شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
10 September 2016
گل‌های رنگارنگ کوچه

«پرویز یاحقی»

۱۳۹۱ اسفند ۱۲

آذر ماهان/ رادیو کوچه

 «پرویز صدیقی پارسی» معروف به «یاحقی»، در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در تهران متولد شد. او چنان‌چه خود گفته بود، در کودکی حسب مقتضیات شغلی پدر به همراه خانواده به لبنان سفر می‌کند و پس از گذشت مدتی کوتاه و به دلیل دور بودن از معشوق جاودانی‌اش، ویولن، به حالت احتضار می‌رود که با توصیه پزشکان، خانواده‌اش تسلیم خواسته وی شده و او را به ایران می‌فرستند تا در کنار دایی هنرمندش حسین خان یاحقی کسب فیض کند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

او از کودکی با هنرمندان نام‌داری نظیر «ابوالحسن صبا»، «مرتضا محجوبی»، و «علی‌اکبر شهنازی» اشنا شد و مدتی نزد ابوالحسن صبا موسیقی آموخت. او در ۹ سالگی در رادیو نوازندگی کرد. نخستین آهنگ او برای غلامحسین بنان در برنامه گل‌های رنگارنگ بود به نام‌ «ای امید دل من کجایی» که هم‌اکنون نوار ان موجود است.

Golha.Parviz Yahaghi.koocheh

زنده یاد در سال ۱۳۴۲ دختر نوجوانی را به جامعه موسیقی معرفی نمود که «مهستی» نام گرفت. وی در ضمن چند سال زندگی مشترک با حمیرا برای ایشان آهنگ‌هایی نیز ساخت. از او تک‌نوازی‌های بسیاری در برنامه‌های گل‌ها باقی مانده که نوار آن موجود است. سبک نوازندگی او بر بسیاری از نوازندگان ویلن تاثیر گذاشت که از آن جمله می‌توان به «سیاوش زندگانی»، «مجتبا میرزاده» و «بیژن مرتضوی» اشاره کرد. به راستی باید او را از بی‌نظیر‌ترین نوازنده‌های ویولون تاریخ ایران دانست.

اوراق دفتر تاریخ موسیقی مان را که ورق بزنیم به نوازندگان خوب و آهنگ‌سازان برجسته‌ای برخورد می‌کنیم، اما معدود کسانی در این جمع وجود دارند که هر دو هنر، یعنی آهنگ‌سازی و نوازندگی را آن هم در حد اعلا توامن در خویش جای داده باشند و بی‌شک یکی از یکه تازان این می‌دان، پرویز یاحقی بود. استاد یاحقی در طول سال‌های فعالیت هنری خود هیچ‌گاه در راه آموزش هنرجویان موسیقی گام ننهاد و معتقد بود آموزش کار وی نیست اما بودند عاشقان و شیفتگان صدای ساز وی که با صبر وحوصله وپشتکار سال‌ها در پی یادگیری رازهای نوازندگی این ساز رام نشدنی در خدمت استاد بوده تا شاید ذره‌ای از دریای معرفت وی را بچشند نوازندگانی هم‌چون دکتر «جهانشاه برومند» و «شهرام خسروی» که اینک در غیاب استاد خویش نه همانند او ولی بسیار نزدیک به سبک او می‌نوازند تاشاید یاد وی را این‌گونه زنده نگاه داشته باشند.

وی به لحاظ خلق و خو و شخصیت به گواه دوستان، شاگردان و مرتبطان با وی، یک نمونه کامل و چکیده راستین مکتب آن دو اسوه اخلاق (صبا و حسین خان) است

 وی به لحاظ خلق و خو و شخصیت به گواه دوستان، شاگردان و مرتبطان با وی، یک نمونه کامل و چکیده راستین مکتب آن دو اسوه اخلاق (صبا و حسین خان) است و هنر والای او جلوه‌ای از ذات ناب اوست که بر پرده ساز می‌خرامد و با جلوه‌گری دل می‌رباید.

یاحقی با نواختن سه تار نیز کاملان آشنا بود و در صدابرداری هم ید طولایی داشت و آ‌رشیوی غنی از موسیقی فراهم آورد که در نوع خود منحصر به فرد است.

یاحقی در چند سال اخر عمر خود به علت مصدومیت از نوازندگی محروم شد و این لطمه روحی شدیدی به او زد. او در سن ۷۰ سالگی به علت ایست قلبی در خانه‌ی خود در تهران درگذشت. او را در قطعه هنرمندان به خاک سپردند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , 

۱ Comment


  1. تهمورث
    1

    زنده یاد پرویز یاحقی الحق زبده پرورش یافته دائیش مرحوم حسین خان یاحقی بود و بقول خودش هر چه داشت از برکت سفره خان دائی داشت که با نو آوریهایش آنرا به کمال رساند. در مورد او همین بس که در جامعه هرزه گوی هنری آن زمان کمتر کسی از او جز ادب و فروتنی کلامی دگر شنید سر آمدی بود در جمع سرامدان ونغمه سازش هرگز خاموش نخواهد شد از او خاطراتی هست که جای آن ها در این کوتاه کلام نیست. سرفراز بود و بتمام معنی هنرمند. روانش شاد باد