Saturday, 18 July 2015
08 August 2020
اندیشه‌گار

«آداب جفت پا پریدن»

2013 April 15

سینا رهنما / رادیو کوچه

sina@koochehmail.com

«جفت پا پریدن»، منظور همان وارد شدن به بحث است. این کار آدابی هم دارد و همان طور که نمی‌شود یک هو روی کول کسی پرید، به همان نسبت نمی‌توان یک‌هویی هم وارد یک بحث شد. مهم‌ترین توصیه برای شمایی که یک وقت‌هایی قلقلک می شوید وارد بحثی شوید این است: «این کار را نکنید». چرایش را برایتان می‌گویم.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اگر در بهترین حالت، شما حضور فیزیکی در جایی دارید و می بینید چه کسانی مشغول بحث هستند و سطح دانش آن‌ها چقدر است، باز هم باید بسیار سنجیده عمل کنید که چطور می‌شود وارد بحث شد و این که آیا می‌شود چیزی گفت یا نه. اگر حس کنید سطح شما در آن جمع نیست، بهتر است فقط شنونده باشید و چیز یاد بگیرید.

قاعدتن می گویید ای آقا این را که خودمان هم می دانستیم. بله می‌دانستید ولی این را هم باید بدانید که کسی به آن عمل نمی‌کند. یعنی بیشتر افراد به آن عمل نمی‌کنند. قاعده روز این است که هرقدر کسی در مورد چیزی کم سوادتر باشد، در مورد آن بیشتر حرف می‌زند. و فقط هم البته حرف می‌زند نه این که فکر کنید حرف به درد بخوری می‌گوید ها، نه. فقط شلوغش می‌کند.

08042013_Sina_do not be nosy_pic01

هر روز و تقریبن همه جا همه با این مسئله روبرو هستید. کافی است یکی، یا حرفی یا چیزی گفته شود، چندین رگ گردن ورم می کند و سریع بحث داغی شروع می شود. دلایل این پدیده مشخص است: افراد به دنبال بحث نیستند، به دنبال کسب کردن تماشاگر هستند یا این که سعی می کنند تشویق تماشاگران را تحریک کنند. اگر دیدید جایی این بازار رگ داغ گردن برپاست، فقط از آن دور شوید. دلیلش این است که مواقعی حتی نظاره کردن شما، کمک کردن به گر گرفتن آتش است.

اگر به محض این که بحثی درگرفت دیدید به جای بررسی پایه های موضوع، مقایسه یا وصله و یا برچسب دارد به میان می آید، از آن خارج شوید. کسانی که این طور سیاه بازی ها را دنبال می کنند، هرچه بیشتر به آن ها میدان داده شود، بهتر هم می شود. پر واضح است که آدم از پس همه آن ها برنمی آید و آن ها زندگی انگلی خود را دنبال می کنند، ولی حداقل به سمت محدود کردن آن ها بروید. حذفشان نمی شود کرد.

خیلی ها مترصد این هستند که جایی حرفی زده شود و فقط بپرند و صحنه به پا کنند. باز هم درست است که سخت است ولی در آن نه وارد شوید و نه ناظر آن باشید. بیشتر کلک های شارلاتان های امروزی، قضیه جمع آوری هوادار و تماشاگر است. حالا اگر دو تیم فوتبال بازی کنند، دیدن آن بحث دیگری است، عده ای می خواهند برای هیچ، این همه تماشاگر جمع شود. جمع نشدن شما، بهترین جواب به آن هاست.

البته این هوچی گری ها شدت هم پیدا می کند، آن حرفه ای ها طوری می آیند وسط که بقیه همه مجبور به گرفتن موضع شوند. باز هم شرط عقل را انجام داده و در آن بحث شرکت نکنید و ناظر آن هم نباشید. از دو حال خارج نیست، یا شما کارشناس مشخص آن حوزه هستید، که در این صورت ترجیح می دهید با کسی صحبت کنید که حداقل الفبای آن حوزه را بداند. یا هم که اطلاعی در مورد موضوع ندارد و مانند بیشتر مردم، سرتان پر است از حدس و گمان و این گفت و آن گفت و این گزارش داد و در آن فیلم این طوری بود. با این حساب، خیلی با خودتان صادق باشید؛ چیزی نمی دانید و چیزی هم سردرنمی آورید. بروید روی چیزی کار کنید که از آن سردرنمی آورید.

اگر هم سردرنمی آورید، با زور و فحش نمی شود سردرآورد. هر سردرآوردنی، راهی دارد و برنامه ای و زحمتی می خواهد و تلاشی. شما تا این جایی برسید که به ملت فحش بدهید، هی حرف زده اید و فضای زشت و زننده فحش را ناظر بوده اید و تربیت شده اید و حالا شده اید شارلاتان فحاش حرفه ای. برای رفتن به راه دیگر، باز هم باید از الفبا شروع کرد. باور بفرمایید هنوز به دوره میتریکس وارد نشده ایم که ظرف سه ثانیه دانش را در سر شما آپلود کنند. هنوز که هنوز است، برای همه چیز باید زحمت کشید. کسی اگر زحمت نکشیده سر و کله اش پیدا می شود یا به عبارت دیگری جفت پا می پرد، شارلاتان است. بگذارید برود و دلش خوش باشد.

…………………………

برنامه های پیشین اندیشه گار 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,