارند حضور یک دیپلمات باسابقه می‌تواند در چهارسال آینده کارساز باشد.

ولایتی در یک سال گذشته که حکومت ایران سخت در تلاش بود بهار عربی را بیداری اسلامی جلوه دهد و به تعبیر «آیت‌اله خامنه‌ای» بگوید در این رویدادها، حق پدری یا حداقل حق برادری دارد، مهم‌ترین و فعال‌ترین مهره رهبر جمهوری اسلامی برای پیشبرد سیاست‌های منطقه ای مرتبط با تحولات کشورهای اسلامی بود.

او شخصیتی میانه رو و فرهنگی هم دارد و در فضای کنونی، این دو مولفه به همراه رسانه‌ای بودن، پزشک بودن و تسلطش در حرف زدن، می تواند کمک حالش باشد. اما او به اندازه کافی پاشنه آشیل هم دارد. ولایتی ۶٨ ساله است، این سن و سال برای دوران پس از احمدی‌نژاد، یک نقطه ضعف به حساب می آید.

ولایتی خیلی اهل مبارزه در میدان‌های سیاسی هم نیست. یک سال پیش در انتخابات مجلس، همین که چند کنایه و حرف نیش‌دار شنید، از عضویت در هیات سه‌نفره‌ای که برای اتحاد اصول‌گرایان تشکیل شده بود، کنار کشید. سابقه مدیریت اجرایی هم ندارد، درست است که سال‌ها در عرصه دیپلماسی مدیر بوده ولی در عرصه مدیریت اجرایی داخلی، هندوانه سربسته است.

نکته دیگر این‌که تاکنون به طور جدی و گسترده در معرض رای مردم نبوده است. برخی سیاست‌مداران ایرانی هستند که اقبال سیاسی خوبی دارند، مثل «علی لاریجانی»؛ ولی اقبال اجتماعی‌شان چندان بلند نیست. شاید ولایتی هم به سرنوشت لاریجانی در انتخابات ٨۴ دچار شود و این مساله برای اصول‌گرایان که می‌خواهند روی اسب برنده شرط‌بندی کنند، کار را سخت‌تر کرده است. او فعلن دارد کارش را در قالب ائتلاف ١+٢ پیش می‌برد، در کنار «حدادعادل» که چون «ولایتی» مشاور رهبر است و «محمدباقر قالیباف» که شهردار تهران است. قرار است خروجی این سه نفر کابینه را هم معرفی کند. می‌توان در صورت عدم معرفی او به عنوان کاندیدای نهایی، سه پست وزارت خارجه، دبیری شورای عالی امنیت ملی و معاون اولی را برایش در نظر گرفت.

اولی به نوعی عقب‌گرد سیاسی برایش محسوب می‌شود، سومی هم به دلیل فقدان تجربه مدیریت داخلی، احتمالا به دردش نمی‌خورد، قبای وسطی بیشتر به تنش می‌آید، به خصوص این‌که به طور معمول، دبیر شورای عالی امنیت ملی، مسوول پرونده هسته‌ای هم می‌شود.

بازار داغ ناز و چشمک

اما در مهم ترین تحولات انتخاباتی این هفته، دو طیف مخالف اصول‌گرا به هم چشمک زدند. حسین مظفر، سخنگوی ائتلاف ١+٢ گفت در میان کاندیداهای موجود، فقط احتمال دارد لنکرانی – که به نظر می‌رسد کاندیدای اصلی جبهه پایداری است- کف رای خوبی داشته باشد و احتمالن برای حضور در ائتلاف دعوت می‌شود.

از آن طرف، «فاطمه آلیا»، عضو جبهه پایداری هم گفت در میان کاندیداهای اصلی این طیف، نام حدادعادل هم هست. هر دو نکته را البته باید در حد همان چشمک ارزیابی کرد که برای تلطیف فضا و جلوگیری از تنش‌های زودهنگام زده شده‌اند. تیم پایداری‌ها بدجوری با قالیباف مشکل دارند، به اندازه هاشمی و به همین خاطر، هم‌گروه قالیباف، دشمن آنها محسوب می‌شود. از سوی دیگر، چند روز پیش، جلالی، رئیس دفتر مصباح یزدی حداد را به آب شیرین و ائتلاف ١+٢ را به نهر شور تشبیه کرد و گفت دیگر حداد، قابل نوشیدن نیست،

شاید یکی از این چهره‌ها، «مجتبی ثمره هاشمی» باشد که در انتخابات قبلی هم رییس ستادهای انتخاباتی احمدی‌نژاد بود. مردی گوشه‌نشین و موثر که مشکلات مشایی را هم ندارد و مورد اعتماد بدنه حامی احمدی نژاد هم هست.

بنابراین هم احتمال بازی لنکرانی در آن تیم ضعیف است و هم شانس به فینال رسیدن حداد در این تیم اندک است. بازی احمدی‌نژاد با واژه‌های بهار و پاییز هم حادثه انتخاباتی دیگر این هفته بود. در ٢٢ بهمن گفت «زنده باد بهار»، وقتی همه اعتراض کردند که چرا شعار انتخاباتی مشایی را تکرار می‌کنی، طبق معمول انتقادات را به سخره گرفت و گفت، خب می‌گوییم زنده باد پاییز. مشایی این هفته نیز مانند هفته قبل با خبرنگاران سر آشتی داشت ولی باز هم فعالیت‌های انتخاباتی‌اش را تکذیب کرد.

