شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
06 October 2016
روزهای جنجالی

«آکادمی گوگوش و انتخابات ۸۸»

۱۳۹۱ اسفند ۱۶

شهرزاد/ رادیو کوچه

این روز‌ها بر سر رای‌های آکادمی موسیقی گوگوش جنجال‌های غریبی از همه نوع و همه شکل بر پا می‌شود. یک بار بر سر حجاب یکی و یک بار بر سر ظاهر و لباس دیگری و بار دیگر به جهت سابقه پدر آن یکی. این اتفاق‌ها کنش‌ها و واکنش‌های زیادی داشته. از واکنش «شاهین نجفی» به صفحه ایجاد شده با نام تجاوز گروهی بگیر تا برخورد صفحه برابری زن و مرد با موضوع حجاب یکی از شرکت‌کنندگان در آکادمی. در این میانه چیزی که بیش‌تر از همه توجه بنده حقیر را به خود جلب کرده زمزمه‌های عجیب و غریبی است که‌گاه به‌گاه از بین کامنت‌ها یا اظهار نظر‌ها درباره وجود و لزوم چیزی شبیه دیکتاتوری برای جامعه صحبت می‌کند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

هر بار که نتیجه رای‌گیری به هر دلیلی باب طبع عده‌ای نیست این چنین کامنت‌ها یا استتوس‌هایی دیده می‌شود که:«پس نتیجه می‌گیریم رای‌های انتخابات ۸۸ هم درست بوده و… » یا «این که پس باید سیستمی ایجاد شود تا در رای گیری نظر داوران و رای آن‌ها در کنار رای مردم وجود داشته باشد چون جامعه ما به بلوغ نرسیده.»

IMG17160523

اول: با این که نمی‌توان این برنامه یا برنامه «بفرمایید شام» که از همین شبکه پخش می‌شود یا برنامه‌های این چنینی را آیینه تمام نمای جامعه دانست ولی به هر حال قشر قابل توجهی از ایرانیان از برنامه‌های ماهواره استفاده می‌کنند. پس رد شدن از این مسئله به سادگی و با این نگاه که فقط یک برنامه است درست نیست.

دوم: در سال‌های گذشته بار‌ها پس از رای آوردن یکی از هنرجویان شاهد اتهامات فراوان به مدیران شبکه یا داوران بودیم که آن‌ها را به تقلب و دست بردن در نتایج متهم می‌کرد. با شرایطی که امسال دیده شد حداقل این نوع نگاه دایی جان ناپلئونی که مسوولیت را از خود سلب و بر دوش دیگری می‌اندازیم درباره این برنامه بسیار کم‌ترشده. این بار انگشت اتهام به سمت رای‌دهندگان گرفته شده که حالا به جهت نگاه قومی یا هر چیزی رای داده‌اند. این نگاه تا حدی خوب است. چرا که جامعه ما هم مثل هر جامعه در حال رشد دارای نقصان‌های فرهنگی است و شکی هم در آن نیست. مسئله بر سر بزرگ‌نمایی این ایرادات است و ربط دادن آن به این که باید بر سر ملت آقا بالا سری حکم کند و برای او تکلیف روشن کند.

به اعتقاد بنده حقیر و به شهادت بسیاری از کار‌شناسان جامعه ما در حال یک گذار فرهنگی است. البته و به طور قطع این گذار سخت است چرا که دقیقن زیر چکمه‌های استبداد در حال وقوع است. آموزش دادن و فرهنگ سازی غیر ممکن که نه ولی بسیار سخت شده. دعواهای جناحی و گروهی بین اپوزیسیون منافع و استفاده‌های سطحی و گاهی غیر فرهنگی از تنها راه‌های ارتباطی بین مردم دگر اندیشان، یعنی شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها، پروپاگاندای حکومتی، همه این‌ها عواملی است که راه را دشوار می‌کند.

خوش بین باشیم و سعی کنیم به این بحث‌های به ظاهر عامه پسند با دید مثبت نگاه کنیم. بحث بر سر حجاب یا پوشش یا آرایش، بحث بر سر رای دادن قبیله‌ای یامابقی چیز‌ها در ظاهر شاید عوامانه است ولی در واقع و به مرور زمان فرهنگ‌ساز است

این گونه برنامه‌ها که در ظاهر عامه پسند و سرگرم‌کننده است و حتا همین جنجال‌ها بر سر رای و مابقی مسایل راه را برای گفت وگوهای فرهنگی بین خود مردم بدون واسطه ایجاد می‌کند. زمینه را برای نقد ایراد‌ها و معضلات فرهنگی و اجتماعی که شاید مخفی باشد باز می‌کند. خوش بین باشیم و سعی کنیم به این بحث‌های به ظاهر عامه پسند با دید مثبت نگاه کنیم. بحث بر سر حجاب یا پوشش یا آرایش، بحث بر سر رای دادن قبیله‌ای یامابقی چیز‌ها در ظاهر شاید عوامانه است ولی در واقع و به مرور زمان فرهنگ‌ساز است. راهی جز این نیست. فرهنگ یک مملکت یک شبه ساخته نمی‌شود. آن هم بدون امکانات مستقیم رسانه‌ای به ذهن مردم. عدم اعتماد بنفسی که گاهی در جامعه ایجاد می‌شود که ما ایرانی‌ها چنین و چنانیم موقت است. چون اولین قدم قبول درد است و این سخت است. کافی است هر کس سعی در اصلاح خود کند.

دیکتاتوری برای هیچ جامعه ای نیاز نیست. مگر جامعه‌ای که دچار هرج و مرج و آدم‌کشی درون گروهی شده باشد، تازه همان هم به‌طور موقت و برای سامان دادن به اوضاع. آموزش و یادگیری اصول دموکراسی و فرهنگ است که نیاز جامعه است تا پذیرش دموکراسی واقعی آسان‌تر باشد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , 

۵ Comments

  1. 1

    ظاهرا ورژن جدید و مدرنی به سفارش حکومت جهل و جنون و جرم و جنگ و رژیم جنایت آخوندی توسط مزدوران هنری و رسانه ای برون مرزی برای کاستن از میزان خشم و نفرت و کینه و انتقام و انحراف فکری ملت بد بخت ایرانی ، با شارلاتینیسم سیاسی هنری برای خواب کردن به شگرد جدید وهم چنین لجن خواری هنری به خورد امت بی چاره ایرانی خورانده شود .!!!! حال این امت خود فریب و عرب پرست کی از خواب نادانی بیدارمیشود ،کرام الکاتبین میداند !!!!!!!!


    1. سامی اهوازی
      2

      عرب پرست کیست؟ شما که مخالف این رژیم هستی و حتما ادعای حقوق بشر و برابری نژادی و دینی و قومی هم می کنی حق نداری به ملت عرب توهین کنی ! این رژیم کاملا تولید داخلی است لطفا آن را به ما عربها نچسبان و از لهجه عرب ستیزی خود بکاه !آقای حق طلب!

  2. 3

    عصر ارتباطات یعنی همین یعنی پیشزفت و فرهنگ سازی چیزی که برای ما فقط شعاره


  3. . . .