Saturday, 18 July 2015
27 September 2020
آکادمی گوگوش و دموکراسی

«آکادمی ‌تمام شد، حکایت هم‌چنان باقی است»

2013 March 25

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود یا انتخاب دبیر روز سایت و یا پیشنهاد دوستان رادیو است که می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد. نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. اگر نقد و نظری بر نوشته‌های این بخش دارید می‌توانید برای ما ارسال کنید.

مقاله وارده / شهروز فرهمند

از همان روزِ آغازِ انتخاب «تازه خوانندگان» و با کمی‌دقت می‌شد فهمید که حتی مثلث طلایی و بنیانگذار این آکادمی که به راستی از اساتید بنام این هنر تشکیل شده نیز جهت‌گیری‌ها و معذوراتی در انتخاب برای خودشان دارند و یا برایشان تعیین شده است. افرادی بودند که صدایی فوق‌العاده داشتند و فقط کمی نیاز به تربیت حرفه‌ای داشتند تا خودی نشان دهند اما با زبان تند و تیز «هومن خلعتبری» از صحنه رانده شدند و افرادی انتخاب شدند که در همان نگاه اول و صدای اول هیچ چیز برای گفتن نداشتند و اصرارهای بی‌دلیل «بابک سعیدی» آنها را تا چند قدمی‌ فینال رساند!

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

از فاکتورهای دخیل در انتخاب اعضای آکادمی‌، می‌توان به انتخاب افرادی که دارای لهجه‌های بسیار شدید غیر پارسی بودند اشاره کرد. با توجه به تاکید بر سبک موسیقی پاپ ایرانی، این مطلب نیز عیان است که علاوه بر صدای خوب، تلفظ صحیح، زیبا و دلنشین کلمات زبان پارسی نیز از ارکان محسوب می‌شود اما در نظر گرفته نشد. چندان به عقل جور در نمی‌آید که در میان خیل کثیری از شرکت کنندگان، بیشتر آن دخترانی صدای خوبی داشته باشند که در خارج از ایران به دنیا آمده اند و زبان پارسی را خوب صحبت نمی‌کنند!!

20130323_ghaede heram_microphon mahjoob_mohamad1

دیگر مورد جالبی که دیده می‌شد این بود که افرادی که انتخاب شدند در دید کلی نیازی به دریافت ویزا برای اقامت چند ماهه در انگلستان نداشتند چرا که تقریبن همه آنها خارج از ایران زندگی می‌کنند و مشکلی در این باب ندارند. بنابراین آن دسته از ایرانیانی که از ایران و به منظور شرکت در این آکادمی‌رفته بودند شانس چندانی به رغم داشتن صدای خوب برای ماندن در آکادمی‌نداشتند.

مورد دیگری که از کوتاهی های این مثلث بود، عدم بررسی دقیق گذشته افرادی بود که انتخاب کردند که آیا به راستی افرادی مبتدی و جویای علم موسیقی و خوانندگی هستند یا افرادی که تجربه حرفه‌ای یا نیمه حرفه‌ای در این زمینه دارند، همانند یکی از بانوانی که در گروهی موزیکی در اروپا بارها و بارها بر روی سن رفته و اجرهای بسیاری داشته است و گویا در سال ٢٠٠٨ جایزه‌ای در یکی از مسابقات خوانندگی از آن خود کرده است. در این بحثی نیست که صدای وی خوب بوده یا نه اما این انتخاب با قانون بنیادین آکادمی ‌مبنی بر آموزش به افراد با استعداد و تازه کار! منافاتی بس عمیق دارد.

به هر حال گذشت و گذشت تا نوبت به مردم ایران زمین رسید که به انتخاب خودشان افراد برتر را انتخاب کنند، همان‌گونه که سال‌هاست این وظیفه خطیر را به بهترین نحو به انجام رسانده‌اند و با انتخاب‌شان «افراد لایق و شایسته» را به پای فینال برسانند. هر چند که صلاح بر این بود که درصد قابل ملاحظه‌ای از این آرا در اختیار سه تفنگدار آکادمی بخصوص گوگوش باشد، از آن جایی که علاوه بر سلیقه مردم، نکاتی حرفه‌ای و موسیقیایی در این مقوله درگیر است و نباید آنها را به انتخاب عوام گذارد تا به این شکل و شمایل و به اصطلاح صفحات بی شمار فیسبوکی «حق کشی» نشود اما شد!

