شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
27 August 2016
گل‌های رنگا‌رنگ کوچه

«نوای عود استاد نریمان»

۱۳۹۲ تیر ۰۳

آذر ماهان / رادیو کوچه

 

«اسکندر ابراهیمی زنجانی»، که بعد‌ها نام هنری‌اش را به «منصور نریمان» تغییر داد، به سال ۱۳۱۴ در مشهد دیده به جهان گشود.

پدرش که خود سه تار و تار و نی را به خوبی می‌نواخت از‌‌ همان دوران کودکی او را تحت آموزش خود گرفت و وی را با ردیف‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی آشنا کرد و نواختن سه تار را به او آموخت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

روز ‏به ‏روز علاقه وی به ساز عود بیشتر ‏شد تا جایی که این ساز را به سه‌تار مقدم دانست و وقت بیشتری را صرف این ساز اصیل ایرانی کرد.

نریمان از سن ۱۴ سالگی هم‌کاری خود را با رادیو مشهد به عنوان تک‌نواز موسیقی آغاز کرد و پس از تسلط کافی بر شیوه نوازندگی عود، در بعضی برنامه‌ها به اجرای موسیقی با این ساز پرداخت.

پس از مدتی هم‌کاری با رادیو مشهد، به شیراز نقل مکان کرد و به مدت ۴ سال فعالیت و هم‌کاری خود را در زمینه موسیقی و اجرا با رادیو شیراز ادامه داد.

از‌‌ همان رادیو شیراز بود که صدای ساز نریمان به گوش استادان موسیقی وقت در تهران رسید و از وی دعوت به عمل آمد تا با رادیو تهران همکاری کند.

تسلط وی به نوازندگی این ساز اساتید موسیقی آن‌زمان را متعجب ساخته بود. زیرا تا آن‌زمان کسی فکر نمی‌‏‌کرد که با ساز عود هم بتوان تمام ردیف‏‌های موسیقی ایرانی را اجرا کرد.

20130623-K00che-Golhaye rangarang1

استاد نریمان با اجراهای موفق خود ثابت کرد که چنین نیست و ساختمان و صدا دهندگی این ساز هیچ مغایرتی با موسیقی اصیل ایرانی ندارد و این مساله به شیوه و سبک نوازندگی هر ساز بستگی دارد. او به عنوان تک‌نواز رسمی رادیو در کنار اساتید دیگر نظیر «جلیل شهناز، فرهنگ شریف، پرویز یاحقی» و دیگر تک نوازان آن دوره به فعالیت خود در رادیو تهران ادامه داد.

در سال ۱۳۴۱ از او برای تدریس تخصصی ساز عود در هنرستان موسیقی دعوت به عمل آمد. از‌‌ همان سال شاگردانی به طور تخصصی به یادگیری عود پرداختند و با زحمات استاد نریمان به بهترین نحو و با تسلط کامل دوره هنرستان را به پایان رساندند و وارد عرصه موسیقی شدند.

در خلال همین تدریس بود که استاد به کمبود یک متد خاص در شیوه نوازندگی عود پی برد و تصمیم به نگاشتن کتابی برای تدریس این ساز گرفت و کم‏کم تمرین‏‌ها و آهنگ‏های مناسب این کتاب را نوشتند و هم‌زمان به شاگردان خود تدریس کرد. از تالیفات نریمان می‌توان به کتاب «۴۲ قطعه برای عود»  اشاره کرد.

«منصور نریمان» علاقه فراوانی به عود که سازی ایرانیست و از ایران به سایر کشور‌های جهان رفته دارد و کوشش فراوان نمود تا این ساز و نواختن آن‌را احیا کند و آن‌را به صورت تک‌نوازی درآورد و شاگردان خوبی نیز در این راه تربیت کرد که از آن جمله می‌‏توان به «محمد فیروزی، حسین بهروزی‏نیا، علی پژوهشگر، نگار بوبان و شهرام غلامی»، اشاره کرد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , , ,