Saturday, 18 July 2015
25 November 2020
ادبیات و رسانه‌های جناحی فارسی زبان

« چشم‌ها و گوش‌هایی که به عمد بسته می‌مانند»

2013 September 01

شهرزاد کریمی/ رادیو کوچه

این روزها ادبیات رسانه‌های فارسی زبان بیش از گذشته جناحی شده است. البته همیشه این مسئله نحوه انعکاس خبر در رسانه‌های مختلف چه ایرانی و چه غیر ایرانی دیده شده و می‌شود، ولی مدتی است به بدترین و زشت‌ترین شکل آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. بدون هیچ ترسی از عواقب آن. در گذشته اگر یک شخصیت سیاسی صحبتی می‌کرد رسانه‌ها برای پوشش دادن صحبت‌های او تیتر را متناسب با دیدگاه‌های خود انتخاب کرده و باقی حرف‌های مهم او را بدون دخل و تصرف انتقال می‌دادند. یا این که اساسن به خبر فوق در صورتی که با اهداف‌شان مغایرت داشت نمی‌پرداختند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

امروز اما ماجرا بعد تازه‌ای پیدا کرده است. رسانه‌های فارسی زبان بخصوص در داخل ایران از انعکاس هیچ گفتگو و اظهار نظری نمی گذرند و همه را منعکس می کنند. به این ترتیب که تیتری جنجالی در راستای اهداف رسانه ای انتخاب کرده و مابقی صحبت ها را بصورت انتخابی از بین جملات گزینش کرده و در همان‌ها هم به راحتی دست می‌برند.

20130831_2

اوضاع آن چنان پیچیده شده که برای فهم درست یک گفتگوی ساده حداقل باید آن را از سه منبع چک کرد و در نهایت به هیچ عنوان نمی‌شود مطمئن بود که سمت و سوی واقعی صحبت‌ها چگونه بوده است.

از طرف دیگر بسیاری از وبلاگ‌نویسان هم، یا به عمد و یا به سهو، و به دلیل این که منابع آن‌ها رسانه‌های مذکور هستند همین روال را در پیش گرفته‌اند. در بسیاری از مواقع اگر منابع دیگر چک نشود بدون این که هیچ‌گاه متوجه شویم کلاه بر سرمان می‌رود.

جدای از این که اصولن جناحی برخورد کردن با مسئله خبر کار بسیار ناپسندی است که تقریبن در بین رسانه‌ها این عمل ناپسند عادی شده، آرام آرام مدل افراطی آن هم در حال جا افتادن بین کاربران است. این در حالی است که اگر هر کدام از این خبرها به اشتباه منعکس شود و احیانن منبع یا سوژه خبر در جهت اعاده حیثیت از خود یا توضیح بر آید، یک صدم اصل خبر انعکاس نخواهد داشت.

تا کجا قرار است این نگاه جناحی پیش رود؟ تا جایی که چشم‌هایمان را در بسیاری از مواقع به روی واقعیت‌ها، ایرادها و اشکال‌ها ببندیم؟ من به شما می‌گویم که همین حالا این اتفاق افتاده . به راحتی در بین روزنامه‌نگاران، وبلاگ‌نویسان و حتا کاربران می‌توان این خودسانسوری در حد بسیار وسیع را مشاهده کرد.

20130831_1

چشم‌های جست‌وجوگر چیزی را که دوست دارد می‌ببیند و نه غیر از آن. اگر حقیقتی غیر از آن چه می‌پسندند در برابر دیدگان‌شان قرار بگیرد در بهترین حالت آن را ندید می‌گیرند و در مرحله بعد در صورت توان حذف می‌کنند و در نهایت مورد پرخاش قرار می‌دهند. دشنام، بله امروز دشنام در بسیاری از موارد شده است پاسخ به حقیقتی که به هر دلیلی پاسخی برای آن یافت نمی‌شود.

مسلمن این وضعیت به ناگاه و یک باره بوجود نیامده و دلایل بسیاری پشت آن است. ولی چیزی که قطعی است این است که این روند باید به هر شکل متوقف شود. وگرنه عواقب بدی در آینده با خود به هم‌راه خواهد داشت .

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , 

۱ Comment


  1. تهمورث
    1

    شور بختانه این فرهنگ در جامعه ما جا افتاده و چاره کار از بیخ بریدن آن است . من متعجب خواهم شد اگر روزی حسین شریعتمداری در کیهان تهران بروال واقع خبر درج نماید چرا که در صدی از جامعه فرهنگ گریز اینرا از او میخواهند. در نظر کنید اگر روزنامه کیهان تهران جوان و سایر ار گانهای دولتی خبری را صد در صد نشر دهند آقای کوثری در مجلس اسلامی آنها را شمع آجین نخواهد کرد بله و صد در صد چرا با هوچی بازی و زدن اتهام و محکوم کردن میتوان چند صباحی بر سر قدرت باقی ماند. در این چند روز من نگاهم به تیتر های روزنمجات ایران است و صد تاسف که حتا روزنامه اصلاحات نیز اسیر همین توهم و سلوک راه موجود است بله در جامعه ایران(شوربختانه) حرف راست مقبولیت ندارد و بایستی دروغ دغل و قلب واقعیت نمود تا پذیرا گردد.