شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
27 August 2016
گل‌های رنگارنگ کوچه

«نورعلی خان برومند و نوای ساز»

۱۳۹۲ خرداد ۲۸

آذر ماهان / رادیو کوچه

«نورعلی برومند»، به سال ۱۲۸۵ در تهران متولد شد. از سن هفت سالگی استعداد خویش را در موسیقی با گرفتن ضرب بدون آن‌که از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد. پدرش «میرزاعبدالوهاب خان برومند جواهری» (که اصالتا اصفهانی بود) از جواهر‌شناسان معروف بود و به موسیقی عشق می‌ورزید. خانه‌اش محفل هنرمندان نامی‌ای مانند درویش خان، «حسین خان اسماعیل‌زاده» و «سید حسین طاهرزاده» بود‫.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

آموزش تار را از ۱۳ سالگی نزد درویش خان آغاز کرد و «نورعلی ردیف» مقدماتی درویش را در سه سال فرا گرفت. او با «ابوالحسن صبا» دوست و مانوس بود و دوستی آن‌ها از زمانی شروع شد که هر دو در نزد درویش خان نواختن تار و سه تار را فرا می‌گرفتند و درویش خان آن‌ها را دوتا کوچولو نام نهاده بود. نورعلی در سن ۱۸ سالگی برای تحصیل به برلین رفت. او در این سفر سه تاری را که «روشنک» می‌نامید همراه خود برد، تا بتواند به تمرین‌های خویش ادامه دهد. او در برلین نزد خانواده دکتری اقامت گزید. ضمن تحصیل دوره متوسطه به کنسرت‌ها می‌رفت و کم کم به موسیقی غربی هم علاقمند شد و پیانو آموخت.

boroomand

پس از بازگشت به ایران در ۲۲ سالگی، آموختن نت‌نویسی و ردیف را نزد موسی معروفی ادامه داد. پس از یک سال، دوباره به آلمان رفت و به تحصیل در رشته‌ی پزشکی پرداخت. پس از شش سال، به ناراحتی چشم مبتلا شد و برای درمان به سوییس رفت و سپس در سال ۱۳۱۴ به ایران بازگشت و مابقی عمر خود را در تهران و در محله امیریه سپری کرد. وی از آن زمان تا آخر عمر نابینا شد. از اواخر سال ۱۳۱۰ تا ۱۳۳۰ برومند عمدتا به مطالعه و آموزش موسیقی پرداخت.

برومند به دعوت برونو نتل، به «ایلینویز» رفت و طی یک دوره کوتاه یک ماهه به معرفی موسیقی دستگاهی ایران پرداخت و بخشهایی از موسیقی ردیف را در آن‌جا ضبط نمود که هم اکنون این ضبط‌ها در آرشیو دانشگاه ایلینویز موجود هستند. «لوید میلر» (معروف به کورش علی خان)، موسیقی‌شناس آمریکایی می‌گوید‫: «که اجرای ردیف برومند در کنار برخی دیگر از دستاورد‌های فرهنگی و هنری تمدن بشر در ناحیه‌ای از ایالت یوتا در عمق زمین مدفون شده است تا در صورت وقوع فجایع ویرانگر این دستاورد‌ها حفظ شوند. او به آموختن تار و هم چنین سه تار و سنتور ادامه داد و ردیف موسیقی ایرانی را نیز نزد حبیب سماعی، موسی معروفی و اسماعیل قهرمانی فرا گرفت».

او استاد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان موسیقی ایرانی، از جمله «اکبر گلپایگانی، محمدرضا شجریان، پریسا، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون و ناصر فرهنگ‌فر» بوده‌است.

 در ۳۰ دی ۱۳۵۵ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله دفن شد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,