Saturday, 18 July 2015
01 December 2020
در پس کوچه‌های تاریخ

«بررسی وضعیت زنان در زمان داکتر نجیب اله»

2013 November 19

الهه ساحل/ رادیو کوچه/ بخش افغانستان

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

روز ۲۷ سپتمبرسال ۲۰۱۳ دقیقن ۱۷ سال از کشته شدن داکتر «نجیب اله» رییس جمهور سابق افغانستان سپری می‌شود. رهبر سابق دولت افغانستان از طرف «طالبان»، که در سال ۱۹۹۶ قدرت را در کابل تصرف کردند، به قتل رسید.

آنچه در مورد داکتر نجیب اله گفته می‌شود این است که او آخرین رییس جمهوری دولت تحت حمایت شوروی سابق در افغانستان بود که در مقایسه با سه رییس جمهوری پیش از خود نفوذ بیشتری در میان مردم و هواداران حزب خود داشت.

داکتر نجیب اله در دوره ریاست جمهوری خود دست به اصلاحات گسترده‌ای در نظام و سیاست‌های حزبی وارد کرد. او جرگه (مجلس بزرگی) را در سال ۱۳۶۶ برگزار کرد و این جرگه قانون اساسی جدیدی را به تصویب رساند. در این قانون اساسی آزادی‌های زیادی برای شهروندان کشور، از جمله آزادی رسانه‌ها و تشکیل احزاب سیاسی تضمین شد.

najib-002

 اما وضعیت زنان در این برهه از زمان چه گونه بود؟ زنان در آن زمان از چه گونه حقوقی برخوردار بودند.

«محمد یعقوب مشعوف» آگاه مسایل اجتماعی وضعیت زنان در زمان داکتر نجیب اله را متاثر از دولت و حکومت قبل از وی می‌داند. او مدعی است که حقوق زنان به مراتب بهتر از وضعیت دوره کنونی است.

 «عزیزه محاکی» یکی از زنان فعال در حوزه غرب کشور می‌گوید زنان در زمان حکومت داکتر نجیب اله از وضعیت خیلی خوبی برخودار بودند.

مشارکت سیاسی زنان در زمان حکومت داکتر نجیب اله یکی از مسایل قابل بحث می‌باشد.

u1_itar-tass-afghan-crowd-circa-1980

آقای مشعوف معتقد است که در آن زمان وضعیت زنان بنابر حزبی بودن حکومت خیلی‌ها از امروز بهتر و نزدیک‌تر به دولت بودند.

 «محمد رفیق شهیر» رییس شورای متخصصان ولایت هرات مدعی می‌شود که زنان در دوران داکتر نجیب اله مشارکت سیاسی پررنگ را داشتند.

وضعیت زنان از دهه شصت و برابری آن با حکومت داکتر نجیب اله و سپری شدن بیش از نزدیک به بیست سال از آن زمان دست خوش تغییرات زیادی شده است. گر چه بسیاری از محققین و کار‌شناسان به این باور هستند که دوره داکتر نجیب اله و دهه هشتاد در افغانستان قابل مقایسه نبوده اما باز هم در این مدت زمانی زنان سرگذشت پر فراز و نشیبی را طی کرده‌اند.

afghanzanan-dar-1970

داکتر نجیب اله در سال ۱۹۹۶ میلادی در کابل توسط نیرو‌های طالبان در ساعات اولیه ورود به پایتخت به دار آویخته شد.

مشارک سیاسی زنان بعد از آن زمان دست خوش تحولات زیادی شد. روی کار آمدن مجاهدین و آغاز مهاجرت‌های اجباری و کناره گیری زنان از مشارکت‌های سیاسی و سپس حضور کمتراز یک دهه طالبان با اعتقادات مذهبی و بنیاد گرایانه دینی و بازگشت دوباره زنان به عرصه‌های سیاسی و مدنی در ده سال گذشته مسایلی بوده که زنان با آن دست و پنجه نرم کرده‌اند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , 

۴ Comments


  1. محمد
    1

    سرمایه داری تنها آن شکلی از دموکراسی را میپذیرد که منافع سرمایه داری را حفظ کند و در غیر این صورت با وحشی ترین نیرو ها هم پیمان میشود یاد تمامی میهن پرستان افقانستان جاوید باد


  2. کیانوش تنها
    2

    واژه شهادت برای یک رییس جمهوری که ملیون مخالف در افغانستان دارد – خلاف اصول روزنامه نگاری است


  3. محمد
    3

    اقای کیانوش تنها مساله بر سر واژه ها نیست مساله شکل فجیعی است که او را به قتل رساندند نه دادگاهی نه اتهامی تنها یک قتل کینه توزانه در ضمن داشتن مخالف امری طبیعی است ولی مخالف داشتن دلیل به قتل رساندن نیست


  4. نیاز
    4

    آقای کیانوش داشتن میلیون هاطرفدار یا مخالف دلیلی بر حق یا ناحق بودن کسی نیست .مهم اعمال آن هاست ،اگر به کارنامه ی بزرگ مردان سرزمین مان ،کسانی چون مسعود،نجیب و داوود بنگریم همه وطن پرست بوده اند ولی برای خدمت به میهن راه های متفاوتی را برگزیده اند.هر چند هر کدام هواخواهان ویا مخالفانی دارند که دلیلش نیز تعصب و ناآگاهی است.ولی همه ی آن ها برای من ستودنی هستند و جایگاه خود را دارند.چه عامرصاحب چه دکتر نجیب و چه داوودخان..