پدر داماد احمدی نژاد البته در روزنامه بهار یادداشتی نوشت و توضیح داد که مطمئن باشید مشایی می‌آید و سلوکش هم کاملن شبیه احمدی‌نژاد است. «محمدعلی رامین»، معاون سابق مطبوعاتی وزارت ارشاد اما این هفته در گفت و گو با روزنامه بهار از چهره‌های پنهان‌تر از مشایی در دولت سخن گفت، شاید یکی از این چهره‌ها، «مجتبی ثمره هاشمی» باشد که در انتخابات قبلی هم رییس ستادهای انتخاباتی احمدی‌نژاد بود. مردی گوشه‌نشین و موثر که مشکلات مشایی را هم ندارد و مورد اعتماد بدنه حامی احمدی نژاد هم هست.

او خواهر زاده «محمدرضا باهنر» هم است و بعید است که مشکلی برای تایید صلاحیت داشته باشد. در سوی دیگر بازار انتخابات، دعواهای داخلی در میان موتلفه‌ای‌ها کماکان ادامه دارد. آنها این بار چهره به دردبخوری برای معرفی کردن ندارند و سر مهره‌های دست دومی چون متکی، پورمحمدی، باهنر و آل اسحاق نیز هنوز به نتیجه نرسیده‌اند. «محسن رضایی» هم که رنگ محبوب ستادهایش، آبی فیروزه‌ای است، همچنان به چهارگوشه ایران سفر می‌کند تا شاید برای بار سوم، همای اقبال بر شانه‌اش بنشیند. رضایی تاکنون پای ثابت شکست‌های سیاسی بوده است.

آمدن و نیامدن «اکبر هاشمی رفسنجانی» هم هنوز یکی از بحث های اصلی انتخابات است. نزدیکانش می گویند نمی‌آید، خودش هم با خبرآنلاین مصاحبه کرد و گفت چنین قصدی ندارد ولی مخالفانی چون رسایی و ذوالنور می گویند که او دقیقه ٩٠ می آید و فعلن دارد ناز می کند.

آمدن و نیامدن «اکبر هاشمی رفسنجانی» هم هنوز یکی از بحث های اصلی انتخابات است. نزدیکانش می گویند نمی‌آید، خودش هم با خبرآنلاین مصاحبه کرد و گفت چنین قصدی ندارد ولی مخالفانی چون رسایی و ذوالنور می گویند که او دقیقه ٩٠ می آید و فعلن دارد ناز می کند.

سبک بازی هاشمی، فعلا مدل سال ٨۴ است. می‌گوید آدم‌های خوبی در میدان هستند و اگر یکی از این‌ها انتخاب شود، نمی‌آیم. اما اگر چهره مدنظر هاشمی مثلا روحانی یا ولایتی انتخاب نشود، ممکن است او در سن ٧٩ سالگی دوباره هوس ریاست جمهوری کند. آمدن هاشمی برای طرف‌های مقابل به خصوص «آیت‌اله خامنه‌ای» خیلی نگران‌کننده نیست و شاید منافعی هم داشته باشد. حضور او، به احتمال قوی مشارکت در انتخابات را بالا می‌برد، فضای رقابتی را تضمین می کند، پای اصلاح‌طلبان را به زمین بازی کاملن باز می‌کند و در نهایت با هر ترفندی باشد، بازنده‌اش می‌کنند که با یک تیر، چند نشان بزنند. هم بگویند عمر سیاسی‌اش تمام شده، هم گلایه‌هایش درباره تقلب در انتخابات ٨۴ را بی‌هوده جلوه دهند و اندکی هم از غم خاطرات تلخ دوران احمدی‌نژاد بکاهند.

این هفته چند تا نام دیگر را هم داشتیم. «علی فلاحیان»، وزیر اطلاعات دوران هاشمی که می‌گوید مردم خواهان حضورش شده‌اند. آمدن او شاید بد نباشد و فرصتی برای طرح سوالاتی درباره قتل‌های زنجیره‌ای سال ٧٨ و حوادث امنیتی قبل از آن فراهم کند، هم‌چنان که بودن «مصطفی پورمحمدی»، معاون آن سال های فلاحیان که ادعا دارد ده سال مدیر دیپلماسی پنهان جمهوری اسلامی بوده، می‌تواند این فرصت را رقم زند.

«مصطفی محقق داماد» که از سوی برخی اصلاح‌طلبان به عنوان یک گزینه مطرح شده، این هفته مصاحبه کرد و از رفاقت‌هایش با «سید محمد خاتمی» و «میرحسین موسوی» گفت، درباره شعارش یعنی اجرای قانون اساسی هم حرف زد که شبیه شعار موسوی بود. نام «مرضیه وحید دستجردی» هم به عنوان یک کاندیدای زن به میان آمده است. دستجردی پس از برکناری از سمت وزارت بهداشت دولت احمدی‌نژاد، به بیمارستان آرش بازگشت، همان جایی که ماموریت‌هایی مهمی چون نظارت بر تولد نوه رهبر جمهوری اسلامی یعنی فرزند مجتبی خامنه‌ای را انجام داده است.

بیشتر بخوانید:

«هفت میز و بیست کارت»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , 

۱ Comment


  1. محمود
    1

    آقا این فایل صوتی چه افتضاحی بود؟
    انگار کامپیوتر داره از روی یک فایل میخونه

    بی زحمت بررسی کنید