«استفاده اسکی‌بازان از زره‌های فن آورانه»

المپیک زمستانی امسال برای ورزشکارانی که با سرعتی بالا دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند خطرات فراوانی را به همراه داشته است اما اسکی‌بازان آمریکایی و کانادایی به واسطه استفاده از زرهی نیمه جامد در برابر این خطرها به خوبی ایمن شده‌اند.

این ماده محافظ که توسط شرکت انگلیسی d3o ساخته شده و در لباس ویژه اسکی ورزشکاران گنجانده شده است در شرایط عادی کاملن نرم و انعطاف‌پذیر است اما به تدریج و زمانی که اسکی‌باز با یکی از موانع یا دروازه‌های مسیر برخورد کند ماده سخت و مستحکم خواهد شد.

به گفته طراح لباس اسکی تیم‌های کانادا و آمریکا این ماده به این دلیل طراحی شده و مورد استفاده قرار گرفته است تا بتواند بیشترین میزان ضربه را در وسیع‌ترین سطح ممکن پراکنده کرده و از شدت آن بکاهد.

به گفته «فیل ستیگ» این ورزشکاران با سرعتی بسیار بالا حرکت می‌کنند و در صورتی که با مانعی جدی برخورد کنند شدت ضربه می‌تواند آن ها را با سرعتی برابر ۹۶۵ کیلومتر بر ساعت به عقب پرتاب کند.

لایه‌های محافظتی استفاده شده در لباس ورزشکاران می‌تواند از بدن ورزشکاران و از رویای مدال‌های طلایی که در ذهن می‌پرورانند به خوبی محافظت کند.

این ماده شگفت انگیز ترکیبی از گونه‌ای مایع مشهور به مایع SFT است که برای سال‌ها بخشی از لباس زرهی سربازان را تشکیل می‌داده است. طی نمایشی که به منظور اثبات استقامت این ماده برای وزارت دفاع انگلستان صورت گرفته است افراد دست خود را از این ماده نیمه جامد آغشته کرده و سپس با استفاده از چکش‌های بزرگ به دست آن ها ضربه وارد می‌شده است.

پس از آن شرکت d3o پروژه‌هایی را به منظور تولید کلاه خودهای ضد ضربه برای مقاومت در برابر گلوله، تولید پوشش‌های محافظت زانو و آرنج و تولید زره‌های ضد ضربه برای سربازان به دست گرفت.

ماده STF در حالت عادی ویژگی‌هایی مشابه مایعات را دارا بوده و می‌توان آن را به راحتی جاری ساخت اما به‌محض دریافت فشار یا ضربه، نیروی وارد شده مولکول‌های ماده را به یکدیگر فشرده ساخته و سطحی مستحکم و اتصالی موقتی را میان مولکول‌ها به وجود می‌آورد. به بیانی دیگر STF به صورت آنی سخت می‌شود.

اما زمانی که فشار از روی این ماده برداشته شود اتصال‌های میان مولکول‌ها به تدریج شکسته شده و مواد آن دوباره نرم و قابل انعطاف می‌شوند و ورزشکارانی که از این ماده در لباس‌های خود بهره برده‌اند، بدون تحمل هیچ آسیبی رقابت خود را به پایان خواهند رساند.

ورزشکار این پوشش‌های محافظتی را در زیر لباس سرعت خود به‌تن خواهد کرد و به همین دلیل این پوشش‌ها برخلاف پوشش‌های پلاستیکی نه‌تنها تاثیری بر سرعت ورزشکار نخواهند گذاشت بلکه ۱۵ تا ۱۸ درصد نیز به سرعت وی خواهند افزود.

با این حال این ابداع از محدودیت‌هایی نیز برخوردار است برای مثال در زمینه مصارف نظامی این ماده توانایی متوقف کردن گلوله را ندارد و تنها از شدت ضربه برخورد آن خواهد کاست به همین دلیل سرباز به جای تحمل کردن استخوانی شکسته باید بدنی ضرب دیده و کبود را تحمل کند.

هم چنین «روت گوف» سخن گوی شرکت d3o معتقد است نجات یافتن لوژسوار گرجستانی که در اثر حادثه برخورد با یک ستون بدون محافظ طی تمرین های قبل از آغاز المپیک زمستانی جان خود را از دست داد، حتی اگر لباسی کامل از این ماده به تن داشت، امری بسیار بعید به نظر می‌رسد زیرا وی با سرعتی در حدود ۱۴۴ کیلومتر بر ساعت در حرکت بوده و به هر حال پس از حادثه بدن وی با ستون برخورد می‌کرده و به دور آن پیچیده می‌شد.

براساس گزارش ای بی سی، وی معتقد است این امر در مورد اسکی بازان کاملن متفاوت است زیرا این ورزشکاران در نهایت با موانعی از میله‌های باریک و انعطاف پذیر برخورد می‌کنند و یا در نهایت بر روی توده‌ای از برف سقوط می‌کنند و هرگز به صورت کامل با مانعی کاملن جامد برخورد نخواهند کرد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»