انتخاب‌های ما ایرانی ها در آکادمی‌ موسیقی گوگوش به سادگی اثبات کرد که «دموکراسی» گزینه مناسبی برای ملت ایران و حاکمیت بر این کشور نیست!

در جایی خواندم که نوشته بود: «این مساله بسیار زیباست که همیشه هم‌میهنان و هم‌شهری‌های خود را پشتیبانی کنیم ولی آیا تا این حد که فقط و فقط به دلیل هم‌شهری بودن و هم‌قوم بودن، حق را ناحق کرده و بسیج! شویم تا هم‌شهری خود را به ناحق، برتر از سایرین انتخاب کنیم؟!»… این مطلب هم جای بسی تامل دارد.

و اما حرکتی بس ناجوانمردانه و غیر انسانی در کنکاش مسایل شخصی هنرجویان که از کجا آمده‌اند و قبلن چه زندگی داشته‌اند و پدر و مادر و جد و آبادشان کیست و چه می‌کنند و این مهم که «چرا آن‌ها را در آکادمی ‌راه داده‌اند؟» کاملن غیرقابل درک برای بسیاری از هنردوستان بود و هنوز هم هست. آیا این که پدر یا مادر شخصی شغل خاصی دارد و یا سیاسی بوده یا نه، باید در نتایج رای گیری برای انتخاب «صدای برتر» تاثیر گذار باشد؟ آیا استعدادهای افراد بر اساس شغل و پیشه خانواده وی سنجیده می‌شود؟

من نیز به شخصه نمی‌پسندم که مردی گوشواره به گوش کند اما این جماعت هفتاد میلیونی که دم از «دموکراسی» می‌زنند هنوز نمی‌توانند این حق کوچک را برای یک عضو جامعه خود قائل شوند. و یا این که کسی با موهای پوشیده و محجبه نیز می تواند و حق دارد که خوانندگی کند ولی هزاران هزار خط توهین و فحاشی به این افراد و خانوده هایشان را حقّی محق برای خود می‌دانند و هنوز خود را مسلمان! و یا طالب و لایق «دموکراسی» می‌دانند.

انتخاب‌های ما ایرانی‌ها در آکادمی‌ موسیقی گوگوش به سادگی اثبات کرد که «دموکراسی» گزینه مناسبی برای ملت ایران و حاکمیت بر این کشور نیست! انتخاب‌هایی که فاکتورهای دیگر نظیر حجاب، گوشواره، لهجه، روابط خانوادگی و سیاسی، قومیت، … به رغم فاکتور اصلی «صدا» تعیین کننده باشد نشان از عدم توانایی درک مستقیم مطلب است و در هم آمیختن فاکتورهای نامرتبط برشمرده با عنصر اصلی یعنی «صدا» حق قضاوت صحیح را از ما ایرانیان می‌گیرد چرا که همواره و هنوز «احساسی و میلی!» با همه چیز و همه کس برخورد می‌کنیم، درست همانگونه که سی و اندی سال پیش کردیم. نتایج این آکادمی‌ از زمان انتخاب افراد توسط مثلث حرفه‌ای تا انتهایش که انتخاب بر عهده مردم بود، حاکی از آن است که «ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم» و خودمان نمی‌خواهیم که از این کوچه برون آییم!

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , 

۳ Comments

  1. 1

    سلام

    شما در خواب هستید.تمام مطلب غلط بود.لطفا این اراجیف را منتشر نکنید. نه ندا خواننده بود نه امیربهمن بخاطر طرفداری قومی ماند نه ارمیا بخاطر حجاب فحش خورد.آخه نظر هم باید یکم به واقعیت نزدیک باشه.

  2. 2

    سلام
    با آخرین پاراگراف مقاله شما موافق هستم. نه فقط امسال ، بلکه سه ساله ! ولی با خواندن قسمتهای اولیه نوشته متوجه شدم که شما هم از بنیان ، دلیل و بنیاد این برنامه رو نمیشناسید که خوب … طبیعی هست ! به همین منظور توصیه میکنم چند کلمه توضیحی که در مورد این برنامه ، اساس و هدفش و حاشیه ها ، ماهها پیش در صفحه هواداران به اشتراک گذاشته بودم رو مرور بفرمائید .خوش باشید و سلامت
    http://www.facebook.com/photo.php?fbid=442044182518243&set=pb.151918058197525.-2207520000.1364201473&type=3&theater


  3. Maa
    3

    Akadmi googoosh